ตอนที่ 46 ต่อหน้าต่อตาเจ้า เล่นสนุกกับเมียเจ้า!
ตอนที่ 46 ต่อหน้าต่อตาเจ้า เล่นสนุกกับเมียเจ้า!
“เป็นไปไม่ได้!”
“เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!!”
ไต้หมู่ไป๋ แทบไม่เชื่อสายตา
นี่คือ จิตเทพสถิตร่าง เชียวนะ!!
เย่เจวี๋ย จะสามารถตบ หม่าหงจวิ้น กลับ แดนเทพ ด้วยฝ่ามือง่ายๆ เพียงฝ่ามือเดียวได้อย่างไร
แถม...
หม่าเสี่ยวเถา ก็หมดสติไปโดยสมบูรณ์แล้ว
นางเป็นถึง จักรพรรดิวิญญาณ เชียวนะ!
หม่าหงจวิ้น ใช้ จิตเทพสถิตร่าง ลงมาในร่างของ จักรพรรดิวิญญาณ
แต่กลับถูก เย่เจวี๋ย ตบทีเดียวร่วงอย่างนั้นหรือ!?
ไต้หมู่ไป๋ ทำใจเชื่อไม่ลงจริงๆ ว่า เย่เจวี๋ย จะมีความแข็งแกร่งถึงระดับนี้
“จุดจบของเจ้าก็เหมือนกับมันนั่นแหละ รีบไสหัวกลับไปซะ!”
เย่เจวี๋ย หัวเราะร่า
ด้วยความแข็งแกร่งของเขาในตอนนี้ ต่อให้เป็น จิตเทพสถิตร่าง แบบนี้ ก็ยังไม่คณามือ
ยิ่งไม่ต้องพูดถึง จิตเทพสถิตร่าง ของ หม่าหงจวิ้น เลย วิญญาณยุทธ์
ของเขาอยู่เหนือกว่าทั้ง หม่าเสี่ยวเถา และ หม่าหงจวิ้น!
นี่คือการผสานพลังของ จักรพรรดินีหิมะ และ แมงป่องจักรพรรดินีน้ำแข็ง
เปลวเพลิงแค่นั้นทำอะไรเขาไม่ได้หรอก
ภายใต้ความสามารถในการกดข่มเช่นนี้ การโจมตีเพียงครั้งเดียวก็ส่งผลเช่นนั้น เขาจึงไม่แปลกใจเลย
“พยัคฆ์ขาวสังหาร!!”
ไต้หมู่ไป๋ ตะโกนก้อง
เขาตระหนักได้อย่างลึกซึ้งแล้วว่า
การโจมตีด้วย จิตสัมผัส ใช้ไม่ได้ผลอีกต่อไป
พลังจิตของ เย่เจวี๋ย ก็แข็งแกร่งมากเช่นกัน!
เขาจึงเปลี่ยนมาใช้พลังทางกายภาพ เดินหน้าเข้าบดขยี้ เย่เจวี๋ย
“ร้อนรนเสียแล้ว”
เย่เจวี๋ย มองดูท่าทางโกรธเกรี้ยวไร้สติของ ไต้หมู่ไป๋ ในใจก็นึกขบขัน
ภายในอาณาเขตของเขา ลวดลายพยัคฆ์ขาวบนตัว ไต้เยว่เหิง ดูชัดเจนยิ่งขึ้น
ภายใต้การควบคุมของ จิตเทพไต้หมู่ไป๋ การโจมตีครั้งนี้มีความรุนแรงระดับ
มหาปราชญ์วิญญาณ เลยทีเดียว
แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าพละกำลังขั้นสุดยอดของ ราชาแห่งมังกรทอง มันก็ยังไม่ดีพอ
หอกมังกรทองคำ หมุนวน ปลายหอกสีทองอร่ามมีหมอกสีขาวปกคลุมอยู่จางๆ
การโจมตีครั้งนี้ เย่เจวี๋ย ไม่คิดออมมือ
ทักษะ พยัคฆ์ขาวสังหาร กินพลัง ตบะเทพ ของ ไต้หมู่ไป๋ ไปมหาศาล เรียกได้ว่าทุ่มสุดตัว!
เขาเองก็ต้องรับมืออย่างระมัดระวัง
หมอกสีขาวที่ปลายหอกนั้น คืออีกหนึ่งไม้ตายก้นหีบของ จักรพรรดินีหิมะ ทักษะ กระบี่จักรพรรดินี!!
ผสานเข้ากับพลังผสานจาก แหวนวิญญาณวงที่หนึ่ง ของ ราชันย์ดวงตาปีศาจ
และพละกำลังมหาศาลที่ไร้ผู้ต่อกรจาก วิญญาณยุทธ์ราชาแห่งมังกรทอง
สายเลือด ราชาแห่งมังกรทอง ถูกกระตุ้นอย่างสมบูรณ์ เกล็ดมังกรบนแขนดูเหมือนจะกำลังส่งพลัง
หอกนี้คือการโจมตีที่รุนแรงที่สุดเท่าที่ เย่เจวี๋ย จะปล่อยออกมาได้ในตอนนี้!!
วูม!!!
การสั่นไหวเพียงเล็กน้อยของปลายหอก ก่อให้เกิดเสียงระเบิดแสบแก้วหู
หอกนี้พุ่งตรงเข้าไปยังร่างของ ไต้เยว่เหิง
“เด็กคนนี้ปล่อยไว้ไม่ได้เด็ดขาด!!”
“มิน่าเล่าเสี่ยวซานถึงได้ใส่ใจนัก นี่มันพรสวรรค์ระดับเป็นเทพได้เลย!”
“แต่เปล่าประโยชน์! วันนี้ไม่ว่าจะต้องจ่ายค่าตอบแทนมากแค่ไหน ก็ต้องทิ้งเจ้าไว้ที่นี่ให้ได้!”
จิตเทพ ของ ไต้หมู่ไป๋ วูบไหวไปมาในร่างของ ไต้เยว่เหิง
การโจมตีนี้ผลาญ จิตเทพ ของเขาไปมากโขจริงๆ
แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับ หอกมังกรทองคำ อันคมกริบ เพียงแค่ชั่วพริบตา!
พลังของ พยัคฆ์ขาวสังหาร ก็ตกเป็นรองอย่างเห็นได้ชัด
“กลับไปซะ! อีกไม่นาน ข้าจะขึ้นไปหาเจ้าถึงบนแดนเทพแน่!”
เย่เจวี๋ย มองดู หอกมังกรทองคำ ของตนที่แทงทะลุการป้องกันของ ไต้หมู่ไป๋
ได้ง่ายดายราวกับแทงเต้าหู้ ก็ยิ่งเข้าใจความแข็งแกร่งของตัวเองมากขึ้น
มันแข็งแกร่งกว่าที่เขาจินตนาการไว้เสียอีก
“เป็นไปไม่ได้! นี่แค่ห้าวงแหวนเองนะ! เก่งกว่าเสี่ยวซานตอนนั้นตั้งเยอะ!”
“ต้องรั้งตัวมันไว้! หากในอนาคตมันขึ้นมาถึงแดนเทพได้จริงๆ คงจัดการไม่ได้แล้ว!
ต้องฆ่ามันให้ตายตั้งแต่ยังไม่โต!!”
ไต้หมู่ไป๋ ตัดสินใจอย่างเด็ดขาด
ณ แดนเทพ ในเวลานี้ ถังซาน ก็กำลังสอดส่องสถานการณ์ทางฝั่งนี้อยู่เช่นกัน
ในใจของเขาสั่นไหวไม่น้อย
เด็กคนนี้แข็งแกร่งกว่าเขาในตอนนั้นมากนัก!!
นึกย้อนไปตอนที่เจอ เย่เจวี๋ย ใน ป่าอาทิตย์อัสดง
ตอนที่ดวงตาของ เย่เจวี๋ย เปลี่ยนเป็นสีเทา เขาเคยพูดว่ามีวิธีบุกขึ้นมาบน แดนเทพ
นี่เพิ่งผ่านไปไม่นาน
หากปล่อยให้ เย่เจวี๋ย พัฒนาต่อไปแบบนี้
ดูเหมือนว่าเรื่องนั้น... จะไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้เสียแล้ว!!
“ไม่ได้นะ! พี่ ตอนนี้พี่เป็นผู้คุมกฎแดนเทพ ถ้าพี่แทรกแซงเรื่องโลกเบื้องล่างแล้วถูกจับได้
ผลที่ตามมาจะร้ายแรงมากนะ!”
เสียวอู่ เห็นท่าทีอยากจะลงมือของ ถังซาน จึงรีบเอ่ยเตือน
“ไม่มีทางเลือกแล้ว ปล่อยให้มันโตไปมากกว่านี้ไม่ได้! ไอ้เด็กนี่ไม่ธรรมดาจริงๆ!”
“ยิ่งไปกว่านั้น ลูกสาวของเราก็อยู่ที่นั่น ไอ้เด็กนั่นดูเหมือนจะรู้เรื่องลูกสาวเราด้วย
หากไม่ลงมือ ไม่รู้ว่าลูกเราจะเจอกับอะไรบ้าง!”
ถังซาน ครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะส่ายหน้า
วันนี้เขาได้เห็นศักยภาพอันน่าสะพรึงกลัวของ เย่เจวี๋ย แล้ว
ให้เวลามันอีกหน่อย ไม่รู้ว่าจะกลายเป็นตัวอะไรกันแน่!!
ปล่อยให้ เย่เจวี๋ย เติบโตต่อไปไม่ได้แล้ว!
“ข้าไปเอง! ตอนนี้ถังอู่ถงยังอ่อนแอเกินไป ต่อให้พี่ใช้จิตเทพสถิตร่าง
ก็แสดงพลังออกมาได้ไม่เท่าไหร่”
“ข้ากับหมู่ไป๋สามารถใช้ทักษะผสานวิญญาณยุทธ์บนดาวโต่วหลัวได้”
“ไม่ได้เห็นหมู่ไป๋โกรธขนาดนี้มานานแล้ว...”
ทันใดนั้น ด้านหลังของ ถังซาน ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น
เมื่อหันไปมอง กลับกลายเป็น จูจู๋ชิง
และยังมี หม่าหงจวิ้น ที่นั่งหมดอาลัยตายอยากอยู่กับพื้น ไร้ซึ่งสง่าราศีของ เทพวิหคเพลิง
ราวกับได้รับความกระทบกระเทือนทางจิตใจอย่างรุนแรง
แต่เมื่อได้ยินคำพูดของ จูจู๋ชิง ความคิดของทุกคนก็แจ่มชัดขึ้นทันที
“จริงด้วย! พวกเจ้าสองคนยังมีพยัคฆ์ขาวโลกันตร์นี่นา! ไม่มีทางแพ้ไอ้เด็กนั่นแน่!”
“ถังซาน ตอนนี้ลูกสาวเจ้ายังอ่อนแอ รับพลังของเจ้าได้ไม่มากหรอก
เผลอๆ จะเทียบพยัคฆ์ขาวโลกันตร์ไม่ได้แม้แต่ครึ่งเดียว”
“ให้จูจู๋ชิงไปเถอะ! ถ้าขนาดนางกับหมู่ไป๋ร่วมมือกันยังฆ่าไอ้เด็กนั่นไม่ได้
เราค่อยเตรียมแผนอื่น”
หม่าหงจวิ้น ตาเป็นประกาย ฝ่ามือเมื่อครู่ของ เย่เจวี๋ย สร้างความตื่นตะลึงให้เขามากเกินไป!
เป็นเทพมาตั้งนาน
ไม่ได้เจอการโจมตีแบบนี้มานานแค่ไหนแล้ว!
แค่ วิญญาณยุทธ์ ของ เย่เจวี๋ย เขาก็สัมผัสได้ว่า ระดับความสุดยอดของมันแทบจะเทียบเท่ากับ
ธาตุไฟขั้นสุดยอด ของตำแหน่ง เทพวิหคเพลิง เลยทีเดียว!
ธาตุไฟขั้นสุดยอด ของ เทพวิหคเพลิง มาเจอกับ ธาตุน้ำแข็งขั้นสุดยอด ของ เย่เจวี๋ย
ก็ยังไม่ได้เปรียบ!
“คงต้องเป็นเช่นนั้น”
มือที่กำ ตรีศูล ของ ถังซาน กระชับแน่นขึ้นอีก
ดูเหมือนสถานการณ์จะบีบให้ต้องทำเช่นนี้แล้ว
จูจู๋ชิง เตรียมตัวครู่หนึ่งก่อนจะนั่งสมาธิลงบนพื้น แดนเทพ ภายใต้ความช่วยเหลือของ
ถังซาน จิตเทพ สายหนึ่งก็เล็ดลอดการตรวจสอบของเทพองค์อื่น ลงไปยัง ดาวโต่วหลัว
และ ป่าดวงดาวต้าซิงหลัว อย่างเงียบเชียบ
“ความรู้สึกนี้มัน? จู๋ชิง?”
“ฮ่าฮ่าฮ่า! ไอ้หนู! วันนี้เจ้าหนีไม่รอดแล้ว!”
ไต้หมู่ไป๋ มีสัมผัสต่อ จิตเทพ ที่แข็งแกร่งกว่า เมื่อ จูจู๋ชิง ทำการ จิตเทพสถิตร่าง สำเร็จ
เขาก็เข้าใจสถานการณ์ทันที
จูจู๋ชิง เข้าสิงร่างของ จูลู่
แม้ จูลู่ จะไม่ใช่คู่หมั้นในรุ่นของ ไต้เยว่เหิง แต่เมื่อมี จิตเทพ ของ จูจู๋ชิง ช่วยเหลือ
ก็เพียงพอที่จะใช้ ทักษะผสานวิญญาณยุทธ์ ได้
“มาอีกคนแล้ว? จะจบมั้ยเนี่ย? อีเหล่า ท่านพอจะมีวิธีขังจิตเทพของพวกมันไว้ในร่างนี้ไหม?”
ความเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้ เย่เจวี๋ย เริ่มหงุดหงิด ลงมาป่วนกันทีละคนสองคน
แดนเทพ นี่มันเน่าเฟะขนาดไหนกัน?
หรือว่าจะเป็นใหญ่แค่ตระกูลเดียวจริงๆ?
“จิตเทพก็เป็นเพียงรูปแบบหนึ่งของวิญญาณ ด้วยความแข็งแกร่งของพลังจิตเจ้าในตอนนี้
หากจิตเทพของพวกมันอ่อนแอลงมากๆ ก็ทำได้ ถ้าทำแบบนั้น
ในอนาคตจะลดปัญหาไปได้เยอะเลย พวกมันคงไม่ยอมทิ้งจิตเทพส่วนนี้แน่
ไม่อย่างนั้นพลังของพวกมันบนแดนเทพจะหายไปกว่าครึ่ง!”
อีไหลเค่อซือ ครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะให้คำตอบ
“เยี่ยม!”
“พอซะที!”
“ข้าจะขังจิตเทพของพวกเจ้าทั้งคู่ไว้ในร่างนี้แหละ!”
“ไอ้เจ้าไต้หมู่ไป๋นี่ ข้าไม่ได้ไปแหย่อะไรมันเลย จะเอาข้าให้ตายท่าเดียว”
“ข้าจะต้องเก็บจิตเทพของพวกแกไว้ทั้งคู่ แล้วเล่นสนุกกับเมียแกให้ดูต่อหน้าต่อตาเลยคอยดู!”