บทที่ 123 คัมภีร์ปรัชญาญาณระดับ 4

บทที่ 123 คัมภีร์ปรัชญาญาณระดับ 4

ในช่วงเวลาต่อมา

กู้ชิงเฟิง ก็ฝึกฝนอย่างเต็มที่

บัดนี้วิชาที่เขาฝึกฝนเป็นหลักมีอยู่สองวิชา

เคล็ดวิชาอัคคีแดงศักดิ์สิทธิ์!

คัมภีร์ปรัชญาญาณ!

วิชาแรกบัดนี้ยังคงอยู่ที่ ระดับ 4 สมบูรณ์ การจะทะลวงสู่ ระดับ 5 ยังคงต้องใช้เวลาในการขัดเกลาอีกสักระยะ

ส่วนวิชาหลังนั้น

กู้ชิงเฟิง พบว่าหลังจากที่เขาได้หล่อหลอมร่างกายจนบรรลุขั้นขัดเกลากระดูกสมบูรณ์แบบ ความยากในการฝึกฝนในขอบเขต ขั้นขัดเกลาผิว ขั้นขัดเกลาโลหิต และ ขั้นขัดเกลากระดูก ก็ลดลงไปมาก

ในความเห็นของเขา

นี่น่าจะเป็นเพราะร่างกายของเขาสมบูรณ์แบบแล้ว ไม่มีส่วนใดที่ต้องการการหล่อหลอมอีก ดังนั้น การทะลวงผ่านทั้งสามขั้นนี้จึงง่ายดายราวกับการกินดื่ม

ไม่ถึงหนึ่งเดือน

กู้ชิงเฟิง ก็ได้ฝึกฝนคัมภีร์ปรัชญาญาณ จนถึง ระดับ 3 สมบูรณ์

ทว่า

แม้ว่าคัมภีร์ปรัชญาญาณในครานี้จะทะลวงได้รวดเร็ว แต่สำหรับพลังของเขาเองแล้ว แทบจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ เลย

เรื่องนี้

กู้ชิงเฟิง ก็เข้าใจสาเหตุ

ก็ยังคงเป็นคำเดิม

ร่างกายสมบูรณ์แบบ

ถึงขั้นที่ไม่มีอันใดที่จะพัฒนาไปได้อีกแล้ว

แม้ว่าคัมภีร์ปรัชญาญาณจะลึกซึ้งเพียงใด ก็ไม่สามารถทำให้ร่างกายที่สมบูรณ์แบบเปลี่ยนแปลงไปได้อีก

ทว่า

เมื่อคัมภีร์ปรัชญาญาณทะลวงสู่ ระดับ 4  ก้าวเข้าสู่ขั้นชำระไขกระดูก แล้ว ก็จะแตกต่างออกไป

เพราะ—

กู้ชิงเฟิง ยามนี้ยังไม่ถึงขอบเขต ขั้นชำระไขกระดูกสมบูรณ์แบบ

ตราบใดที่การ ล้างไขกระดูก ยังไม่ถึงระดับสมบูรณ์แบบ การฝึกฝนวิชา ล้างไขกระดูก แต่ละวิชาก็สามารถเพิ่มพลังให้แก่ตนเองได้เล็กน้อย

ส่วนระดับการเพิ่มขึ้นนั้น ขึ้นอยู่กับว่าวิชาที่ฝึกฝนนั้น สามารถหล่อหลอมในระดับ ล้างไขกระดูก ได้ถึงขั้นใด

---

ภายในห้องลับการบ่มเพาะ

กู้ชิงเฟิง นั่งขัดสมาธิ เลือดลมในร่างสั่นสะเทือน ราวกับแม่น้ำที่ไหลเชี่ยว กัดเซาะร่างกายเป็นระลอกๆ ราวกับการเปลี่ยนแปลงกระดูกและไขกระดูก

ทว่า

กู้ชิงเฟิง ยามนี้กำลังเปลี่ยนแปลงกระดูกและไขกระดูกจริงๆ

กล่าวให้ถูกคือ

น่าจะเรียกว่า ล้างไขกระดูก ต่างหาก

หลังจากได้รับคัมภีร์ปรัชญาญาณมากว่าครึ่งปี บัดนี้กู้ชิงเฟิงก็ได้มาถึงจุดที่จะทะลวงสู่ ระดับ 4  แล้ว

บัดนี้พลังเลือดลมในร่างอันมหาศาล กำลังชะล้างไขกระดูกอย่างต่อเนื่อง ขจัดสิ่งสกปรกในไขกระดูก ทำให้ค่อยๆ เข้าสู่สภาพที่สมบูรณ์แบบ

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด ร่างของกู้ชิงเฟิงก็สั่นสะท้าน สิ่งสกปรกบางๆ ที่เคลือบอยู่บนผิวหนังก็ถูกสั่นสะเทือนจนหลุดออกไปโดยตรง

ดวงตาที่ปิดสนิทก็เปิดออก

กู้ชิงเฟิง พ่นลมหายใจสกปรกออกมา

“เฮ้อ!”

จากนั้น

เขาก็เพ่งมองไปที่หน้าต่างสถานะของตนเอง

…

คัมภีร์ปรัชญาญาณ (ระดับ 4 เริ่มต้น, ร่างกายปรัชญาญาณระดับ 3)!

…

“ในที่สุดก็ทะลวงแล้ว!”

บนใบหน้าของกู้ชิงเฟิงปรากฏรอยยิ้มที่ไม่ค่อยเห็นนัก

ฝึกฝนอย่างหนักมาครึ่งปี

ในที่สุดเขาก็ได้ก้าวที่สำคัญ ทำลายกำแพงระดับ 3 ของคัมภีร์ปรัชญาญาณและก้าวเข้าสู่ ระดับ 4

เมื่อก้าวเข้าสู่ ระดับ 4

กู้ชิงเฟิง ก็ได้สัมผัสถึงความแข็งแกร่งของวิชานี้อย่างแท้จริง

“ผู้ที่สร้างคัมภีร์ปรัชญาญาณนี้ไม่ธรรมดา ไม่ต้องกล่าวถึงสิ่งอื่น วิชานี้ในด้าน ล้างไขกระดูก นั้น อยู่ในสภาพที่สมบูรณ์แบบแล้ว”

“เช่นนี้แล้ว หากข้าต้องการทะลวงสู่ ล้างไขกระดูกสมบูรณ์แบบ ก็ไม่จำเป็นต้องใช้วิชาชั้นยอดมากนัก!”

บท ล้างไขกระดูก ของคัมภีร์ปรัชญาญาณมีคุณค่าเทียบเท่ากับการสะสมของวิชาชั้นยอดหลายวิชา

และในขณะที่คัมภีร์ปรัชญาญาณทะลวงสู่ ระดับ 4 กู้ชิงเฟิงก็ใช้แต้มยกระดับเพื่อทะลวงโดยตรง

…

“สิบแต้มยกระดับ!”

“คัมภีร์ปรัชญาญาณ ระดับ 4  สำเร็จขั้นเริ่มต้น!”

“สิบแต้มยกระดับ!”

“คัมภีร์ปรัชญาญาณ ระดับ 4  สำเร็จขั้นกลาง!”

…

ในเวลาเพียงไม่นานกู้ชิงเฟิงก็ได้ยกระดับคัมภีร์ปรัชญาญาณโดยตรงสู่ ระดับ 4 สำเร็จขั้นกลาง เกือบจะถึง ระดับ 4 สมบูรณ์ แล้ว

การยกระดับเช่นนี้

ทำให้กู้ชิงเฟิงรู้สึกว่าพลังของเขาเพิ่มขึ้นอย่างน้อยหนึ่งส่วนสิบ

หลังจากนั้นกู้ชิงเฟิงมองไปที่แต้มยกระดับที่เหลือสามแต้ม ส่ายหน้าเล็กน้อย ละทิ้งความคิดที่จะยกระดับต่อไป แล้วมองไปที่หน้าต่างข้อมูล

ผ่านไปครึ่งปี

หน้าต่างข้อมูลก็มีข้อมูลใหม่ๆ ปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่อง

“บุตรหลานของท่าน ‘กู้หยาง’ ยังคงระดมพลและซื้ออาชาศึก อำนาจยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ!”

“บุตรหลานของท่าน ‘กู้หยาง’ สังหารนักยุทธ์ ขั้นขัดเกลาผิว ระดับแรกเริ่ม * 186 คน!”

“บุตรหลานของท่าน ‘กู้หยาง’ สังหารนักยุทธ์ ขั้นขัดเกลาผิว ระดับกลาง * 78 คน!”

“บุตรหลานของท่าน ‘กู้หยาง’ สังหารนักยุทธ์ ขั้นขัดเกลาผิว ระดับปลาย * 1 คน!”

“บุตรหลานของท่าน ‘กู้หยาง’ บุกทำลาย ค่ายหลิวอวิ๋น ได้ผลตอบแทนมากมาย!”

“บุตรหลานของท่าน ‘กู้หยาง’ ได้เข้าใจตนเองจากการต่อสู้ พลังก้าวหน้าเล็กน้อย!”

“บุตรหลานของท่าน ‘กู้เสวียน’ เข้าใจ วิชามวยตระกูลกู้ เล็กน้อย พลังเพิ่มขึ้นเล็กน้อย!”

“บุตรหลานของท่าน ‘กู้ซิว’ เข้าใจ วิชามวยตระกูลกู้ เล็กน้อย พลังเพิ่มขึ้นเล็กน้อย!”

“บุตรหลานของท่าน ‘กู้หยาง’ เผชิญหน้ากับผู้แข็งแกร่ง ขั้นขัดเกลากระดูกระดับปลาย!”

“บุตรหลานของท่าน ‘กู้หยาง’ เผชิญหน้ากับผู้แข็งแกร่ง ขั้นล้างไขกระดูก ระดับกลาง!”

“บุตรหลานของท่าน——”

…

ข้อมูลจำนวนมากปรากฏขึ้นในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมา ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับกู้หยางมีเพียงบางคราที่แทรกข้อมูลของ กู้เสวียน และ กู้ซิว เข้ามาบ้าง

ทว่า

สองคนหลังส่วนใหญ่เป็นเพียงฉากหลัง

นี่ก็เป็นเรื่องปกติ

กู้เสวียน และ กู้ซิว ยังเด็กเกินไป ส่วนใหญ่ก็ฝึกฝนอยู่ในคฤหาสน์ตระกูลกู้ย่อมไม่มีประสบการณ์มากนัก

แต่กู้หยางในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมานั้น ค่อนข้างวุ่นวาย ไม่ว่าจะกำลังระดมพล หรือไม่ก็กำลังโจมตีค่ายโจรและรังโจรต่างๆ เพื่อแย่งชิงทรัพยากรจากกองกำลังเหล่านี้

ที่เรียกกันว่า

หมาป่ากินหมาป่า!

ครั้งเดียวสองครั้งก็แล้วไป แต่เมื่อทำบ่อยครั้งเข้า ย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะถูกเพ่งเล็ง

ทว่ากู้ชิงเฟิงก็ไม่ได้กังวลมากนัก เพราะเขาได้มอบหน่วยลับร้อยคนให้กู้หยางดูแล และหัวหน้าหน่วยลับทั้งสามคนล้วนเป็นผู้เชี่ยวชาญขอบเขตขั้นขัดเกลาอวัยวะขั้นห้าสมบูรณ์ ตราบใดที่ปรมาจารย์ไม่ปรากฏตัว ก็ไม่มีปัญหาใหญ่

ดังนั้น แม้ว่าหน้าต่างข้อมูลจะปรับปรุงบ่อยครั้ง บางครั้งถึงกับมีผู้แข็งแกร่งระดับ ล้างไขกระดูก ลงมือ แต่จนถึงบัดนี้กู้หยางก็ยังคงจัดการได้ดี

ยิ่งกว่านั้น

กู้หยางก็ไม่ใช่คนบุ่มบ่าม

สำหรับบุตรชายคนนี้กู้ชิงเฟิงก็ยังมีความเข้าใจอย่างถ่องแท้

---

ค่ายหลิวอวิ๋น

บัดนี้มีศพเกลื่อนกลาดไปทั่ว

โจรทั้งหมดถูกสังหารสิ้นกู้หยางเสื้อผ้าเปื้อนเลือด ตรงหน้าเขาคือ กู้อี ที่นำหน่วยลับจำนวนหนึ่งมาด้วย

ในขณะเดียวกัน

บนพื้นก็มีคนหนึ่งนอนอยู่ เพียงแต่แขนขาของอีกฝ่ายบิดเบี้ยวอย่างแปลกประหลาด ราวกับถูกหักด้วยแรงที่รุนแรง

กู้หยางมองอีกฝ่ายอย่างเฉยเมย กล่าวเรียบๆ: “บอกจุดประสงค์ที่เจ้ามาที่นี่ ข้าจะให้เจ้าตายอย่างสบายขึ้นหน่อย”

“ฮ่าๆๆ กล้ามาล่วงเกิน สำนักโลหิตวิญญาณของข้า เจ้าจะไม่มีวันจบดีแน่ อยากจะเค้นข้อมูลจากปากของข้า ฝันไปเถอะ——”

บุรุษผู้นั้นถ่มน้ำลายออกมาด้วยความโกรธ ทำให้สีหน้าของกู้หยางเย็นชาลงเล็กน้อย

หลังจากนั้น

เขามองไปที่ กู้อี ที่อยู่ข้างๆ

“เจ้าให้คนสอบถามให้ละเอียด ข้าต้องการรู้ว่าสำนักโลหิตวิญญาณกับ ค่ายหลิวอวิ๋น มีความสัมพันธ์อย่างไร และผู้ใดเป็นคนรั่วไหลเบาะแสการเดินทางของเราในครานี้”

“ผู้ใต้บังคับบัญชารับคำสั่ง!”

กู้อี ประสานมือกล่าว แล้วก็ชี้ตาบอก เมื่อนั้นก็มีหน่วยลับลากคนนั้นออกไปทันที

ไม่นาน

เสียงกรีดร้องอันโหยหวนก็ดังมาจากด้านนอก

เสียงกรีดร้องนั้นดังต่อเนื่องเกือบครึ่งเค่อ จึงค่อยสงบลง แล้วอีกครึ่งเค่อ หน่วยลับผู้นั้นก็เดินเข้ามาจากด้านนอก

---