บทที่ 11 การสร้างบันไดวิหารเทพ

บทที่ 11 การสร้างบันไดวิหารเทพ

สองสัปดาห์ต่อมา ฤดูใบไม้ร่วงเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงและใบไม้สีทองก็พลิ้วไหวในสายลม โปรยปรายลงมาบนพื้นดินราวกับฝนตกหนัก

สมาชิกของตระกูลฟิชเชอร์ในที่สุดก็ไม่ได้อาศัยอยู่ในกระท่อมไม้ที่อยู่นอกเมืองอีกต่อไป แต่ได้ย้ายเข้ามาอยู่ในเขตใต้อย่างเป็นทางการภายในเมือง จากนั้นเป็นต้นมาและใช้ชีวิตที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

เขตใต้ซึ่งเป็นสถานที่ในเมืองนาซีร์ที่ผู้อยู่อาศัยที่มีรายได้ปานกลางอาศัยอยู่ ไม่ได้ร่ำรวยเท่ากับเขตเหนือที่ร่ำรวย แต่ก็ร่ำรวยกว่าเขตตะวันออกที่ยากจนอย่างแน่นอน

ลูเซียสได้ค้นพบบุคคลสำคัญและขุมอำนาจในเขตใต้ซึ่งไม่ควรมองข้ามมานานแล้ว: ผู้อาวุโสวัยเก้าสิบจากตระกูลผู้สืบเชื้อสายเงินและตระกูลเทย์เลอร์ ซึ่งเป็นตระกูลอัศวิน

ผู้สืบเชื้อสายเงิน,ผู้สืบเชื้อสายไฟ,ผู้สืบเชื้อสายมังกรและผู้สืบเชื้อสายหิน ล้วนเป็นกิ่งก้านสาขาของเผ่าพันธุ์มนุษย์ทั่วไปและมักถูกเรียกโดยสาธารณชนทั่วไปว่ากึ่งมนุษย์ โดยมักจะอาศัยอยู่ร่วมกันในตระกูลเดียวกัน

ในทางกลับกันเอลฟ์,คนแคระและมนุษย์สัตว์ ถือว่าแตกต่างจากกลุ่มมนุษย์ทั่วไปและโดยทั่วไปแล้ว สังคมมนุษย์จะมองว่าเป็นพวกต่างเผ่าพันธุ์

ตระกูลผู้สืบเชื้อสายเงินที่อาศัยอยู่ในเมืองนาซีร์นั้นกล่าวกันว่ามีสายเลือดจอมคาถาและผู้อาวุโสของพวกเขาเป็นจอมคาถาที่มีประสบการณ์สูง

ตระกูลเทย์เลอร์เป็นตระกูลอัศวินที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่าสองร้อยปี โดยมีสมาชิกหลายคนในตระกูลที่ค้นพบพลังวิเศษประเภทอัศวินของพวกเขา

ด้วยชนชั้นกลางที่เติบโตขึ้นในอาณาจักรไซอาร์ต อัศวินในปัจจุบันส่วนใหญ่มักไม่มีคฤหาสน์และที่ดิน แต่ผู้ที่มีสายเลือดพิเศษยังคงมีสถานะสูงมาก ไม่ถูกกระทบกระเทือนจากอาวุธปืน

กระสุนปืนคาบศิลาที่ยิงออกมาจะเทียบได้อย่างไรกับร่างกายที่แข็งแรงจากการฝึกฝนอย่างหนัก?

“นี่คือบ้านใหม่ของเราจริงๆ เหรอคะ?”

ไอรีนสวมชุดดำที่ซื้อมาอย่างเป็นทางการ พร้อมกับโอบแขนรอบน้องชายที่ถูกห่อตัวอยู่ เอียงศีรษะขึ้นมองคฤหาสน์สีขาวตรงหน้าด้วยความไม่เชื่อ

คฤหาสน์สีขาวมีพื้นที่กว้างขวาง 3 ชั้น หลายห้อง เพียงพอสำหรับให้คนกว่าสิบคนอยู่ร่วมกันได้และในลานบ้านสีเขียวขจี มีประติมากรรมหินที่ดูเหมือนจริงและมีราคาแพงวางอยู่รอบๆ

แม้ว่าคฤหาสน์ที่ได้รับการปรับปรุงใหม่จะซื้อมาจากช่องทางของจอห์น พ่อค้าทางทะเลในราคาที่ถูกกว่าถึงสามสิบเปอร์เซ็นต์ แต่ความหรูหราของคฤหาสน์แห่งนี้ก็ยังไม่สามารถเทียบได้กับบ้านของผู้นำเมืองหรือพ่อค้า แต่เมื่อเทียบกับครัวเรือนที่ร่ำรวยโดยเฉลี่ยในเมืองนาซีร์แล้ว ก็ไม่มีความแตกต่างกันเลย

เธอมีความหวังและความฝันสำหรับอนาคตเสมอมา แต่เธอไม่เคยปล่อยให้ตัวเองจมอยู่กับจินตนาการที่จะได้มาใช้ชีวิตในสถานที่เช่นนี้

เมื่อเธอยังเล็ก พ่อแม่ของเธอทำได้เพียงแต่เลี้ยงดูเธอด้วยความยากจนและมีชีวิตที่ไม่รู้ว่าจะกินอะไรดีต่อไป

ความหิวโหย ความยากจนและความสมถะ—เงาของตระกูลดั้งเดิมของเธอฝังแน่นอยู่ในไขกระดูกของเธอ

เด็กสาวมองลงมาที่น้องชายในผ้าห่อตัวของเธอ พึมพำว่า “นายจะไม่เป็นเหมือนฉัน คริส ฉันสาบานว่านายจะเติบโตมาในวัยเด็กที่ร่ำรวย”

คริสผมสีเงินนอนหลับอย่างสบายในอ้อมแขนของเธอ ดูเหมือนว่าเขาจะเติบโตขึ้นเล็กน้อยในช่วงครึ่งเดือนที่ผ่านมา ดูอ้วนท้วนไปทั้งตัว

เขาไม่รู้เรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับตระกูลฟิชเชอร์

คืนนี้เป็นการสังเวยอย่างเป็นทางการครั้งแรกของตระกูลฟิชเชอร์ต่อเจ้าแห่งผู้หลงหาย

เกี่ยวกับมาตรฐานและขั้นตอนในการสังเวยให้กับเจ้าแห่งผู้หลงหาย ไอรีนและคนอื่นๆ พูดคุยกันเป็นเวลานาน แต่ในท้ายที่สุด จากความรู้ที่เบิร์นจำได้ พวกเขาได้ทำการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยก่อนจะดำเนินการพิธีสังเวย

จิตสำนึกของคาร์ลเฝ้าสังเกตกระบวนการทั้งหมดอย่างเงียบๆ ขี้เกียจเกินกว่าจะใช้พลังจิตวิญญาณกับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ เช่นนี้ ดังนั้นตั้งแต่ต้นจนจบ เขาจึงรักษาความเงียบและความสงบ

แน่นอนว่าเขายังคงพบว่ามันค่อนข้างน่าสนใจ มนุษย์พยายามพูดคุยอย่างจริงจังเกี่ยวกับสิ่งที่ตัวตนที่ยิ่งใหญ่ไม่สนใจเลย โดยไม่กล้าที่จะผ่อนปรนแม้แต่น้อย

เป็นไปได้ไหมว่าเขาได้ข้ามมิติมาอยู่ในร่างของเทพเจ้าที่ตกต่ำอย่างแท้จริงหรือว่าเขาเป็นเพียงตัวตนลึกลับที่มีพลัง? พูดตามตรงแม้แต่ตอนนี้คาร์ลก็ยังไม่ชัดเจนในรายละเอียด

สิ่งเดียวที่เขารู้ก็คือ หากเขากำลังเล่น "เกมเศรษฐกิจ" คนไม่กี่คนในตระกูลฟิชเชอร์ก็เป็นเพียง "ตัวหมาก" ของเขาในตอนนี้

เนื่องจากการปรากฏตัวของเจ้าแห่งผู้หลงหายครั้งแรกที่งดงามตระการตาเกิดขึ้นในคืนหนึ่ง พิธีสังเวยของตระกูลฟิชเชอร์จึงถูกเลือกให้จัดขึ้นในคืนนั้น

เบิร์นแตกต่างจากลูเซียสผู้เป็นพ่อของเขาซึ่งเลียเลือดจากดาบของเขาและเป็นคนไม่มีการศึกษา เขาเคยเรียนกับครูสอนพิเศษที่บ้านซึ่งมีทักษะทางศิลปะอยู่หลายปี

เดิมทีแม่ของเขาหวังว่าเบิร์นจะได้เป็นจิตรกร

จนกระทั่งแม่ของเขาเสียชีวิตด้วยโรคภัยไข้เจ็บ พ่อของเขาจึงเอาทรัพย์สมบัติทั้งหมดของเขาและแม่ของเขาไปและเบิร์นก็เก็บหนังสือไม่กี่เล่มไว้ในบ้านกับเขาตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

เขายังรู้มากพอสมควรเกี่ยวกับความรู้ทางศาสนาและยังคงให้คำแนะนำต่อไป:

“โดยทั่วไปแล้ว ผู้ที่ทำพิธีสังเวยหรือที่เรียกว่านักบวชคือบุคคลที่มีตำแหน่งสูงสุดในองค์กรศาสนา”

“ดังนั้นเราต้องเลือกใครสักคนมาเป็นผู้นำพิธีสังเวย”

ลูเซียสผู้เฉื่อยชาหรี่ตาอย่างเฉยเมยและพูดว่า “ฉันคิดว่าเธอควรทำนะ ไอรีน”

“เพราะคำอธิษฐานของเธอเป็นจุดเริ่มต้นที่เปลี่ยนชะตากรรมของตระกูลฟิชเชอร์และเธอคือคนที่ท่านเจ้าแห่งผู้หลงหายผู้ยิ่งใหญ่เลือกให้ถ่ายทอดความรู้ลี้ลับ”

ฉันเหรอ?

ไอรีนก้มหน้าลงและจมดิ่งลงไปในความคิดที่ลึกซึ้ง

ประสบการณ์การรักษาเมื่อไม่นานมานี้ทำให้เธอประทับใจอย่างมาก บรรดาผู้มีอำนาจในเมืองนาซีร์ที่เคยถูกแตะต้องไม่ได้ซึ่งไม่เคยแม้แต่จะมองมาที่เธอเลย ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยการวิงวอนและความเคารพ

พลังวิเศษที่พระองค์ประทานให้นั้นได้เปลี่ยนแปลงหลายๆ สิ่งจริงๆ

ไม่หรอก... มันได้เปลี่ยนแปลงทุกอย่างเกี่ยวกับโชคชะตาไปเลย!

ในคืนอันเงียบสงัด เมื่อการเตรียมการทุกอย่างเสร็จสิ้นในห้องโถงใหญ่ รวมทั้งทารกที่อยู่ในผ้าอ้อม สมาชิกทั้งสี่คนของตระกูลฟิชเชอร์ก็มารวมตัวกัน

ไอรีน ลูเซียสและเบิร์นคุกเข่าเรียงกันหน้าโต๊ะยาวที่วางขวดใสไว้เงียบๆ

ในสายตาของพวกเขา นอกจากความชื่นชมและความเกรงขามแล้ว ยังมีอารมณ์ที่หลากหลายผสมผสานกัน: ความกตัญญู ความปรารถนาและความอยากรู้

ไอรีนสูดหายใจเข้าลึกๆและยกกล่องเหล็กสีดำที่บรรจุปะการังลุกโชนในมือขึ้นมา

เธอจำคำพูดที่เตรียมไว้ในใจซึ่งเบิร์นเป็นคนคิดขึ้นได้ – ซึ่งเป็นทางการอย่างยิ่งและพิถีพิถันในการแก้ไขข้อบกพร่อง

ด้วยเหตุผลบางอย่าง ในที่สุดไอรีนก็ทำตามความคิดของตนเองและพูดออกมา

“สงบสติอารมณ์ลงและเตรียมแสดงความรู้สึกของเราต่อท่านเจ้าแห่งผู้หลงหายผู้ยิ่งใหญ่”

“ท่านเจ้าแห่งผู้หลงหายผู้ยิ่งใหญ่ พระองค์เป็นเทพที่ลงโทษความชั่วร้าย ประทานปาฏิหาริย์และช่วยมนุษยชาติ”

“โปรดรับเครื่องสังเวยอันสมถะของเราด้วย”

“ขอให้พระวิญญาณของพระองค์เติมเต็มเราและชี้นำทุกย่างก้าวของอนาคตของตระกูลฟิชเชอร์ โดยประทานปัญญาและความแข็งแกร่งให้กับตระกูลฟิชเชอร์”

คาร์ลสัมผัสได้ถึงจิตวิญญาณของวัตถุวิเศษที่พุ่งเข้าหาเขาอย่างรวดเร็วราวกับบินได้ ซึ่งมีธาตุไฟเฉพาะของปะการังลุกโชน

วัตถุวิเศษในมือของไอรีนกลายเป็นกองขี้เถ้าเล็กๆ ในพริบตา

คาร์ลรู้สึกว่าจิตวิญญาณกำลังถูกกลืนกินโดยตัวเขาเอง พร้อมสำหรับการเตรียมการที่เกี่ยวข้อง

“ที่พำนักอันไร้ที่สิ้นสุดไร้กำแพง…”

เขาท่องคาถาลึกลับอย่างเงียบๆ เพื่อเดินทางเข้าสู่ความฝันจากความทรงจำของเขา เตรียมที่จะเริ่มต้นการเชื่อมโยงกันของสวรรค์และเชื่อมโยงอาณาจักรวิญญาณกับโลกนี้ผ่านทัศนียภาพแห่งความฝันในรอยแยกของโลกมากมาย

ตามความรู้ที่ฟื้นคืนมาในความทรงจำของคาร์ล เพื่อก้าวขึ้นสู่บันไดแห่งวิหารเทพเริ่มต้น เราต้องเชื่อมโยงโลกนี้กับอาณาจักรวิญญาณก่อน โดยผสานรวมกฎวิญญาณที่เกี่ยวข้อง

มีทั้งหมดสิบสามขั้นบนบันไดวิหารเทพซึ่งเป็นที่รู้จักจากความรู้ลี้ลับมากมายที่เขาถือครอง การขยายแต่ละขั้นต้องใช้พลังจิตวิญญาณในระดับหนึ่ง

การปลดปล่อยพลังแห่งลำดับในลำดับที่ 1 นั้นง่ายที่สุด ต้องใช้เพียงวัตถุวิเศษระดับ 1 หลักหนึ่งชิ้นและวัสดุเสริมบางส่วน

ระดับของจิตวิญญาณที่มีอยู่ในวัตถุวิเศษนั้นแตกต่างกันไป โดยทั่วไปจะจำแนกจากระดับ 0 ถึงระดับ 9

คาร์ลประมาณว่าต้องใช้วัตถุวิเศษระดับ 0 สามชิ้นหรือวัตถุวิเศษระดับ 1 หนึ่งชิ้นเพื่อประทับลำดับที่ 1 ลงบนอาณาจักรวิญญาณและวัสดุเฉพาะนั้นไม่สำคัญตราบใดที่สามารถรวบรวมพลังจิตวิญญาณได้เพียงพอ

วัตถุวิเศษเฉพาะใดที่เขาเลือกจะกำหนดสูตรโอสถลำดับที่ 1 ของบันไดวิหารเทพ เมื่อฝังอยู่ในกฎจิตวิญญาณของโลกนี้

ตัวอย่างเช่นปะการังลุกโชนที่ตระกูลฟิชเชอร์ได้รับอยู่ในขณะนี้เป็นวัตถุวิเศษที่มาจากการแปลรูปของปะการังวิเศษจากส่วนลึกของท้องทะเลหลังจากที่มันตาย

หากคาร์ลใช้จิตวิญญาณของ "ปะการังลุกโชน" เพื่อขยายบันไดวิหารเทพลำดับ 1

จากนั้นทุกคนในโลกก็จะมีโอกาสได้ขึ้นบันไดนี้โดยใช้สูตรโอสถที่ทำจาก "ปะการังลุกโชน"

กฎพิเศษของโลกทั้งใบจะต้องเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเนื่องมาจากการกระทำของเขาที่จะเกิดขึ้น!

----------------*

ปล. ตระกูลเงิน ไม่ใช่เงินใช้จ่ายนะคะ เดี๋ยวใครสับสน