บทที่ 39 ดาวน์โหลด

ชิปสมองอัจฉริยะพลังจิต ซีโร่:

“ถอดรหัสสัญญาณพลังจิตไม่ทราบที่มาเสร็จสิ้น!”

“สัญญาณพลังจิตเสื่อมสภาพเรียบร้อย!”

“กรุณาเลือกข้อมูลที่ต้องการดาวน์โหลดจากรายการด้านล่าง!”

หนึ่ง: ทักษะการยิงระยะไกลของหุ่นยนต์ D2 – 45%

สอง: ทักษะการควบคุมทั่วไปของหุ่นยนต์ D4 – 47%

สาม: ความรู้ทั่วไปของอัศวินแห่งมีลดา D4 – 52%

สี่: ทักษะการต่อสู้ประชิดของหุ่นยนต์อัศวินแห่งมีลดา D4 – 41%

ห้า: ทักษะกิจกรรมบนเตียง – 78%

ในช่วงที่การต่อสู้เข้มข้นที่สุด หลี่ซิ่นได้รับข้อความแจ้งเตือนจากซีโร่ รายการทั้งห้าปรากฏขึ้นที่มุมสายตาของเขา

แม้ระดับอะดรีนาลีนจะพุ่งทะลุเพดาน หลี่ซิ่นก็ยังพอจะกวาดสายตาไล่ดูทั้งหมดภายในพริบตา

ภาพนั้นทำเอาหลี่ซิ่นอึ้งไปชั่วครู่ แต่เขาไม่มีเวลาให้ลังเล

ตอนนี้สิ่งที่อยู่ตรงหน้าเขาคือศัตรูที่บุกเข้ามาประชิดตัว และจุดอ่อนที่สุดของหลี่ซิ่นก็คือ "การต่อสู้ระยะประชิด"

เขาไม่รู้ว่าข้อมูลที่โหลดมาจะทำอะไรได้มากน้อยแค่ไหน แต่เขาก็ไม่มีทางเลือก

“เลือกข้อสี่!”

“กำลังดาวน์โหลด: ทักษะการต่อสู้ประชิดของหุ่นยนต์อัศวินแห่งมีลดา ระดับ D4 (41%)!”

ทันใดนั้นเอง หลี่ซิ่นรู้สึกว่ามีข้อมูลจำนวนมหาศาลหลั่งไหลเข้ามาในสมอง

เทคนิคการต่อสู้ระยะประชิดมากมายถูกบรรจุลงในความทรงจำอย่างรวดเร็ว และยังคงเพิ่มขึ้นต่อเนื่อง

ชิปภายในเริ่มประเมินระดับทักษะใหม่ของเขาทันที

ทักษะควบคุมหุ่นยนต์ข้ารับใช้ดาบสั้น ระดับ D1 – 56%... 57%... จนถึง 99%

ทักษะต่อสู้ประชิดของหุ่นยนต์ข้ารับใช้ดาบสั้น ระดับ D2 – 12%

ยังไม่ทันที่สมองจะประมวลผลได้เต็มที่ ระดับความสามารถของเขาก็เพิ่มขึ้นไปอีกขั้นเรียบร้อย

แต่เดิม เขาใช้เวลาเกือบยี่สิบวัน กับความช่วยเหลือของชิปสองตัว บวกกับพรสวรรค์ของตัวเอง กว่าจะดันทักษะใกล้แตะ 50% ของระดับ D1 ได้

ในช่วงท้าย ความก้าวหน้าช้าจนแทบหยุดนิ่ง วันหนึ่งเพิ่มได้เพียงไม่กี่เปอร์เซ็นต์

แต่พอสัญญาณพลังจิตประหลาดนี้ถูกถอดรหัส ชิปก็ทำงานเหมือนบูสต์ทะลุพิกัด

ตอนนี้ หลี่ซิ่นรู้สึกเหมือนฟื้นคืนชีพ ความสามารถควบคุมหุ่นในการต่อสู้ประชิดพุ่งขึ้นแบบเห็นได้ชัด

“เจ้าพวกกาก!”

“ฉันจะฉีกแกให้ขาดเป็นชิ้น ๆ!!”

เสียงคำรามของอัศวินฝึกหัดที่ถือพาวเวอร์ซอร์ดดังสนั่น มันพุ่งเข้ามาใส่หลี่ซิ่นอย่างดุดัน

หลี่ซิ่นรีบปรับสมาธิ แม้ตอนนี้เขาจะพัฒนาขึ้นจนถึงระดับ D2 แล้ว แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไร้เทียมทาน

จากข้อมูลที่ได้มาเมื่อครู่ หุ่นอัศวินฝึกหัดที่เขาระเบิดไปก่อนหน้านี้ก็มีทักษะระดับ D4

และเพื่อนร่วมทีมของมันก็คงไม่ต่างกัน

หลี่ซิ่นยกพาวเวอร์ฮาวเบิร์นขึ้นตั้งรับ ขณะเดียวกัน ปืนกลแม่เหล็กไฟฟ้าหกลำกล้องที่แขนซ้าย กับตลับกระสุนเสริมด้านหลัง ซึ่งกระสุนใกล้หมดแล้ว ก็ถูกปลดทิ้งออกทันที

นี่เป็นศึกประชิด เขาไม่มีเวลายิงระยะไกลอีกแล้ว แถมการปลดอุปกรณ์ส่วนเกินยังช่วยเพิ่มความเร็วให้กับหุ่นอีกเล็กน้อยด้วย

“เช้ง!!”

ปลายพาวเวอร์ฮาวเบิร์นกระทบกับพาวเวอร์ซอร์ดของศัตรู ก่อประกายไฟฟ้าฟุ้งกระจาย

“ไก่อ่อนรึไง?!”

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า!”

“อย่าดิ้นให้เหนื่อยเลย!”

เสียงหัวเราะของอัศวินฝึกหัดดังต่อเนื่อง

“เพื่อนแกก็ถูกไก่อ่อนฆ่านั่นแหละ!”

“จะหัวเราะอะไรนักหนา!?”

หลี่ซิ่นสวนกลับเสียงแข็ง พร้อมสะบัดพาวเวอร์ฮาวเบิร์นออกอย่างดุดัน

แม้เขาจะเสียเปรียบ แต่ความได้เปรียบด้านความยาวของอาวุธก็ช่วยให้เขาคุมระยะได้ดี

การรุกที่ยาวและแรง ทำให้เขาโจมตีแบบจิ้มแทงไม่หยุด เหมือนฝึกพุ่งหอกในโรงเรียนมาก่อน

“อ่อนแอ!”

“หมดแรง!!”

“ลูก...!!!”

“ไอ้...!!!”

ช่วงนี้กลายเป็นฉาก ‘ปากหมา’ ของสองนักขับหุ่น ต่างฝ่ายต่างสบถใส่กันด้วยเสียงอิเล็กทรอนิกส์ดังก้องสนาม

เสียงอาวุธพาวเวอร์ปะทะกันระงมทั่วพื้นที่

หลี่ซิ่นวาดพาวเวอร์ฮาวเบิร์นใส่อีกฝ่ายอย่างต่อเนื่อง บางจังหวะก็สับลงเต็มแรง

ตอนนี้หลังได้รับข้อมูลจากพลังจิต เขารู้สึกมั่นใจขึ้นเยอะ การโจมตีดูคล่องตัวและหนักแน่นกว่าเดิม

“แครก!”

ปลายหอกแทงพุ่งเข้าหาเป้าหมาย

ในสภาพพื้นที่แคบแบบนี้ อาวุธยาวกลับใช้งานได้ดีกว่า

ในสนามรบที่เต็มไปด้วยหุ่นยนต์ขนาดใหญ่ การเคลื่อนไหวพลิกแพลงยาก การควบคุมจังหวะและระยะจึงสำคัญยิ่ง

หากเป็นหลี่ซิ่นคนก่อน เขาคงไม่ทันตั้งตัว

แต่ตอนนี้เขาพอจะยันการรุกของอีกฝ่ายไว้ได้ แม้จะยังเสียเปรียบก็ตาม

“หวือ!”

เขาพุ่งปลายหอกใส่อีกครั้ง แต่ศัตรูเอียงตัวหลบ พร้อมแทงพาวเวอร์ซอร์ดสวนกลับมาในจังหวะเดียว

“แกร๊ก!”

“ตายซะ!!”

อัศวินฝึกหัดคำราม หุ่นของมันทะลวงผ่านแนวหอกของหลี่ซิ่นเข้ามาแทบจะประชิดตัว

พาวเวอร์ซอร์ดพุ่งทะลุวอยด์ชีลด์ของหลี่ซิ่น ฟาดลงบนเกราะเครื่องโดยตรง

โชคยังดีที่เขาเสริมเกราะภายนอกไว้ก่อนหน้านี้ ไม่อย่างนั้นคงทะลุเข้าไปถึงกลไกภายในแล้ว

“ฉึก!”

อีกคมหนึ่งฟาดลงมาอย่างแรง ตอนนี้ศัตรูเข้าระยะประชิดเต็มที่ ซึ่งเหมาะกับการใช้งานพาวเวอร์ซอร์ดมากกว่า

พื้นที่แคบ ๆ ก็ทำให้หอกของหลี่ซิ่นขยับได้ลำบาก

แต่เขาไม่ได้มีแค่หอกเท่านั้น

ในระยะที่ศัตรูเข้ามาใกล้ หลี่ซิ่นยอมแลกการโดนฟัน แล้วยื่นแขนซ้ายทะลุวอยด์ชีลด์เข้าไป

“บึ้ม!”

ปืนพลาสมาที่ชาร์จพลังจนเต็มลั่นออกจากแขน ยิงทะลุวอยด์ชีลด์เข้าใส่ช่วงล่างของศัตรูโดยตรง

“ตูม!!”

กระแสพลังงานรุนแรง และเปลวไฟพลาสมาระเบิดอยู่ภายในแนวโล่พลัง

ศัตรูถึงกับชะงักไปทันที แม้จะไม่ถึงขั้นพิการ แต่ก็โดนเข้าไปไม่น้อย

หลี่ซิ่นอาศัยจังหวะนั้น กระโดดถอยห่างออกมา

ในจังหวะที่อีกฝ่ายยังไม่ฟื้นตัวเต็มที่ เขาก็พุ่งปลายพาวเวอร์ฮาวเบิร์นแทงสวนเข้าไปทันที

“แครก!!”

ปลายหอกทะลุผ่านวอยด์ชีลด์ที่เพิ่งเปิดใหม่ ศัตรูพยายามเบี่ยงตัวหลบ แต่ไม่พ้น

หอกทะลุเข้าที่แขนซ้ายของศัตรู พลังจากสนามพลังสลายช่วยเสริมความแรงในการเจาะ

เกราะที่แขนซ้ายถึงกับปริแตก ไฟฟ้าและประกายไฟพุ่งกระจาย

หุ่นอัศวินฝึกหัดตัวนั้นถึงกับเสียหลักไปชั่วครู่

แม้ว่าอีกฝ่ายจะเริ่มฟื้นจากผลของพลาสมาแล้ว แต่ทั้งสองฝ่าย...ต่างก็ได้รับบาดเจ็บไปไม่น้อยเช่นกัน