ตอนที่ 161 ฟลอร์เต้นรำมรณะ

หวังต้าต่านสังเกตเห็นว่าข้างหลังสองหนุ่มวัยรุ่น มีพวกท่าทางไม่น่าไว้ใจยืนคุมเชิงอยู่

บางคนเหน็บมีดที่เอว บางคนสะพายกระเป๋าที่ตุงๆ เหมือนใส่ก้อนอิฐไว้

ก้อนอิฐนี่แหละอาวุธยอดฮิต ฟาดหัวทีเดียวร่วง

พี่หลงเห็นท่าไม่ดี เลยกระซิบบอกอู่ต้าชิ่ง "ไปเถอะน้อง มีอะไรเดี๋ยวพี่เคลียร์ให้"

อู่ต้าชิ่งยักไหล่ "พี่ช่วยไปส่งพี่หวังกลับบ้านหน่อยนะ ไอ้พวกกระจอกแค่นี้ทำอะไรผมไม่ได้หรอก"

พี่หลงขมวดคิ้ว แต่ก็ยอมทำตาม ฝากหวังต้าต่านให้เสี่ยวติงไปส่ง ส่วนตัวเองเดินตามอู่ต้าชิ่งเข้าไปข้างใน

ในโรงงานเต้นรำเสียงดังอึกทึก หน้าประตูมีอันธพาลสองคนยืนเก็บตั๋ว อู่ต้าชิ่งชี้ไปที่เหยาอวี้หลิง "เขาชวนผมมา ไปเก็บเงินกับเขา"

เหยาอวี้หลิงเลยต้องให้หนุ่มข้างกายควักเงินจ่ายค่าตั๋วสองเหมา

"ฮึ! นึกว่าจะแน่ ที่แท้ก็งก"

อู่ต้าชิ่งเดินเข้าไปข้างใน เห็นหนุ่มสาวแต่งตัวทันสมัยวาดลวดลายกันเต็มฟลอร์ นาฬิกาข้อมือวูบวาบแข่งกับแสงไฟ

เทียบกันแล้ว ชุดที่เขาใส่ดูเชยระเบิด

เขาอยากรู้ว่าเหยาอวี้หลิงมีแผนอะไร ไม่อยากเสียเวลา เลยปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกสองสามเม็ด ล้วงนาฬิกาโรเล็กซ์ออกมาใส่

โรเล็กซ์เรือนทองส่องประกายวูบวาบ ตัดกับกล้ามแขนล่ำๆ ดูเท่ระเบิด

บวกกับหัวโล้นๆ สะท้อนแสงไฟในความมืด กลายเป็นจุดเด่นทันที

เขาเลียนแบบท่าเต้นดิสโก้ของพี่หลง ยิ่งเต้นยิ่งมันส์ โรเล็กซ์สะท้อนแสงวิบวับ สาวๆ เริ่มหันมามองตาเป็นมัน

ไม่นานก็มีสาวใจกล้ามาชวนเต้นรำ

ทุกคนอ้าปากค้าง โรเล็กซ์เรือนทองราคา 1,200 หยวน บวกคูปองเงินตราต่างประเทศอีก 5 ใบ ของหรูระดับท็อปของห้างสรรพสินค้า มาอยู่บนข้อมือไอ้หนุ่มหัวโล้นนี่ได้ไง?

วัยรุ่นสองคนซุบซิบ "อวี้หลิง ไอ้หมอนี่รวยจริงเหรอ? มีแบ็คหรือเปล่า?"

เหยาอวี้หลิงเบะปาก "แบ็คเบิ้กอะไร ก็แค่แมงดาเกาะผู้หญิงกิน วันก่อนยังมีคนเห็นมันไปไถเงินป้าแก่ๆ ที่ห้างอยู่เลย เดี๋ยวฉันจะหลอกมันไปที่ห้องมืด แล้วพวกนายก็โทรแจ้งตำรวจซะ"

ห้องมืดที่ว่าคือโซนวีไอพีของที่นี่ ไม่เปิดไฟ เต้นเพลงช้าเบียดเสียดแนบเนื้อ หรือที่เรียกกันว่า "ฟลอร์ลูบไล้" ซึ่งผิดกฎหมายเต็มๆ

"อวี้หลิง ทำแบบนี้จะดีเหรอ? ถ้าป้าคนนั้นรู้เข้าแล้วมาเอาเรื่องพวกเราล่ะ?"

"กลัวอะไร ป้าแกจะรู้ได้ไงว่าเป็นฝีมือใคร ถ้าปอดแหกขนาดนี้ก็อย่าหวังจะได้แอ้มฉันเลย"

อุตส่าห์หลอกอู่ต้าชิ่งมาได้ จะปล่อยไปง่ายๆ ได้ไง

เหยาอวี้หลิงเดินบิดสะโพกเข้าไปหาอู่ต้าชิ่ง

ตอนนั้นอู่ต้าชิ่งกำลังเต้นกับสาวผ้าพันคอแดง เหยาอวี้หลิงแทรกตัวเข้าไปจะแย่งคู่เต้น สาวผ้าพันคอแดงไม่ยอม

กระชากเสื้อเหยาอวี้หลิงจนชายเสื้อรุ่ย เหยาอวี้หลิงของขึ้น จิกผมสาวผ้าพันคอแดงแล้วถีบเปรี้ยง

สาวผ้าพันคอแดงสู้ยิบตา อู่ต้าชิ่งที่อยู่ตรงกลางเลยโดนลูกหลงไปหลายที

สุดท้ายต้องให้พี่หลงมาลากสาวผ้าพันคอแดงออกไป อู่ต้าชิ่งพาเหยาอวี้หลิงไปพักข้างฟลอร์

แวบหนึ่ง เหยาอวี้หลิงเผลอใจเต้นกับความแมนของอู่ต้าชิ่ง แต่พอนึกถึงความแค้นในอดีต ก็รีบสะบัดความคิดทิ้ง

เธอดึงแขนอู่ต้าชิ่ง "ไปเถอะ ที่นี่มีแต่พวกกระจอก ฉันจะพาไปที่ที่ไฮโซกว่านี้"

อู่ต้าชิ่งงง "เต้นรำมันมีแบ่งชนชั้นด้วยเหรอ?"

เหยาอวี้หลิงยิ้มมีเลศนัย "ถามมากจริง ฉันไม่เอาแกไปขายหรอกน่า"

อู่ต้าชิ่งเดินตามเหยาอวี้หลิงลัดเลาะไปตามทางเดินแคบๆ จนถึงห้องใต้ดิน ประตูมีผ้าม่านหนาปิดอยู่ ได้ยินเสียงเพลงดังกระหึ่มออกมา

พอเปิดประตูเข้าไป เสียงเพลงดังจนหูอื้อ ควันบุหรี่โขมง

ข้างในมืดสลัว หนุ่มสาวกอดกันกลมแนบชิด ยืนเบียดเสียดกันแน่นขนัด

บางคู่ถึงขั้นล้วงควักกันโจ่งแจ้ง สาวๆ ใส่กางเกงขาบานเอวต่ำโชว์หน้าท้อง บางคนตัดขากางเกงสั้นจู๋โชว์ขาอ่อน

อู่ต้าชิ่งทึ่ง นี่มัน "ฟลอร์ลูบไล้" ในตำนานนี่นา

เคยอ่านเจอในหนังสือพิมพ์โลกอนาคต ว่ายุคนี้มีดาราคนหนึ่งโดนจับเพราะเต้นแบบนี้แหละ ตอนแรกก็นึกภาพไม่ออก พอมาเห็นกับตา... สมควรโดนจับจริงๆ

เหยาอวี้หลิงเป็นขาประจำ เข้ามาปุ๊บก็มีคนมาชวนเต้นทันที

อู่ต้าชิ่งยืนดูอยู่ข้างฟลอร์ ได้ยินเสียงร้องไห้กระซิกๆ มาจากข้างหลัง

เสียงผู้หญิงดุ "จะร้องหาพระแสงอะไร... บอกแล้วไงว่าอยากรวยทางลัดก็ต้องกล้าเสี่ยง..."

"แต่พี่ลี่น่า ท่าเต้นพวกนั้นมันน่าเกลียด หนูไม่อยากเต้น"

"ไม่อยากก็ต้องอยาก ฉันให้โอกาสเธอแล้วนะ ถ้าไม่ทำก็ไสหัวกลับไป!"

จากนั้นก็กระซิบกระซาบอะไรกันต่อ

เด็กสาวร้องไห้ "แต่หนูไม่อยากทำเรื่องผิดศีลธรรม..."

อู่ต้าชิ่งหันไปดู... สองสาวที่นินทาเขาเมื่อตอนกลางวันนั่นเอง

แต่เขาก็เห็นด้วยกับคนที่ชื่อ "ลี่น่า" ถ้าไม่อยากเต้น จะตามมาทำไม?

เขาเดินเลี่ยงไปอีกมุม มองหาเหยาอวี้หลิง แต่... หายตัวไปแล้ว!

"ชิบหาย" อู่ต้าชิ่งสบถ คลาดสายตาไปจนได้ ยังไม่ทันรู้แผนของนางเลย

แต่เขาก็ไม่ได้ตื่นตระหนก จุดบุหรี่สูบพิงกำแพงรอ

ทันใดนั้น ได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือแว่วมาจากห้องข้างหลัง

คนอื่นเต้นกันเมามันไม่มีใครสนใจ

อู่ต้าชิ่งเดินเข้าไปดู เงียบกริบ

กำลังจะเดินกลับ ก็ได้ยินเสียงร้องอีก คราวนี้ชัดเจน... เสียงเด็กสาวคนเมื่อกี้!

"แม่งเอ๊ย!" อู่ต้าชิ่งคายบุหรี่ทิ้ง พุ่งเข้าไปในห้อง

แต่ผิดคาด ในห้องมีแค่เด็กสาวคนเดียวนั่งร้องไห้อยู่

ลางสังหรณ์บอกว่ามีภัย กำลังจะถอยออก แต่ประตูโดนล็อกขังจากด้านนอก!

เสียงไซเรนดังแว่วเข้ามา "หยุด! ตำรวจล้อมไว้หมดแล้ว!"

อู่ต้าชิ่งใจหายวาบ ตำรวจมาได้จังหวะเกินไป เหมือนกับคดีดาราคนนั้นเปี๊ยบ

เขาติดกับดักเข้าแล้ว!