บทที่ 2 อาชีพใหม่, เจ้านาย

"ว่าไงนะ?! เธอพูดว่าอะไรนะ?! จะขอทำการตื่นรู้ครั้งที่สองงั้นเหรอ?!"

ครูใหญ่ ‘ฉู่เจียงเหอ’ สงสัยว่าเขาคงจะถูกแดดที่สนามกีฬาส่องจนตาพร่ามัว จนหูแว่วไปเองแน่ๆ

เขาเบิกตากว้างจ้องมองชายหนุ่มที่เพิ่งจะโดนแฟนสาวบอกเลิกกลางที่สาธารณะ ผู้ที่เพิ่งจะปลุกได้ ‘นักสืบ’ อาชีพสายดำรงชีพระดับ E ไปหมาดๆ และสภาพยังดูยับเยินอยู่เลย

ตื่นรู้ครั้งที่สอง?

บนดาวบลูสตาร์ นี่ไม่ใช่ความลับ แต่มันคือความฝันอันไกลเกินเอื้อมในใจของผู้ตื่นรู้ทุกคน

แต่ความจริงนั้นช่างโหดร้าย!

เมื่อการตื่นรู้ผ่านลูกแก้วเปลี่ยนอาชีพเสร็จสมบูรณ์ อาชีพและระดับจะถูกผูกมัดถาวร ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้

ผู้มีอาชีพระดับ E ไม่ว่าจะพยายามอัปเลเวลมากแค่ไหน ก็ยังคงเป็นผู้มีอาชีพระดับ E อยู่วันยังค่ำ

แม้ว่าการเลื่อนขั้นอาชีพทุกๆ 20 เลเวล จะช่วยเพิ่มค่าสถานะและปลดล็อกสกิลระดับสูงขึ้นได้ แต่นั่นก็ไม่ได้เปลี่ยนแก่นแท้ของอาชีพเดิม

เหมือนกับอาชีพ ‘หมอนวด’ ของ ‘เหอหว่านอิ๋ง’ ต่อให้เลื่อนขั้นไป เธอก็ยังเป็นหมอนวด และอัตราการเติบโตของค่าสถานะก็ยังห่างชั้นกับพวกสายต่อสู้ระดับสูงราวฟ้ากับเหว

ต่อให้เรียนสกิลใหม่ได้ ส่วนใหญ่ก็คงทำให้เทคนิคการนวดของเธอประณีตขึ้นเท่านั้น

นี่คือเหตุผลหลักที่ครูใหญ่ฉู่เจียงเหอรู้สึกเสียดายแทนเหอหว่านอิ๋ง

โซ่ตรวนแห่งโชคชะตานี้ช่างหนักหนาเกินกว่าจะทำลายได้

"เธอคือลู่เซิ่ง จาก ม.6/2 ใช่ไหม?"

ครูใหญ่ฉู่เจียงเหอพยายามคุมเสียงให้มั่นคง เพื่อยืนยันว่าเด็กหนุ่มคนนี้ไม่ได้เสียสติไปเพราะความสะเทือนใจอย่างรุนแรง "เธอ... แน่ใจนะว่ารู้ตัวว่ากำลังพูดอะไรอยู่?"

แน่นอนว่าเขาจำเด็กหนุ่มคนนี้ได้ ละครฉากใหญ่เรื่องการบอกเลิกข้างล่างเวทียังติดตาเขาอยู่เลย เพียงแต่เขาไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะกล้าขึ้นมาบนเวทีเพื่อขอทำการตื่นรู้ครั้งที่สองที่ฟังดูเพ้อฝันขนาดนี้

ตื่นรู้ครั้งที่สอง!

นั่นคือเอกสิทธิ์ของ ‘ผู้มีอาชีพคู่’ ในตำนานเชียวนะ!

แต่อัตราการเกิดของผู้มีอาชีพคู่นั้นต่ำกว่าหนึ่งในสิบล้านเสียอีก

สายตาของครูใหญ่ฉู่เจียงเหอกวาดมองลู่เซิ่งโดยไม่รู้ตัว ในหัวประมวลข้อมูลพื้นฐานของลู่เซิ่งขึ้นมา: ฐานะทางบ้านธรรมดา ปลุกได้อาชีพนักสืบระดับ E

ตลอดประวัติศาสตร์ของบลูสตาร์ ผู้มีอาชีพคู่ทุกคนล้วนเป็นตัวตนที่หาได้ยากยิ่งในทวีป และเติบโตขึ้นเป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่ทรงอิทธิพล จะมีสักคนไหมที่อาชีพหนึ่งดันเป็นอาชีพระดับ E ต่ำต้อยแบบนี้?

อย่างไรก็ตาม ในฐานะครูใหญ่ เขาต้องยึดถือหลักความเสมอภาคทางการศึกษา เมื่อนักเรียนยื่นคำร้องมา ต่อให้ความหวังจะริบหรี่แค่ไหน เขาก็ต้องมอบโอกาสให้

"ลู่เซิ่ง เธอรู้เงื่อนไขของการตื่นรู้ครั้งที่สองชัดเจนแล้วใช่ไหม?"

เสียงของครูใหญ่ฉู่เจียงเหอจริงจัง สายตาคมกริบจ้องตรงไปที่ดวงตาของลู่เซิ่ง

"ครูใหญ่ครับ ผมทราบกฎดีครับ"

ลู่เซิ่งสบตาครูใหญ่โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย "ลูกแก้วเปลี่ยนอาชีพที่ใช้สำหรับการตื่นรู้นั้นผันกลับไม่ได้ การใช้งานแต่ละครั้งจะกินพลังงานมหาศาล และเมื่อพลังงานหมดก็จะกลายเป็นขยะ รัฐของเรามอบโอกาสให้พลเมืองทุกคนตื่นรู้ได้ฟรีหนึ่งครั้ง"

"หากต้องการขอตื่นรู้ครั้งที่สอง ทางโรงเรียนต้องให้ความร่วมมือ แต่ถ้าการตื่นรู้ครั้งที่สองล้มเหลว ผู้ยื่นคำร้องต้องรับผิดชอบค่าใช้จ่ายด้านพลังงานต้นกำเนิดทั้งหมด ซึ่งก็คือ 100,000 หยวน! แต่ถ้าสามารถปลุกอาชีพที่สองได้สำเร็จ ค่าธรรมเนียมนี้จะได้รับการยกเว้น!"

นโยบายนี้เป็นมาตรฐานสากลที่ใช้กันทุกประเทศบนดาวบลูสตาร์

"ในเมื่อเธอรู้กฎชัดเจนแล้ว งั้นก็... ครูเคารพการตัดสินใจของเธอ"

ครูใหญ่ฉู่เจียงเหอพยักหน้าช้าๆ ถอนหายใจในใจให้กับความกล้าหาญของเด็กหนุ่ม แล้วก้าวถอยออกมา ส่งสัญญาณให้ลู่เซิ่งเดินเข้าไป

เพราะถ้าการตื่นรู้ครั้งที่สองล้มเหลว ต้องจ่ายค่าปรับถึง 100,000 หยวน

เงินจำนวนนี้เกือบเท่ากับรายได้ทั้งปีของครอบครัวทั่วไปเลยทีเดียว

ในขณะเดียวกัน ฝูงชนที่ยังไม่ยอมกลับบ้าน ในที่สุดก็เข้าใจการกระทำบ้าบิ่นของลู่เซิ่งเสียที

"ดูนั่น! มีคนจะทำพิธีตื่นรู้ครั้งที่สอง! นั่นมันลู่เซิ่งนี่! ไอ้ระดับ E คนนั้นน่ะเหรอ?!"

"ลู่เซิ่ง? บ้านมันทำไร่ฝ้ายเล็กๆ ไม่ใช่เหรอ? ได้ข่าวว่ากำไรปีละไม่กี่หมื่นเองนี่? มันไปเอาความกล้ามาจากไหนถึงกล้าเดิมพันด้วยเงินแสน?! ถ้าพลาดขึ้นมานี่หมดตัวเลยนะ! มันบ้าไปแล้วเหรอ?!"

"ถ้าเป็นพวกคุณหนูคุณชายตระกูลใหญ่ เขาก็คงตื่นรู้รอบสองกันเป็นเรื่องปกติ แต่ฉันไม่เคยได้ยินว่ามีใครทำสำเร็จเลยนะ"

"มันไม่ใช่คนรวยหรอก ถ้ามันรวยจริง ตอนฉันส่งรูป 'ขอ 50' ไปแกล้งเมื่ออาทิตย์ก่อน มันคงโอนมาให้จริงๆ แล้ว ไม่ใช่ส่งรูป 'ขอ 50' กลับมากวนประสาทฉันแบบนั้น!"

"คนรวยเขารวยแต่ไม่ได้โง่นะ ใครจะโอนเงินให้ฟรีๆ แต่ฐานะบ้านลู่เซิ่งก็ธรรมดาจริงๆ นั่นแหละ... แถมโอกาสตื่นรู้ครั้งที่สองมันต่ำเตี้ยเรี่ยดิน บางทีสิบล้านคนยังไม่มีสักคน มันคงไม่ได้สติแตกเพราะรับความจริงไม่ได้หรอกนะ?"

"ใครจะรู้... ฉันว่ามันคงรับเรื่องสะเทือนใจสองเรื่องพร้อมกันไม่ไหว สมองเลยเพี้ยน คิดจะทำอะไรบ้าๆ แบบไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมแล้วมั้ง!"

"หนึ่งแสนหยวน! ซื้อซี่โครงหมูได้ตั้งกี่โล?! ช่างกล้าฝันเนอะ!"

กลุ่มนักเรียนที่เดิมทีเตรียมจะกลับบ้านต่างหยุดฝีเท้า ด้วยความอยากรู้อยากเห็นผสมความรู้สึก 'รอดูเรื่องสนุก' มองดูร่างที่ดูสิ้นหวังบนเวทีเปลี่ยนอาชีพ

เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังกระหึ่มราวกับคลื่นทะเล แทบไม่มีใครเชื่อว่าลู่เซิ่งจะทำสำเร็จ

ฉินเหยียนหรานยืนอยู่ในจุดที่เด่นที่สุดใต้เวที กอดอก ใบหน้าฉายแววเยาะเย้ยและสมน้ำหน้าอย่างปิดไม่มิด เธอมองขึ้นไปที่ลู่เซิ่งบนเวทีราวกับมองดูตัวตลกที่กำลังจะเล่นละครลิง

"คิดว่าตัวเองเป็นพระเอกผู้ถูกเลือกจริงๆ เหรอ ถึงได้เพ้อเจ้อว่าจะกลายเป็นผู้มีอาชีพคู่เพื่อมาตบหน้าฉัน? ฝันไปเถอะ!"

เธอจงใจขึ้นเสียงและแค่นหัวเราะ คำพูดของเธอดังเข้าหูคนรอบข้างอย่างชัดเจน ทำให้หลายคนพยักหน้าเห็นด้วยอย่างเงียบๆ

บนเวทีเปลี่ยนอาชีพ

ลู่เซิ่งเมินเฉยต่อความสงสัยและเสียงโห่ฮารอบข้าง สมาธิทั้งหมดของเขาจดจ่ออยู่ที่ลูกแก้วเปลี่ยนอาชีพ

จะหมู่หรือจ่าก็วัดกันที่ตานี้แหละ! อาชีพที่สอง จงออกมาซะ!

"หลับตา! รวมสมาธิทั้งหมดไว้!"

ครูใหญ่ฉู่เจียงเหอตะโกนเสียงเข้ม ขณะที่คลื่นพลังงานอันมั่นคงและมหาศาลรอบตัวเขาไหลรินเข้าสู่ลูกแก้วราวกับสายน้ำ กระตุ้นการทำงานของมัน!

วิ้ง—

ลูกแก้วเปลี่ยนอาชีพเปล่งแสงจางๆ ออกมาทันที

"เริ่มแล้ว!"

วินาทีนี้ ทั้งสนามกีฬาราวกับถูกกดปุ่มปิดเสียง เสียงวิจารณ์หายไปในพริบตา เหลือเพียงเสียงหัวใจเต้นและเสียงลมหายใจที่ถูกกลั้นไว้

สายตานับร้อยคู่ ต่างจับจ้องไปที่ลูกแก้วที่เรืองแสงสลัว!

ภายใต้สายตาของทุกคน ลูกแก้วก็ส่องแสงจางๆ ออกมาจริงๆ

กฎในการตัดสินว่าการตื่นรู้สำเร็จหรือไม่นั้นเรียบง่ายมาก

หากแสงจากลูกแก้วดับลงภายในไม่กี่วินาที ถือว่าล้มเหลว

ต้องให้แสงส่องสว่างต่อเนื่องเกินหนึ่งนาทีเต็มเท่านั้น ถึงจะนับว่าการตื่นรู้สำเร็จ

หนึ่งวินาที สองวินาที สามวินาที... ทุกคนนับเวลาในใจอย่างเงียบงัน ไม่เคยรู้สึกว่าเวลาผ่านไปช้าขนาดนี้มาก่อน

ห้าวินาที สิบวินาที ยี่สิบวินาที... แม้แสงในลูกแก้วจะริบหรี่ แต่มันก็ยังคงส่องสว่างไม่ดับลง!

สามสิบวินาที สี่สิบวินาที ห้าสิบวินาที... ใต้เวทีเริ่มมีเสียงสูดหายใจและเสียงกระซิบที่ไม่อาจกั้นไว้ได้

ใบหน้าของฉินเหยียนหรานเริ่มเปลี่ยนจากเยาะเย้ยเป็นตกตะลึง และจากตกตะลึงเป็นซีดเผือด

ห้าสิบห้าวินาที... ห้าสิบแปดวินาที... ห้าสิบเก้าวินาที... แม้แต่ครูใหญ่ฉู่เจียงเหอก็ยังเผลอกลั้นหายใจ เขาจ้องเขม็งไปที่ลูกแก้ว และแสงแห่งความเหลือเชื่อก็ระเบิดออกมาจากดวงตาที่ฝ้าฟางคู่นั้น!

หกสิบวินาที!!!

ครบเวลาแล้ว! แสงยังไม่ดับ! แถมยังส่องสว่างอยู่อย่างดื้อรั้นอีกกว่าสิบวินาทีก่อนจะค่อยๆ จางลง

คลื่นพลังงานพิเศษแผ่ออกมาจากลูกแก้ว แล้วพุ่งเข้าไปในร่างกายของลู่เซิ่ง

"ฮึ่ม—!"

หลังจากความเงียบชั่วอึดใจ สนามกีฬาก็ระเบิดเสียงฮือฮาและเสียงอุทานด้วยความไม่อยากเชื่อดังสนั่นหวั่นไหว!

"สะ-สำเร็จ?!"

"666 โปรนี่หว่า เล่นด้วยไม่ได้แล้ว!!"

"ผู้มีอาชีพคู่?! โรงเรียนเรา... มีผู้มีอาชีพคู่เกิดขึ้นแล้วเหรอ?!"

"นี่มัน... เป็นไปได้ยังไง?! เขาเป็นแค่ระดับ E นะ!!"

เหล่านักเรียนแตกตื่นกันยกใหญ่ มองลู่เซิ่งด้วยความตื่นตะลึง อิจฉา ริษยา และงุนงงปะปนกันไป

'ขยะ' ที่เพิ่งโดนพวกเขาหัวเราะเยาะเมื่อกี้ พริบตาเดียวกลายเป็นตำนานไปแล้ว? การพลิกผันครั้งใหญ่นี้ทำให้หลายคนสมองตามไม่ทัน

ใบหน้าของฉินเหยียนหรานพลันบิดเบี้ยวดูไม่ได้ ราวกับถูกฟ้าผ่าใส่ เธอยืนแข็งทื่อ รู้สึกหนาวสะท้านไปทั้งตัว

ความภาคภูมิใจและความเหนือกว่าที่เธอมีจากการปลุกอาชีพระดับ A เมื่อครู่ กลายเป็นไร้ค่าในพริบตาเมื่อเจอกับคำว่า "ผู้มีอาชีพคู่"!

ความริษยาและความตื่นตระหนกถาโถมเข้ามาในใจจนเธอแทบยืนไม่อยู่

เธอคือคนสุดท้ายในที่นี้ที่อยากให้ลู่เซิ่งประสบความสำเร็จ แต่เธอกลับคาดไม่ถึงเลยว่าลู่เซิ่งจะเป็นผู้มีอาชีพคู่จริงๆ เรื่องนี้มันทรมานยิ่งกว่าฆ่าเธอให้ตายเสียอีก!

แม้แต่ครูใหญ่ฉู่เจียงเหอที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมามาก ตอนนี้ยังตัวสั่นเทิ้มด้วยความตื่นเต้น กล้ามเนื้อที่หย่อนคล้อยบนใบหน้ากระตุกอย่างควบคุมไม่ได้!

เขาทำได้! เขาทำสำเร็จจริงๆ!

ผู้มีอาชีพคู่คนแรกในประวัติศาสตร์หลายร้อยปีของโรงเรียนหลานเจียงที่ 3 ปรากฏตัวขึ้นในสมัยที่เขาเป็นครูใหญ่!

นี่มันนิมิตหมายแห่งความโชคดีจากสวรรค์ชัดๆ!

หลังจากความปิติยินดี ความคาดหวังที่ยิ่งใหญ่กว่าก็พุ่งเข้ามาในใจของครูใหญ่ฉู่เจียงเหอทันที ต่อไปต้องมาดูกันว่าอาชีพที่สองที่ลู่เซิ่งปลุกได้นั้นอยู่ระดับไหน!

ครูใหญ่ฉู่เจียงเหอคิดด้วยความตื่นเต้น

ตามบันทึกประวัติศาสตร์ ระดับอาชีพที่สองของผู้มีอาชีพคู่ทุกคนนั้นน่าทึ่งมาก อย่างน้อยต้องระดับ S หรือสูงกว่านั้น!

สายตาของทุกคนกลับมาจับจ้องที่ลูกแก้วที่เพิ่งหรี่แสงลงอีกครั้ง!

ตามกฎแล้ว หลังจากปลุกอาชีพที่สองสำเร็จ ลูกแก้วจะสว่างขึ้นอีกครั้ง ระดับของอาชีพที่ตื่นรู้สามารถตัดสินได้จากสีของแสงครั้งที่สอง

เมื่อมนุษยชาติบนบลูสตาร์มีความเข้าใจในเรื่องอาชีพมากขึ้น เหล่ายอดฝีมือระดับสูงได้แบ่งแยกอาชีพ สกิล อุปกรณ์ และปัจจัยอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับความแข็งแกร่งของผู้มีอาชีพออกเป็นระดับต่างๆ โดยใช้สีเป็นเกณฑ์

สีขาวแทนระดับ E, สีเขียวแทนระดับ D, สีน้ำเงินแทนระดับ C, สีม่วงแทนระดับ B, สีเหลืองแทนระดับ A, สีชมพูแทนระดับ S, สีทองแทนระดับ SS หากมีแสงหลากสีปรากฏขึ้น นั่นหมายถึงระดับ SSS ในตำนานที่มีอยู่แค่ในทฤษฎีได้ถือกำเนิดขึ้นแล้ว!

ทุกคนต่างคาดเดากันไปต่างๆ นานาในใจ

"จะเป็นระดับ S ไหมนะ?"

"หรือจะเป็นตำนานสีทอง? ระดับ SS!"

"หรือกระทั่งระดับ SSS ในทฤษฎี?!"

ภายใต้สายตานับร้อยคู่ ลูกแก้วเปลี่ยนอาชีพสว่างวาบขึ้นอีกครั้ง

ในเวลาเดียวกัน การแจ้งเตือนการเปลี่ยนอาชีพสำเร็จก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าลู่เซิ่ง!

"ยินดีด้วย! การตื่นรู้ครั้งที่สองของคุณสำเร็จแล้ว!"

"คุณได้รับอาชีพที่สอง — เจ้านาย!"