บทที่ 281 เสแสร้งทำเป็นคนใหญ่คนโต!

บรรยากาศในงานยิ่งร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ อารมณ์ของฝูงชนก็ยิ่งสูงขึ้น สวีต้าจื้อยืนอยู่ข้างๆ พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ คิดในใจว่า นักข่าวกลุ่มนี้มีความสามารถจริงๆ พูดคุยเพียงเล็กน้อยก็สามารถทำให้บรรยากาศคึกคักได้แล้ว

ในขณะที่ทุกคนกำลังตื่นเต้น ตัวละครหลักของวันนี้ จ้าวปิน ก็ปรากฏตัวขึ้น เขามาในชุดสูทสีเข้มที่ตัดเย็บอย่างดี รองเท้าหนังขัดมันวาว แต่ใบหน้าของเขากลับเคร่งขรึมและดูหนักอึ้ง

ทันทีที่จ้าวปินปรากฏตัว นักข่าวก็กรูกันเข้าไปหา ไมโครโฟนจ่อเข้าหาเขาอย่างพร้อมเพรียง แสงแฟลชดัง "แชะ แชะ" ไม่หยุด จนทำให้คนตาลาย

"เพื่อนสื่อมวลชนทุกท่าน แขกผู้มีเกียรติทุกท่าน" จ้าวปินรับไมโครโฟนมา เสียงของเขาแหบเล็กน้อย "ผมคือจ้าวปิน ประธานกรรมการตลาดค้าส่งอิเล็กทรอนิกส์กั๋วเฉียง"

เขาพูดจบก็โค้งคำนับอย่างลึกซึ้ง

"สำหรับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นครั้งนี้ ความรู้สึกของผมก็หนักอึ้งไม่แพ้ทุกคน" จ้าวปินเงยหน้าขึ้น ดวงตาดูเหมือนจะแดงก่ำเล็กน้อย "ก่อนอื่น ผมขอแสดงความขอโทษอย่างจริงใจต่อทุกคนในนามของตลาดค้าส่งอิเล็กทรอนิกส์กั๋วเฉียง นี่เป็นความประมาทในการบริหารของเรา เป็นเพราะการทำงานของเรายังไม่ดีพอ"

เมื่อพูดถึงตรงนี้ จ้าวปินก็หยุดไปครู่หนึ่ง บรรยากาศในงานก็เงียบสงบลง ทุกคนต่างกลั้นหายใจรอฟังคำพูดต่อไป

"หลังจากเกิดเหตุการณ์ขึ้น พวกเราก็ได้ดำเนินการทันที" น้ำเสียงของจ้าวปินเริ่มหนักแน่นขึ้น "พวกเราได้ติดต่อกรมอุตสาหกรรมและพาณิชย์ หน่วยงานตรวจสอบคุณภาพ และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องอื่นๆ เพื่อทำการตรวจสอบตลาดทั้งหมดอย่างละเอียดถี่ถ้วน นี่คือผลการตรวจสอบของเรา"

เขาชี้ไปที่กองผลิตภัณฑ์อิเล็กทรอนิกส์ที่กำลังถูกเครื่องบดถนนทำลายอยู่ข้างหลัง

"ผมจ้าวปินขอให้คำมั่นสัญญาอย่างจริงจังว่า" เขาขึ้นเสียงสูงทันที "ต่อไปนี้ ถ้าพบการดำเนินธุรกิจที่ผิดกฎหมายแม้แต่ครั้งเดียว พวกเราจะร่วมมือกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อตรวจสอบทันที! จะไม่ปกป้องใครทั้งสิ้น! ผู้ประกอบการทุกคนในตลาดของเราจะต้องดำเนินธุรกิจอย่างถูกกฎหมาย รับประกันว่าจะไม่ขายสินค้าปลอมแม้แต่ชิ้นเดียว!"

คำพูดของเขาสิ้นสุดลง ก็มีเสียงปรบมือดังขึ้นทันที มีนักข่าวบางคนเริ่มก้มหน้าลงจดบันทึกอย่างรวดเร็ว บางคนก็ถือกล้องถ่ายรูปไม่หยุด

จ้าวปินยืนอยู่ใต้แสงไฟ หน้าผากของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อ แต่สายตาของเขากลับแน่วแน่เป็นพิเศษ

"มีการตรวจสอบสินค้าปลอมจำนวนมากในตลาด ตัวเลขนี้ช่างน่าตกใจจริงๆ! ผมจ้าวปินทำงานในวงการนี้มาหลายปี ไม่เคยคิดเลยว่าในตลาดค้าส่งอิเล็กทรอนิกส์กั๋วเฉียงจะมีการทุจริตที่ฝังลึกขนาดนี้ พูดอย่างไรก็ไม่พ้นเรื่องการบริหารที่มีปัญหาอย่างใหญ่หลวง ทำให้ผู้ประกอบการและลูกค้าทุกคนต้องเสียผลประโยชน์ ผมขอโค้งคำนับเพื่อขอโทษทุกท่านครับ!"

พูดจบ จ้าวปินก็โค้งคำนับอย่างลึกซึ้งต่อทุกคนที่อยู่ในงาน ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงปรบมือที่ดังขึ้นเบาๆ แล้วค่อยๆ ดังขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็นเสียงปรบมือที่ดังสนั่น

นี่เป็นเรื่องที่แปลกใหม่มาก! ประชาชนที่มาดูเหตุการณ์ต่างกระซิบกระซาบกัน เคยเห็นผู้ประกอบการขอโทษ แต่ไม่เคยเห็นการขอโทษที่จริงใจขนาดนี้ ท่านดูสีหน้าของท่านประธานจ้าวสิ คิ้วขมวดกันแน่น ปากห้อยลง ดวงตาดูเหมือนมีน้ำตาคลอ ใครที่มองดูก็รู้สึกว่าเขากำลังสำนึกผิดอย่างจริงใจ

อันที่จริง ในใจของจ้าวปินตอนนี้เหมือนถูกพลิกคว่ำไปหมด สีหน้าของเขาที่แสดงออกถึงความเจ็บปวดนั้น สามส่วนเป็นการแสดงให้คนอื่นดู แต่เจ็ดส่วนนั้นคือความกังวลจริงๆ ถึงแม้ว่าสวีต้าจื้อจะตบหน้าอกรับประกันว่าแผนการจัดการวิกฤตนี้จะไม่มีปัญหาใดๆ แต่สถานการณ์ที่อยู่ตรงหน้า กล้องวิดีโอจ่อหน้า นักข่าวถือไมโครโฟนเบียดเข้ามา ผู้คนนับหมื่นล้อมรอบ...ถ้าหากผ่านวิกฤตนี้ไปไม่ได้ ชื่อเสียงของตลาดค้าส่งอิเล็กทรอนิกส์กั๋วเฉียงก็จะพังทลายลงไปหมด!

สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกเจ็บปวดที่สุดคือ ค่าชดเชยสำหรับสินค้าปลอมเหล่านี้ก็ไม่ใช่จำนวนเล็กน้อย เขาได้ให้ทีมการตลาดแจ้งผู้ประกอบการทุกคนแล้วว่า จะใช้ค่าเช่าร้านค้าในปีหน้าเพื่อชดเชยความเสียหาย ถ้าไม่ใช่เพราะเขาตอบตกลงตามเงื่อนไขนี้ ผู้ประกอบการที่ขายสินค้าปลอมคงจะก่อเรื่องวุ่นวายไปนานแล้ว จะมาให้ความร่วมมือในการแสดงละครแบบนี้ได้อย่างไร?

จ้าวปินยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกเสียใจ เหงื่อไหลซึมออกมาจากหลังของเขา แต่ที่แปลกคือ ความรู้สึกเจ็บปวดที่กึ่งจริงกึ่งแสดงนี้ เมื่อรวมกับสีหน้าวิตกกังวลของเขาในตอนนี้ กลับทำให้ผู้ชมรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องจริงและน่าเชื่อถืออย่างยิ่ง

มีผู้หญิงสูงวัยหลายคนถึงกับเช็ดน้ำตาแล้วกล่าวว่า "เจ้าของธุรกิจคนนี้ไม่ธรรมดาเลยนะ กล้าหาญที่จะยอมรับความผิดก็ถือว่าเป็นคนดีแล้ว!"

"ยอดเยี่ยม! ท่านประธานจ้าว! ต้องมีความกล้าหาญที่จะทำลายทุกอย่างแล้วเริ่มต้นใหม่แบบนี้!" ทันใดนั้นก็มีเสียงเชียร์ดังขึ้นในฝูงชน เห็นชายวัยกลางคนที่ดูมีชีวิตชีวาคนหนึ่งเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว ภายใต้การนำของตำรวจ เขาปรบมือพร้อมกล่าวชมเชยเสียงดังว่า "ต้องกล้าที่จะแก้ไขความผิดพลาดด้วยตัวเองแบบนี้ ถึงจะสามารถกลับมามีชีวิตชีวาใหม่ได้เหมือนนกฟีนิกซ์ที่ลุกขึ้นจากกองไฟ!"

ประชาชนที่มุงดูจ้องมองอย่างละเอียด ก็อุทานพร้อมกันว่า "โอ๊ย! นั่นท่านรองนายกเทศมนตรีหยวนไม่ใช่เหรอ?"

ถูกต้อง คนที่มาถึงก็คือรองนายกเทศมนตรีหยวนฉางชุน ข้างหลังเขาตามมาด้วยหัวหน้าหน่วยงานต่างๆ ของเมือง ผู้อำนวยการเจิ้งจากกรมอุตสาหกรรมและพาณิชย์ท้องอ้วนกลม ผู้อำนวยการอวี๋จากสำนักงานกำกับดูแลเทคนิคสวมแว่นตาขอบทอง และผู้นำหน่วยงานอื่นๆ ต่างก็ทำหน้าเคร่งขรึมเดินตามรองนายกเทศมนตรีหยวนมา

นักข่าวก็เหมือนฉลามที่ได้กลิ่นคาวเลือด รีบกรูกันเข้ามาทันที นักข่าวจากสถานีโทรทัศน์ระดับมณฑลเป็นคนแรกที่เข้าถึงตัวเขา ถือไมโครโฟนแล้วเริ่มถ่ายทอดสดสัมภาษณ์ "ท่านรองนายกเทศมนตรีหยวนครับ กรุณาแสดงความคิดเห็นและคำแนะนำเกี่ยวกับเหตุการณ์ในครั้งนี้หน่อยครับ!"

รองนายกเทศมนตรีหยวนไม่ได้วางมาดพูดจาใหญ่โต เขาโบกมืออย่างรวดเร็ว "เพื่อแสดงจุดยืนของเมืองเราในการปราบปรามสินค้าปลอมแปลง ภายใต้การร่วมมืออย่างกระตือรือร้นของประธานกรรมการจ้าวปินแห่งตลาดค้าส่งอิเล็กทรอนิกส์กั๋วเฉียง วันนี้พวกเราจะทำลายสินค้าปลอมที่ถูกกรมอุตสาหกรรมและพาณิชย์และหน่วยงานกำกับดูแลเทคนิคยึดมาต่อหน้าสาธารณชนและสื่อมวลชนทั้งหมด " เขาจงใจหยุดไปครู่หนึ่ง กวาดสายตาไปรอบๆ "ทำลายทั้งหมดในที่นี้!"

คำพูดของรองนายกเทศมนตรีหยวนเพิ่งจบลง เจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายที่สวมชุดทำงานก็ดำเนินการทันที พวกเขาล้วงไฟแช็กออกมา "แกร๊ก" เสียงดัง เปลวไฟก็พุ่งขึ้น จุดไฟเผากล่องบรรจุภัณฑ์สินค้าแบรนด์ดังปลอมที่กองอยู่เต็มถังเหล็ก เปลวไฟ "วูบ" ก็ลุกโชนขึ้นสูง สะท้อนใบหน้าของทุกคนที่อยู่ในงาน

ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียง "บึ้ม" ดังขึ้นในถังเหล็ก เปลวไฟก็ลุกโชนขึ้นไปอีก เปลวไฟสีแดงก่ำม้วนตัวอยู่ในถังเหล็ก ทำให้ถังเหล็กทั้งหมดร้อนระอุ

อากาศที่อยู่เหนือถังเหล็กก็ถูกความร้อนบิดเบือนไปมา เหมือนไอร้อนที่ลอยขึ้นจากถนนในฤดูร้อน นี่คือช่วงฤดูหนาวที่หนาวเย็น แต่ฝูงชนที่มาดูเหตุการณ์กลับถูกความร้อนบังคับให้ถอยหลังไป

บางคนยกมือขึ้นบังใบหน้า บางคนเช็ดเหงื่อไม่หยุด และบางคนกระซิบเบาๆ ว่า "ไฟนี้แรงจริงๆ!"

รองนายกเทศมนตรีหยวนและจ้าวปินยืนอยู่ไม่ไกลจากถังไฟ ข้างหลังพวกเขาคือป้ายขนาดใหญ่ของ "ตลาดค้าส่งอิเล็กทรอนิกส์กั๋วเฉียง เมืองซิงโจว" ความร้อนแผ่ซ่านมาปะทะใบหน้าของพวกเขา

จ้าวปินอ้วนมาก ถูกความร้อนเผาจนใบหน้ามันวาว เหงื่อไหลซึมลงมาตามแก้มอ้วนๆ แต่เขายังคงยืนตัวตรงอยู่ข้างหน้า

ภายใต้แสงไฟ ใบหน้าอ้วนๆ ที่ปกติยิ้มเยาะของเขากลับดูเคร่งขรึมเป็นพิเศษ ร่างกายทั้งหมดของเขาที่ถูกแสงไฟส่อง ทำให้เงายาวเหยียดลงบนพื้น สร้างความรู้สึกที่ยิ่งใหญ่ขึ้นมา

แต่ไม่ใช่ทุกคนที่จะยอมรับการแสดงนี้ หลี่กังที่ยืนอยู่ในฝูงชนก็เป็นคนอ้วนเหมือนกัน เขามองดูท่าทางของจ้าวปิน ในใจก็รู้สึกเปรี้ยวจี๊ด ถึงแม้จะต้องยอมรับว่าจ้าวปินในตอนนี้ดูแตกต่างออกไปบ้าง แต่เขาก็ยิ่งโกรธแค้นมากขึ้น เขาแอบทำปากเบะ "เสแสร้งทำเป็นคนใหญ่คนโต!"