บทที่ 545 ฟื้นฟูเบื้องต้น

คำพูดของฉินเฟิงได้อธิบายที่มาที่ไปของเรื่องราว รวมถึงความท้าทายที่อาจจะต้องเผชิญในอนาคตได้อย่างชัดเจน

ทำให้ผู้ฝึกตนทุกคนในมหาทวีปเทียนฮวงต่างตกตะลึงอย่างยิ่ง

ฉินเฟิงพูดจบก็พาเหลิ่งหยูซีและคณะขึ้นเรือเหาะจากไป

ผู้ฝึกตนจำนวนมากมองดูเงาของฉินเฟิงที่จากไป ยืนนิ่งอยู่กับที่เป็นเวลานาน และพูดคุยกันอย่างเซ็งแซ่

"นี่เป็นเรื่องจริงหรือเรื่องโกหก? มันช่างเหลือเชื่อเกินไป"

"นี่จะปลอมได้อย่างไร? การเปลี่ยนแปลงของพลังปราณแค่สัมผัสเล็กน้อยก็รู้แล้ว"

"ใช่ พวกเจ้าไม่สังเกตหรือว่าท้องฟ้าตอนนี้สว่างขึ้นมาก ก่อนหน้านี้รู้สึกเหมือนมีม่านบางๆ ปกคลุมอยู่ ที่แท้ก็คือมหาค่ายกล"

"ทุกท่านสู้ๆ นะ ตอนนี้ขอบเขตจักรพรรดิไม่ใช่สิ่งที่ไกลเกินเอื้อมอีกต่อไป นี่คือโอกาสของเรา ศัตรูที่มาจะน่ากลัวอะไร"

"ใช่แล้ว เรามีฉินเทียนตี้ ย่อมสามารถนำพาพวกเราไปสู่ชัยชนะได้อย่างแน่นอน"

จูเก่อเทียนก็จากไปเช่นกัน แต่ไม่ได้ตามฉินเฟิงไป เขาต้องไปจัดการเรื่องของศาลาเทียนจี

ศาลาเทียนจีในตอนนี้ไม่มีการสนับสนุนจากตำหนักทมิฬแล้ว สำหรับเขามันเป็นเรื่องง่ายดาย

"วนเวียนมาพันปีแล้ว ศาลาเทียนจีควรจะกลับคืนสู่สภาพเดิมได้แล้ว"

เสวี่ยหลัว เย่หลิง และคนอื่นๆ ก็ตามไปดูความสนุกด้วย

ฉินเฟิงตั้งใจจะกลับไปที่สำนักกระบี่สวรรค์ก่อน เพื่อสังเกตการณ์ปฏิกิริยาของคนจากโลกเบื้องบนสักพักแล้วค่อยว่ากัน

หากรุนแรงมาก ดินแดนศักดิ์สิทธิ์จะวุ่นวาย ซึ่งไม่เหมาะที่จะพาพ่อแม่และญาติพี่น้องของเขามาที่นี่

บนเรือเหาะ นอกจากฉินเฟิงและเพื่อนๆ แล้ว ยังมีนักพรตเฒ่าชิงเฉิน ซูหยุน และผู้มีอำนาจในแดนใต้อีกหลายคนอยู่ด้วย

นักพรตเฒ่าชิงเฉินลูบเคราของเขา พลางมองไปที่ฉินเฟิงเป็นครั้งคราว

ฉินเฟิงถูกเขามองจนขนลุก อดไม่ได้ที่จะพูดว่า "ข้าว่าผู้อาวุโสชิงเฉิน ท่านมีอะไรก็พูดมาตรงๆ เถอะ"

นักพรตเฒ่าชิงเฉินหัวเราะเบาๆ

"สิ่งที่ข้าทำนายไว้ในตอนนั้นถูกต้องจริงๆ เส้นทางสู่ขอบเขตจักรพรรดิของข้าอยู่บนตัวเจ้า แม้ว่าผลลัพธ์นี้จะทำให้ข้าประหลาดใจเล็กน้อย แต่ผลลัพธ์ก็ถูกต้อง"

ฉินเฟิงส่ายหน้า เขาก็ไม่คิดว่าจะเป็นเช่นนี้

ส่วนเซียวซงไม่ได้คิดมากนัก เขารู้สึกตื่นเต้นมาก

"ในที่สุดข้าก็สามารถก้าวสู่ขอบเขตจักรพรรดิได้แล้ว ให้ตายสิ ติดอยู่ที่ขอบเขตจอมราชันย์ขั้นสูงสุดนานเกินไปแล้ว"

ซูหยุน เหยียนว่านเซิง และหยุนเซียวก็รู้สึกเช่นเดียวกันอย่างเห็นได้ชัด

"ตำหนักทมิฬบ้าๆ นี่มันน่ารังเกียจจริงๆ"

"ศาลาเทียนจีนั่นก็ไม่ใช่คนดี"

"สงครามแย่งชิงชะตาสวรรค์อะไรกัน ข้าถุย"

ฉินเฟิงเข้าใจความรู้สึกของพวกเขาเป็นอย่างดี คุณสมบัติของนักพรตเฒ่าชิงเฉินและคนอื่นๆ ก็ไม่เลว แต่ทำไมถึงหาทางออกไม่ได้ คงจะอึดอัดใจมาก

อิ๋นเถียนเถียนถามด้วยความสงสัย "นี่ ศิษย์น้องเล็ก ตอนนี้เจ้าอยู่ขอบเขตไหนแล้ว คนพวกนั้นเรียกเจ้าว่าจักรพรรดิสวรรค์กันหมดแล้ว"

นอกจากเหลิ่งหยูซี หงส์เหมันต์ และอ๋าวหลิงแล้ว ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างก็สงสัย ต่างมองไปที่ฉินเฟิง รอคำตอบจากเขา

ฉินเฟิงยิ้มเล็กน้อย “ก็ถือว่าเป็นขอบเขตมหาจักรพรรดิแล้วกัน”

อิ๋นเถียนเถียนไม่ได้ประหลาดใจมากนัก ฉินเฟิงหายตัวไปนานหลายปี อย่าว่าแต่ขอบเขตมหาจักรพรรดิเลย ต่อให้ก้าวผ่านทัณฑ์สวรรค์เลื่อนขั้นสู่เซียนไปแล้วนางก็ไม่แปลกใจ

ดวงตาของเสี่ยวฝานเป็นประกาย เต็มไปด้วยความชื่นชม

หยูจิ้งและโจวเจี้ยนมองหน้ากัน ต่างก็รู้สึกถึงความยินดีและความตกใจของอีกฝ่าย

พวกเขาเกิดความคิดขึ้นมาว่า สำนักกระบี่สวรรค์ในตอนนี้มั่นคงดุจสุนัขเฒ่า แนวโน้มการพัฒนาไม่อาจหยุดยั้งได้

แม้ว่านักพรตเฒ่าชิงเฉินและคนอื่นๆ จะคาดการณ์ไว้แล้ว แต่เมื่อได้ยินฉินเฟิงพูดออกมาด้วยตนเองก็อดไม่ได้ที่จะตกใจ

ซูหยุนอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา

"ขอบเขตมหาจักรพรรดิ เป็นขอบเขตมหาจักรพรรดิจริงๆ! แค่ใช้เวลาเจ็ดปี เจ้าก็เลื่อนขั้นจากขอบเขตจอมราชันย์ขั้นสูงสุดสู่ขอบเขตจักรพรรดิ และยังไปถึงขอบเขตมหาจักรพรรดิอีก ช่างน่าละอายใจจริงๆ"

เซียวซงมองฉินเฟิงเหมือนมองสัตว์ประหลาด

"เจ้าทำได้อย่างไร ไม่ต้องพูดถึงสภาพแวดล้อมก่อนหน้านี้ แม้แต่ตอนนี้ที่ฟ้าดินแจ่มใส ข้าก็ยังทำไม่ได้"

ฉินเฟิงพูดอย่างถ่อมตน:

"แค่โชคดีเท่านั้น ช่วงนี้มหาทวีปเทียนฮวงคงจะไม่สงบสุข หากพวกท่านรู้สึกว่าสะสมมาเพียงพอแล้ว ก็ควรจะทะลวงสู่ขอบเขตจักรพรรดิจะดีกว่า"

เหยียนว่านเซิงกล่าวอย่างแผ่วเบา:

"นั่นแน่นอน ไม่ต้องพูดถึงศัตรูภายนอก สามยักษ์ใหญ่หายไปสอง หอการค้าหมื่นสมบัติทำแต่ธุรกิจไม่ยุ่งเรื่องภายนอก ผลประโยชน์ที่นี่ก็เพียงพอให้พวกเขาแย่งชิงกันแล้ว"

"ตอนนี้การผนึกฟ้าดินถูกเปิดออกแล้ว ขอบเขตจอมราชันย์ขั้นสูงสุดไม่ใช่จุดสูงสุดอีกต่อไป ขุมกำลังต่างๆ ก็จะมีการสับเปลี่ยนตามมา"

ทุกคนรู้สึกว่าความเป็นไปได้นี้สูงมาก

นักพรตเฒ่าชิงเฉินถอนหายใจ "ศัตรูภายนอกยังไม่มา ความวุ่นวายภายในก็เกิดขึ้นแล้ว"

เหลิ่งหยูซีกล่าวอย่างเย็นชา "ในระยะสั้นคงจะไม่เกิดขึ้น แต่ถ้าเวลาผ่านไปนานก็ยากที่จะหลีกเลี่ยง"

ฉินเฟิงส่ายหน้า “นี่ไม่มีอะไรน่าแปลกใจ แดนบำเพ็ญเพียรก็เป็นเช่นนี้มาตลอดไม่ใช่หรือ? เมื่อศัตรูภายนอกมาก็ร่วมมือกันก็พอแล้ว”

มหาทวีปเทียนฮวงเป็นสถานที่ที่เขาเติบโตมา หากช่วยได้ก็อยากจะช่วย

ทุกคนพูดคุยกันไปมา เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ในไม่ช้าเรือเหาะก็กลับมาถึงสำนักกระบี่สวรรค์

นักพรตเฒ่าชิงเฉิน เซียวซง และคนอื่นๆ ต่างก็อำลา กลับไปเตรียมตัวทะลวงสู่ขอบเขตจักรพรรดิ

ฉินเฟิงกำลังคิดที่จะชี้แนะการฝึกฝนของอิ๋นเถียนเถียน เสี่ยวฝาน และเสี่ยวซื่อโถว ทันใดนั้นเสียงของเสี่ยวเทียนก็ดังขึ้นด้วยความยินดี

"นายท่าน ไข่มุกสะกดสวรรค์ฟื้นฟูเบื้องต้นแล้ว ทุกอย่างกลับสู่ระเบียบปกติ เชื่อว่าในอนาคตจะใช้งานได้ง่ายขึ้น"

ฉินเฟิงได้ยินดังนั้นก็ตื่นเต้นมาก "ดี ดีมาก"

เขาเปลี่ยนใจ มอบหมายหน้าที่ชี้แนะอิ๋นเถียนเถียนและคนอื่นๆ ให้กับเหลิ่งหยูซี

"หยูซี เจ้าช่วยชี้แนะพวกเขาหน่อย ข้ามีธุระต้องทำ"

เหลิ่งหยูซีพยักหน้า

ฉินเฟิงกลับไปที่ลานบ้านของตนเอง อดใจรอไม่ไหวที่จะได้เห็นตัวเองในอดีต

เขาสร้างม่านพลังไว้รอบๆ เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้อื่นรบกวน

ฉินเฟิงเรียกไข่มุกสะกดสวรรค์ออกมา ลูกแก้วเจ็ดสีลอยลงมาอยู่ในฝ่ามือของเขา

เขาสังเกตอย่างละเอียด รู้สึกว่าลูกแก้วนี้กลมขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย แสงสว่างก็เจิดจ้าขึ้น

เสี่ยวเทียนก็ปรากฏตัวข้างๆ เขา เรียกอย่างร่าเริงว่า "นายท่าน"

ฉินเฟิงเก็บแสงของไข่มุกสะกดสวรรค์ แล้วหันไปมอง

เสี่ยวเทียนก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย มีชีวิตชีวามากขึ้น และสมบูรณ์ขึ้น

ฉินเฟิงพยักหน้าให้เขา แล้วส่งสัมผัสเทวะเข้าไปในไข่มุกสะกดสวรรค์

ครั้งนี้เขารู้สึกว่าโลกภายในไข่มุกสะกดสวรรค์ให้ความรู้สึกเหมือนใหม่

ทุกอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ไม่มีความรู้สึกวุ่นวายเหมือนเมื่อก่อน

ไม่รู้ว่าเป็นภาพลวงตาของเขาหรือไม่ ดูเหมือนว่าแม้แต่อากาศก็สดชื่นขึ้นมาก

ตอนนี้สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องสำคัญที่สุดสำหรับฉินเฟิง เขาต้องการรู้เรื่องราวในอดีตของตนเอง

แต่ไม่ว่าฉินเฟิงจะตรวจสอบไข่มุกสะกดสวรรค์อย่างไรก็ไม่พบวิธี

"แปลกจริง ไม่ใช่ว่าเมื่อข้าซ่อมแซมไข่มุกสะกดสวรรค์แล้ว จะมีสิทธิ์รู้เรื่องราวในอดีตของตนเองหรือ?"

"ตอนนี้ข้าซ่อมแซมเบื้องต้นแล้วไม่ใช่หรือ? หรือว่าต้องซ่อมแซมทั้งหมด นั่นต้องรอไปถึงเมื่อไหร่กัน?"

เสี่ยวเทียนเห็นเขาค้นหาอยู่ตลอด จึงลองถามว่า "นายท่านกำลังหาของอยู่หรือ?"

ฉินเฟิงพยักหน้า "ใช่ ของที่สามารถช่วยให้ข้าฟื้นความทรงจำได้ เจ้ารู้หรือไม่?"

เสี่ยวเทียนคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดอย่างลังเล:

"ตอนที่ไข่มุกสะกดสวรรค์ฟื้นฟูเบื้องต้น ข้าเห็นพื้นที่พิเศษแห่งหนึ่งข้างใน ถูกปิดผนึกไว้ ก่อนหน้านี้แม้แต่ข้าก็ตรวจสอบไม่พบ ไม่รู้ว่าเป็นสิ่งที่นายท่านกำลังหาอยู่หรือไม่?"

ฉินเฟิงสนใจขึ้นมาทันที "อยู่ที่ไหน ทำไมข้าไม่เห็น พาข้าไปดูหน่อย"

เสี่ยวเทียนพยักหน้า

"ที่นั่นคือดินแดนต้นกำเนิดของโลก มีค่ายกลกั้นอยู่ นายท่านในขอบเขตปัจจุบันของท่านคงจะมองไม่เห็น ข้าเองก็เพิ่งค้นพบในช่วงเวลาที่ระเบียบฟื้นฟู"

ฉินเฟิงคิดในใจว่าคราวนี้ไม่ผิดแน่ "พาข้าไปดูก่อน"

เสี่ยวเทียนพยักหน้า แล้วกลับเข้าไปในไข่มุกสะกดสวรรค์

ฉินเฟิงถูกเสี่ยวเทียนนำทางไปยังสถานที่ที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน