บทที่ 535 ต่างคนต่างมีแผน

ครืน

เคราะห์สายฟ้ารอบที่สี่ฟาดลงมา เหมือนกับเคราะห์สายฟ้ารอบที่สองและสามก่อนหน้านี้ รวมตัวกันเป็นหนึ่งเดียว เสาสายฟ้าขนาดมหึมาฟาดลงมาใส่ฉินเฟิงและหยวนฮ่วน

ในขณะนั้นเอง สิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดก็เกิดขึ้น

เจ้าตำหนักยวนฮ่วนที่กำลังเผชิญเคราะห์ กลับโจมตีฉินเฟิงในขณะที่เสาสายฟ้ากำลังฟาดลงมา

ฉากที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้ทำให้คนที่ห่วงใยฉินเฟิงต่างตกใจอย่างยิ่ง

แต่ฉินเฟิงกลับสงบนิ่ง การกระทำของหยวนฮ่วนนั้นเหนือความคาดหมายแต่ก็สมเหตุสมผล ซึ่งแสดงว่าอีกฝ่ายร้อนใจแล้ว

เขาต่อสู้กับเคราะห์สายฟ้าที่กำลังจะมาถึงพร้อมกับแบ่งสมาธิไปรับมือหยวนฮ่วนที่พุ่งเข้ามา

ท่ามกลางเสียงฟ้าร้อง หยวนฮ่วนชูกระบี่พุ่งเข้าใกล้ฉินเฟิงอย่างรวดเร็ว

ที่ทำให้เขาผิดหวังคือ บนใบหน้าของฉินเฟิงไม่ปรากฏความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย

กระบี่เซียนอเวจีที่เขาถืออยู่ฟันลงมาที่ฉินเฟิงโดยไม่ลังเล พร้อมกับสบถว่า

“เจ้าเด็กนี่แกล้งทำต่อหน้าข้า แกล้งเข้าไปเถอะ ในสถานการณ์เช่นนี้ตัวข้ายังตื่นตระหนกอยู่บ้าง ข้าไม่เชื่อว่าเจ้าจะสงบนิ่งได้จริงๆ”

ฉินเฟิงไม่ตอบสนองหยวนฮ่วน ด้วยความช่วยเหลือของอัสนีโลหิต เคราะห์สายฟ้าไม่สามารถเอาชีวิตเขาได้ แต่เมื่อรวมกับทัณฑ์สายฟ้าที่ราวกับเสาค้ำสวรรค์นี้ ก็ยังเป็นภัยคุกคามต่อเขาไม่น้อย

เขาต้องรับมืออย่างระมัดระวัง

เขาโคจรเคล็ดวิชาโกลาหลอย่างบ้าคลั่ง ทั่วทั้งร่างจากภายในสู่ภายนอกเต็มไปด้วยสายฟ้า อัสนีโลหิตนั้นยิ่งล้อมรอบตัวเขา พร้อมรับคำสั่งทุกเมื่อ

ไม่เพียงแค่นั้น เขายังใช้พลังของไข่มุกสะกดสวรรค์ ผลักดันสภาพของตนเองให้ถึงขีดสุด

"เพลงกระบี่ทัณฑ์สายฟ้า"

ฉินเฟิงใช้กระบวนท่าสังหารเพลงกระบี่ทัณฑ์สายฟ้า กลายเป็นลำแสงสายฟ้าพุ่งเข้าหาหยวนฮ่วน

หยวนฮ่วนประหลาดใจเล็กน้อย “หาเรื่องตาย กล้าที่จะพุ่งเข้ามาสังหารเอง”

เขาก็ไม่เกรงใจ กระบี่อเวจีเปล่งประกายเย็นเยียบแทงไปยังลำแสงสายฟ้าอย่างแรง

แคร้ง

ทั้งสองคนปะทะกันอย่างรุนแรงหนึ่งกระบวนท่าก่อนที่เสาสายฟ้าจะฟาดลงมา

ทั้งสองคนปะทะกันแล้วแยกออก ปลายกระบี่ชี้เข้าหากัน ยืนเผชิญหน้ากัน

ที่ทำให้หยวนฮ่วนขมวดคิ้วคือ ครั้งนี้ฉินเฟิงกลับสูสีกับเขา รับกระบวนท่านี้ได้อย่างปลอดภัย

ไม่ให้หยวนฮ่วนมีเวลาคิดมากนัก ทัณฑ์สายฟ้าที่ราวกับเสาค้ำสวรรค์ก็ฟาดลงมาแล้ว

หยวนฮ่วนขมวดคิ้วมองดูทัณฑ์สายฟ้าที่ดูเหมือนจะแตกต่างออกไปเล็กน้อย

“เอ๊ะ นี่มันเรื่องอะไรกัน? ข้าตาฝาดไปหรือเปล่า? พลังอำนาจดูเหมือนจะแข็งแกร่งขึ้น”

การเปลี่ยนแปลงนี้ฉินเฟิงก็สังเกตเห็นเช่นกัน รู้สึกไม่เข้าใจเช่นกัน

เสียงของเสี่ยวเทียนดังขึ้น อธิบายอย่างรวดเร็วว่า

“นายท่านเมื่อครู่ท่านได้ใช้พลังของไข่มุกสะกดสวรรค์

นี่คือพลังที่สามนอกเหนือจากท่านและหยวนฮ่วน เจตจำนงแห่งวิถีสวรรค์จะคิดว่ามีผู้อื่นเข้ามาแทรกแซง จึงเพิ่มความรุนแรงของเคราะห์สายฟ้า

นี่ก็เป็นเหตุผลที่ข้าแนะนำให้นายท่านอย่าใช้ไข่มุกสะกดสวรรค์ตอนฝ่าเคราะห์”

ฉินเฟิงไม่เข้าใจ “ไข่มุกสะกดสวรรค์ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของข้าหรือ ประทับตราของข้าไปแล้ว เหมือนกับที่ข้าใช้กระบี่ซิงเฉิน เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้?”

เสี่ยวเทียนตอบกลับ

“ไข่มุกสะกดสวรรค์แตกต่างจากศาสตราวิเศษและอาวุธอื่นๆ มันพิเศษมาก

นายท่านสามารถเข้าใจมันชั่วคราวว่าเป็นสัตว์อสูรที่ทำพันธสัญญากับท่าน หากหลิงเอ๋อร์บุกเข้ามาทันที เคราะห์สายฟ้านี้จะเหมือนเดิมได้หรือ?”

เมื่อเสี่ยวเทียนพูดเช่นนี้ แม้ฉินเฟิงจะไม่เข้าใจทั้งหมด แต่ก็สามารถเข้าใจได้ชั่วคราว

ในขณะนี้ก็ไม่มีเวลาให้เขาคิดมากนัก เคราะห์สายฟ้าใกล้เข้ามาแล้ว

ฉินเฟิงต้องเตรียมพร้อมรับมืออย่างเต็มที่ และยังต้องระวังการลอบโจมตีของหยวนฮ่วนเจ้าเล่ห์ผู้นี้

หยวนฮ่วนลงมือครั้งหนึ่งไม่สำเร็จ ก็เลิกโจมตี ผ่านพ้นวิกฤตตรงหน้าไปก่อนค่อยว่ากัน

ทัณฑ์สายฟ้าจุติ ประกายสีเงินส่องสว่าง เจิดจ้าไปทั่วโลก

“อ๊า”

“อ๊า”

เสียงร้องโหยหวนอันน่าสังเวชสองสายดังขึ้นอีกครั้ง ทำให้ผู้คนอดไม่ได้ที่จะตัวสั่น

ฉินเฟิงโคจรเคล็ดวิชาโกลาหลอย่างบ้าคลั่ง ดูดซับพลังสายฟ้านี้ ใช้เคราะห์สายฟ้านี้เพื่อขัดเกลาร่างกาย และบำรุงไข่มุกสะกดสวรรค์

อัสนีโลหิตก็ไม่ได้อยู่เฉยๆ กลืนกินอย่างตะกละตะกลาม ราวกับนักกินที่โลภมาก

วิญญาณกระบี่เสี่ยวเฉินก็ไม่ได้อยู่เฉยๆ เพลิดเพลินอยู่ในช่องว่างที่อัสนีโลหิตทิ้งไว้ เคราะห์สายฟ้าครั้งที่แล้วทำให้เขาลืมไม่ลง ครั้งนี้จะปล่อยไปได้อย่างไร

แม้ฉินเฟิงจะเจ็บปวด แต่ก็ยังพอรับไหว ร้องโอดโอยเป็นครั้งคราว

ทางด้านหยวนฮ่วนกลับแตกต่างออกไป ร้องเหมือนหมูถูกเชือด

ช่างน่าสังเวช ช่างน่าสงสาร

ในขณะนี้หยวนฮ่วนเสียใจอย่างยิ่ง

“ถ้ารู้เช่นนี้ ข้าคงจะฝ่าเคราะห์อย่างสงบเสงี่ยม ไม่น่าไปยุ่งกับเจ้าเด็กประหลาดนั่นเลย ช่างโชคร้ายจริงๆ

เห็นได้ชัดว่าเป็นเคราะห์สายฟ้าของข้า แต่กลับกลายเป็นสนามของเขาไปเสียได้ นี่มันเรื่องอะไรกัน!”

เช่นนี้แล้ว เคราะห์สายฟ้ารอบที่สี่ก็ผ่านไปท่ามกลางเสียงร้องโหยหวนอันน่าสังเวช

ครืน คลื่นแล้วคลื่นเล่า เคราะห์สายฟ้ารอบที่ห้ามาถึงแล้ว

ครั้งนี้ หยวนฮ่วนรู้ว่าไม่สามารถทำอะไรฉินเฟิงได้ มีแต่จะทำให้ตัวเองต้องทนทุกข์ทรมานอย่างหนัก จึงสงบเสงี่ยมขึ้น

ฉินเฟิงคิดถึงประโยชน์ของเคราะห์สายฟ้า ก็ไม่มีความคิดที่จะลอบสังหาร

เช่นนี้แล้ว ทั้งสองคนก็อยู่ร่วมกันอย่างสันติ ฝ่าเคราะห์สวรรค์ด้วยกัน

รอบที่หก

รอบที่เจ็ด

รอบที่เก้า

แต่ละรอบรุนแรงกว่ารอบก่อนหน้า เสียงร้องโหยหวนของฉินเฟิงและหยวนฮ่วนดังขึ้นทุกครั้ง แต่ก็ผ่านไปได้อย่างปลอดภัย

ในขณะนี้ผิวของฉินเฟิงไหม้เกรียม เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง แต่สีหน้าของเขากลับตื่นเต้นอย่างยิ่ง

กายหยาบของเขาได้รับการยกระดับอีกครั้ง โลกใบเล็กที่เขาคิดว่าวิวัฒนาการมาถึงจุดสิ้นสุดแล้วกลับเกิดการเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง

“ที่แท้ไม่ใช่ว่าโลกใบเล็กวิวัฒนาการมาถึงจุดสิ้นสุดแล้ว แต่เป็นเพราะระดับพลังงานไม่เพียงพอ หากต้องการวิวัฒนาการโลกใบเล็กให้ถึงขีดสุด เกรงว่าต้องไปถึงโลกเซียนจึงจะทำได้”

เสียงที่ตื่นเต้นของเสี่ยวเทียนดังขึ้น

“นายท่านข่าวดี หลังจากเคราะห์สายฟ้าครั้งนี้ เดิมทีต้องใช้เวลาสามเดือน ตอนนี้ใช้เวลาเพียงไม่กี่วัน ไข่มุกสะกดสวรรค์ก็จะสามารถฟื้นฟูเบื้องต้นได้แล้ว”

ฉินเฟิงก็ตื่นเต้นเล็กน้อย เมื่อไข่มุกสะกดสวรรค์ฟื้นฟูเบื้องต้น เขาก็จะสามารถสืบหาเรื่องราวในชาติก่อนของตนเองได้

ประโยชน์ที่ได้รับจากเคราะห์สายฟ้าครั้งนี้ไม่ได้มีเพียงเท่านี้ พลังสายฟ้าในร่างกายของฉินเฟิงเพิ่มขึ้นอีกครั้ง

อัสนีโลหิตแข็งแกร่งขึ้นอีกครั้ง จากเดิมขนาดสามนิ้ว กลายเป็นหนึ่งจ้าง มันราวกับงูแดงส่ายหัวส่ายหาง มีจิตวิญญาณอย่างยิ่ง

กระบี่ซิงเฉินผ่านการชำระล้างจากเคราะห์สายฟ้า พลังอำนาจยิ่งแหลมคมขึ้น จิตวิญญาณของเสี่ยวเฉินก็เพิ่มขึ้นไม่น้อย

ส่วนหยวนฮ่วนอีกด้านหนึ่งดูน่าสังเวชอย่างยิ่ง น่าสังเวชกว่าฉินเฟิงมาก

เขาบนศีรษะของเขาถูกฟาดจนหักไปครึ่งหนึ่ง และยังมีเลือดไหลออกมา

ปีกขนนกสีดำยาวสง่างามคู่นั้น ความแวววาวหายไป ขนบนปีกยิ่งร่วงไปเกือบหมด

เสื้อผ้าของเขายิ่งขาดรุ่งริ่ง เหมือนขอทาน

ในขณะนี้หยวนฮ่วนจะมีลักษณะของจอมมารได้อย่างไร เหมือนคนเก็บขยะมากกว่า

แต่ในขณะนี้หยวนฮ่วนกลับไม่มีความท้อแท้แม้แต่น้อย ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้นที่ยากจะระงับ

ผ่านเคราะห์สายฟ้าไปได้ เขาก็ได้รับประโยชน์มากมาย ตั้งแต่นี้ไปก็เป็นเซียนเร้นลับที่แท้จริง เป็นเซียนที่สูงกว่าผู้อื่น

หยวนฮ่วนมองไปยังฉินเฟิงที่เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งเช่นกันด้วยเจตนาไม่ดี

“รออีกหน่อย รอให้ข้าดูดซับรางวัลแห่งฟ้าดินนี้เสร็จสิ้น ยกระดับอีกครั้ง จะต้องตอบแทนเจ้าเด็กนี่อย่างสาสม”

ฉินเฟิงมองไปยังหยวนฮ่วนที่นิ่งเฉย แต่ความคิดในใจกลับสอดคล้องกับอีกฝ่ายอย่างน่าประหลาด

“เคราะห์สายฟ้าที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ รางวัลต้องมากมายแน่ อย่างไรก็ต้องขอส่วนแบ่งสักหน่อย

เซียนเร้นลับแล้วอย่างไร ข้าไม่เชื่อว่าไข่มุกสะกดสวรรค์จะไม่มีผลต่อเขาเลยแม้แต่น้อย”

คนอื่นๆ ก็มองดูทั้งสองคนที่ฝ่าเคราะห์เสร็จแล้วแต่ยังคงปรองดองกันอย่างสงสัย

รางวัลแห่งฟ้าดินมาถึงตามสัญญา พลังงานพิเศษที่ดึงดูดทุกคนอย่างลึกซึ้งหลั่งไหลเข้ามาจากทุกทิศทาง ทำให้เกิดความโกลาหล

“พลังงานนี้เป็นอะไรไป? บริสุทธิ์มาก”

“ไม่เพียงแต่บริสุทธิ์เท่านั้น เกรงว่ายังเป็นระดับสูงมาก ข้ารู้สึกว่าขอเพียงให้ข้าดูดซับเข้าไป การเลื่อนขั้นสู่ขอบเขตจักรพรรดิก็ไม่มีปัญหาเลย”

ฉินเฟิงก็สังเกตเห็นความพิเศษของพลังงานนี้ อดไม่ได้ที่จะมองไปยังท้องฟ้า ที่นั่นเคยเป็นสถานที่ที่ถูกมหาค่ายกลห่อหุ้มไว้

“หรือว่าเป็นเพราะทำลายค่ายกล ทำให้ฟ้าดินกลับสู่สภาวะปกติ รางวัลนี้จึงเป็นเช่นนี้?”