บทที่ 190 จิตสังหารบังเกิด

มังกรมีเกล็ดมังกร แตะต้องแล้วต้องโกรธ

เจิงหยุนเผิงคนนี้ไม่ควรจะทำให้ฉินเฟิงโกรธเลย เขาได้เลือกเส้นทางสู่ความตายแล้ว

ในตอนนี้สายตาของฉินเฟิงจับจ้องไปที่เจิงหลู่เซิง สายตาของเขาจับจ้องเล็กน้อย เจิงหลู่เซิงคนนี้ซ่อนตัวได้ลึกจริง ๆ

พลังบำเพ็ญของเขาใกล้เคียงกับสวี่เจิ้นหยางแล้ว เขตแดนก็ไม่เลว

ถ้าอยู่ในสภาพแวดล้อมปกติ บางทีผลแพ้ชนะอาจจะคาดเดาได้ยาก แต่ด้วยความช่วยเหลือของสายฟ้า มันก็แตกต่างออกไป

ครืน

สายฟ้ากว่ายี่สิบสายจุติลงมา

ท้องฟ้าที่มืดครึ้มไปด้วยเมฆดำในตอนนี้ถูกส่องสว่าง

ฉินเฟิงมองเจิงหลู่เซิงอย่างเย็นชา คนผู้นี้ต้องตาย

อสรพิษสายฟ้าพันรอบตัวฉินเฟิง และพันรอบตัวเจิงหลู่เซิงด้วย ยังมีเจิงหยุนเผิงที่สั่นเทาอยู่ข้าง ๆ

เจิงหยุนเผิงเห็นฉินเฟิงไม่ได้ให้ความสนใจกับตัวเอง ก็ถอนหายใจโล่งอก เริ่มรับมือกับทัณฑ์สายฟ้า

ฉินเฟิงพาอสรพิษสายฟ้าพุ่งเข้าหาเจิงหลู่เซิงโดยตรง

เจิงหลู่เซิงขมวดคิ้ว “เจ้าไม่รักชีวิตแล้วหรือไง ทัณฑ์สายฟ้าของระดับวิญญาณศักดิ์สิทธิ์นี้เจ้าไม่รับมือให้ดี ยังจะลงมืออีก?”

เมื่อเผชิญหน้ากับคำห้ามของเขา ฉินเฟิงก็เพิกเฉยโดยตรง

กระบี่ยาวในมือส่งเสียงเบา ๆ พุ่งเข้าหาเจิงหลู่เซิงโดยตรง

ในตอนนี้เจิงหลู่เซิงทั้งตกใจและเกลียดชัง ทัณฑ์สายฟ้านี้เขารับมือได้ไม่สบายนัก ยังต้องแบ่งสมาธิไปจัดการกับฉินเฟิงอีก

ในตอนนี้ในใจของเขาเกิดความเสียใจขึ้นมาเล็กน้อย ไม่ควรไปยุ่งกับฉินเฟิงคนนี้เลย คนผู้นี้เป็นคนบ้าที่ไม่รักชีวิต ไม่รู้จักที่ตายโดยสิ้นเชิง

ใครกันที่ฝ่าเคราะห์แบบนี้

ฉินเฟิงบุกเข้ามาแล้ว ไม่ให้เขามีเวลาคิดฟุ้งซ่าน รับมือก่อนค่อยว่ากัน

ผลของสายฟ้ายังคงชัดเจน

เสียงร้องโหยหวนและเสียงด่าทอดังขึ้นอีกครั้ง

ฉินเฟิงปล่อยให้สายฟ้าฟาดลงมาโดยไม่สนใจ เป้าหมายของเขาอยู่ที่เจิงหลู่เซิงเท่านั้น

เจตจำนงกระบี่ยืนหยัด เขตแดนช่วยเหลือ กระบี่ที่ดูเหมือนธรรมดานี้ แฝงไปด้วยพลังอันน่าสะพรึงกลัว

หลังจากที่เจิงหลู่เซิงด่าว่าเป็นคนบ้า เขาก็ต้านทานทัณฑ์สายฟ้าไปพลาง จัดการกับฉินเฟิงไปพลาง ทำสองอย่างพร้อมกัน

กลิ่นอายบนตัวเขาปะทุขึ้น เขตแดนแผ่ออกไป กระบี่เล่มหนึ่งพุ่งเข้าใส่ฉินเฟิงที่แทงเข้ามา

แคร้ง

ทั้งสองคนปะทะกันแล้วแยกออกจากกันทันที

เจิงหลู่เซิงถอยหลังไปหลายก้าว มองฉินเฟิงด้วยความประหลาดใจ

เขาร้องโหยหวน ผมดำเกรียม ใบหน้าแดงดำ ไม่ได้ถูกฉินเฟิงทำร้าย แต่ถูกสายฟ้าสวรรค์ฟาด

มองดูฉินเฟิงที่ไม่เป็นอะไร เขาก็ตกตะลึง นี่มันปีศาจอะไรกัน มองเคราะห์สวรรค์เป็นอากาศธาตุ? เป็นไปได้อย่างไร? ในใจตกใจอย่างยิ่ง

ฉินเฟิงไม่ได้คาดเดาความคิดของเขา ร่างกายไม่หยุดนิ่ง ใช้เพลงก้าวเงามายาในเขตแดนของตัวเอง เริ่มการโจมตีครั้งต่อไป

การใช้เพลงก้าวเงามายาในเขตแดนของตัวเอง สามารถทำได้เหมือนกับการเคลื่อนย้ายในพริบตา

ฉินเฟิงดีใจในใจ คราวนี้เพลงย่างก้าวก็ยิ่งลึกลับซับซ้อนขึ้น

แคร้ง

สิ่งที่ทำให้ฉินเฟิงประหลาดใจคือ การโจมตีของเขาถูกสกัดไว้อีกครั้ง

ในช่วงที่ทัณฑ์สายฟ้าหยุดลง ไม่มีสายฟ้าช่วย การจัดการกับเจิงหลู่เซิงคนนี้ค่อนข้างยุ่งยาก ถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไปคงไม่ดีแน่

รอจนกว่าเคราะห์สวรรค์จะหมดไป ยังมีคนอีกมากมาย ฆ่าไม่หมด ต้องเร่งความเร็วแล้ว

รอจนกว่าทัณฑ์สายฟ้าสายต่อไปจะฟาดลงมา จัดการเจิงหลู่เซิงคนนี้เสีย

ตอนนี้ฉินเฟิงฉวยโอกาสนี้ สัมผัสเขตแดนของเจิงหลู่เซิง มีคุณสมบัติของลมที่ชัดเจน ไม่แปลกใจเลยที่เพลงย่างก้าวก็แปลกประหลาดและเปลี่ยนแปลงได้เช่นกัน และยังสมบูรณ์มากอีกด้วย

ส่วนเขตแดนของฉินเฟิงเองยังไม่สมบูรณ์ เป็นเพียงโครงสร้างที่หยาบ ๆ นี่คือเหตุผลที่เขาไม่สามารถทำสำเร็จได้ในทันที

ครืน

สายฟ้าสายที่สามกำลังจะฟาดลงมา

ครั้งนี้ฉินเฟิงต้องคว้าโอกาสไว้ให้ได้

สายฟ้าจุติลงมา ส่องประกายเจิดจ้า พลังของสายฟ้าครั้งนี้รุนแรงกว่าสองครั้งก่อนหน้านี้

ในขณะที่มันแหวกความมืดมิดและยังไม่ทันจะฟาดลงบนตัวของเจิงหลู่เซิง ฉินเฟิงก็เริ่มโจมตีอย่างดุเดือด

เจิงหลู่เซิงมองดูฉินเฟิงที่ไม่สนใจทัณฑ์สายฟ้าเลยแม้แต่น้อย พุ่งเข้ามาอย่างไม่กลัวตาย หลังจากด่าทอแล้วก็ทำได้เพียงป้องกัน

ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากจะโต้กลับ เขาทำไม่ได้ เมื่อครู่นี้โดนสายฟ้าสวรรค์ฟาดไปทีเดียวก็แทบตายแล้ว จะกล้าทำอะไรบ้า ๆ เหมือนฉินเฟิงได้อย่างไร

เคร้ง เคร้ง เคร้ง

ต่อสู้กันร้อยครั้งในพริบตา เสียงดังไม่หยุด ในขณะที่สายฟ้าฟาดลงมา ฉินเฟิงก็ไม่รู้ว่าโจมตีไปกี่ครั้งแล้ว

ความแข็งแกร่งของผู้สูงศักดิ์ระดับวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ทำให้ฉินเฟิงประหลาดใจอีกครั้ง ไม่รู้ว่าผู้ฝึกตนระดับวิญญาณศักดิ์สิทธิ์คนอื่น ๆ จะเหมือนกับเจิงหลู่เซิงคนนี้หรือไม่

เขามั่นใจว่าวิญญาณเทพของเจิงหลู่เซิงน่าจะแข็งแกร่งกว่าเขา เป็นแบบที่ใกล้จะเปลี่ยนแปลงเสร็จสมบูรณ์แล้ว

จากปฏิกิริยาของเจิงหลู่เซิงก็สามารถมองเห็นได้

ส่วนวิญญาณเทพของฉินเฟิงเพิ่งจะเริ่มแข็งแกร่งขึ้น ยังอยู่ในระหว่างการเปลี่ยนแปลง ด้านวิญญาณเทพเสียเปรียบเล็กน้อย ด้านเขตแดนก็เสียเปรียบเล็กน้อย ทำให้เขาไม่สามารถเอาชนะได้ในระยะยาว

โชคดีที่เขามีข้อได้เปรียบด้านร่างกาย ร่างกายของอีกฝ่ายไม่ดี

เคล็ดวิชาโกลาหลนี้เป็นของดีจริง ๆ เขายิ่งค้นพบความไม่ธรรมดาของเคล็ดวิชาโกลาหลนี้มากขึ้นเรื่อย ๆ

สายฟ้าฟาดลงมาแล้ว

ในขณะเดียวกันก็เกิดเสียงซู่ซ่าบนตัวของฉินเฟิงและเจิงหลู่เซิง

เจิงหลู่เซิงเหนื่อยกับการรับมือ ฉินเฟิงไม่สนใจ แถมยังโคจรเคล็ดวิชาโกลาหลเพื่อหลอมรวมและดูดซับบางส่วน บางส่วนให้เสี่ยวเทียนเป็นของว่าง

ความแตกต่างของความแข็งแกร่งของร่างกายของทั้งสองคนก็เห็นได้ชัด

ครั้งนี้ฉินเฟิงรู้สึกเจ็บปวดเล็กน้อย แต่ก็ยังดี

ส่วนเจิงหลู่เซิงถูกฟาดจนดำเกรียม กระอักเลือด กลิ่นอายอ่อนแอ สภาพแย่ลงอย่างเห็นได้ชัด

ถ้าเขาตั้งใจฝ่าเคราะห์คงไม่เป็นเช่นนี้ แต่เมื่อมีฉินเฟิงคอยรบกวนอยู่ข้าง ๆ มันก็แตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง

ทั้งสองคนอยู่ใกล้กันมาก เขากับฉินเฟิงจึงได้รับความสุขเป็นสองเท่า

ฉวยโอกาสตอนที่เขาป่วยปลิดชีวิตเขา

ฉินเฟิงเผชิญหน้ากับศัตรูอย่างไม่ปรานี

พรวด

บนตัวของเจิงหลู่เซิงเริ่มมีบาดแผลปรากฏขึ้น

ฉินเฟิงดีใจ โอกาสมาถึงแล้ว ร่างกายวูบไหว

ในตอนนี้เจิงหลู่เซิงร้องโอดครวญ ฉินเฟิงคนนี้น่ารังเกียจเกินไป ถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไปคงไม่ดีแน่ จึงขอความช่วยเหลือจากสวี่เจิ้นหยาง สุยหย่ง และเผยหมิง:

“ฉินเฟิงคนนี้เป็นอัจฉริยะปีศาจเกินไป เขาสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระภายใต้ทัณฑ์สายฟ้า โจมตีได้ตามใจชอบ พวกท่านรีบมาช่วยข้า ข้าจะทนไม่ไหวแล้ว หลังจากฆ่าข้าแล้ว คนต่อไปก็คือพวกท่าน”

สวี่เจิ้นหยางและคนอื่น ๆ คิดว่ามีเหตุผล แม้ว่าพวกเขาจะระมัดระวังในการรับมือทัณฑ์สายฟ้า แต่การต่อสู้ของฉินเฟิงและเจิงหลู่เซิงก็เห็นแล้ว

ต้องยอมรับว่าฉินเฟิงเป็นอัจฉริยะปีศาจจริง ๆ ในสภาพแวดล้อมของทัณฑ์สายฟ้าเช่นนี้ พวกเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉินเฟิง

พวกเขาสามคนอยากจะเข้าไปช่วย

ฉินเฟิงขมวดคิ้ว นี่ไม่ได้เด็ดขาด อุตส่าห์สร้างความได้เปรียบขึ้นมาได้ ถ้าสวี่เจิ้นหยางและคนอื่น ๆ มาก็เท่ากับสูญเปล่า

สายฟ้าสวรรค์ราวกับรู้ใจเขา ในตอนนี้ก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

ในตอนนี้สวี่เจิ้นหยางและคนอื่น ๆ จะสนใจอะไรได้อีก ภายใต้ทัณฑ์สายฟ้าพวกเขาก็ได้รับบาดเจ็บ ตอนนี้ทัณฑ์สายฟ้ามาอีกครั้ง แน่นอนว่าต้องรับมือกับทัณฑ์สายฟ้าก่อน

ส่วนเจิงหลู่เซิง ก็ดูสถานการณ์ไปก่อน ถ้าทนได้ก็ทน ถ้าทนไม่ได้ก็ยอมแพ้

พวกเขายังมีผู้ฝึกตนระดับวิญญาณศักดิ์สิทธิ์อีกสามคน ไม่กลัวฉินเฟิง

ในใจของพวกเขายังมีความขุ่นเคืองอยู่บ้าง เดิมทีพวกเขากับฉินเฟิงมีเรื่องขัดแย้งกันเล็กน้อย ไม่ถึงกับต้องทำให้เรื่องใหญ่โตขนาดนี้ แต่กลับต้องมาตกอยู่ในสภาพเช่นนี้เพราะการยุยงของเจิงหลู่เซิง

อสรพิษสายฟ้าฟาดลงมา พันรอบตัวทุกคนที่ต้องรับเคราะห์

ฉินเฟิงมีแววตาเย็นชา ไม่สามารถให้โอกาสเจิงหลู่เซิงคนนี้ได้อีกแล้ว ช้าไปอาจเกิดการเปลี่ยนแปลง

เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ พลังปราณไหลบ่าเข้ามา อสรพิษสายฟ้าพันรอบตัวกระบี่ เกิดเสียงเปรี๊ยะปร๊ะ

สายตาของเขาจ้องมองเจิงหลู่เซิงอย่างไม่ละสายตา กระบี่ในมือสัมผัสได้ถึงความมุ่งมั่นและเจตจำนงแห่งการต่อสู้ของเจ้าของ ส่งเสียงเบา ๆ ราวกับมีชีวิตขึ้นมา

มองดูเจิงหลู่เซิงที่ยังคงต่อสู้กับทัณฑ์สายฟ้า แทงกระบี่ที่น่าสะพรึงกลัวและสังหารออกไป

ที่ที่กระบี่ยาวผ่านไป มิติปรากฏรอยร้าวราวกับใยแมงมุม พลังอำนาจยิ่งใหญ่ พลังกระบี่สูงส่ง

นี่คือสิ่งที่ฉินเฟิงสร้างขึ้นโดยอ้างอิงจากเพลงกระบี่หลิงหยุน

มีอสรพิษสายฟ้าพันรอบ กระบี่ออกไปราวกับมังกร งั้นก็เรียกว่าเพลงกระบี่มังกรสายฟ้าเถอะ

เจิงหลู่เซิงเห็นกระบี่ที่ไม่ธรรมดาเช่นนี้ก็ตื่นตระหนกเล็กน้อย สภาพของเขาในตอนนี้อาจจะไม่สามารถต้านทานกระบี่ที่เฉียบคมนี้ได้

เขาตะโกนใส่สวี่เจิ้นหยางและคนอื่น ๆ “รีบมาช่วยข้า”