Vol. 2 ตอนที่ 41 Part 2: ความเจ็บปวดที่แสนหวาน และค่ำคืนที่เร่าร้อน

Vol. 2 ตอนที่ 41 Part 2: ความเจ็บปวดที่แสนหวาน และค่ำคืนที่เร่าร้อน

"แทฮันอ่า..."

"ว่า"

"นายเคยช่วยตัวเองมั้ย?"

อิมแทฮันขมวดคิ้วนิดหน่อยเมื่อฉันถาม เขาคงไม่คิดว่าฉันจะถามออกมาตรง ๆ ฉันเอียงคอแล้วโอบรอบคอเขา อิมแทฮันกดของเขาที่กำลังเล่นอยู่กับหน้าท้องน้อยฉันแน่นขึ้น ขณะจูบฉันเบา ๆ อา... ฉันผ่อนลมหายใจแล้วนวดไหล่เขา

"แทฮัน"

"ว่ามา"

"นายเคยช่วยตัวเองโดยคิดถึงหน้าฉันมั้ย?"

อิมแทฮันดูดริมฝีปากล่างฉันแล้วขบเบา ๆ มือที่เคยจับของตัวเองเปลี่ยนมากำก้นฉันแน่น ช่วงล่างเราแนบชิดกันยิ่งขึ้น อิมแทฮันดึงสะโพกฉันเข้าหาตัว ดันก้นเขาเข้ามาใกล้ฉัน ฮ้า... ฉันเริ่มหายใจไม่ทัน ฉันกอดคอแทฮันแน่นขึ้นไปอีก

"ทำทุกวัน"

ฉันขมวดคิ้วกับคำตอบที่ไม่น่าเชื่อ ฉันเผลอทำหน้าสงสัยโดยไม่รู้ตัว อิมแทฮันเอาแต่ถูริมฝีปากกับปากฉัน

"อย่ามาโกหก"

"เรื่องจริง"

"ใครเขาจะทำบ่อยขนาดนั้น"

"ฉันไง"

พูดจบเขาก็ยิ้มมุมปากอย่างภาคภูมิใจ ฉันกอดไหล่แทฮันแกล้งทำเป็นเฉยทั้งที่ทำหน้าตลก ฉันประสานมือเหมือนกำลังจับกุมเขา

เขากอดฉัน แล้วยกฉันขึ้นเบา ๆ วางบนตัก เขาแข็งแรงเป็นพิเศษ มือเขากดก้นฉันแน่นจนน่าจะมีรอยมือติดอยู่ เขาแหวกแก้มก้นฉันออกนิดหน่อยขณะบีบนวด แต่ฉันแกล้งทำเป็นไม่รู้ นิ้วเขาปัดผ่านกระดูกสะโพก ฉันซุกหน้ากับซอกคอแทฮันแล้วดูดแรง ๆ

"นายล่ะ"

แรงสั่นสะเทือนแผ่วเบาดังมาจากลำคอเขา

"เคยคิดถึงฉันมั้ย?"

"..."

ฉันลนลานนิดหน่อย เพราะเขาไม่ใช่คนที่จะถามคำถามไร้สาระ ฉันเลยไม่คิดว่าแทฮันจะถาม ฉันหยุดกัดเขา เขาดูดฉันเหมือนคนใส่ใจมากกว่าปกติเมื่อฉันค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นจากซอกคอเขา

"ฉันก็..."

ฉันเลียริมฝีปากแห้งผากของเขา พูดตรง ๆ ฉันพูดไม่ได้หรอกว่าไม่เคย ฉันช่วยตัวเองคนเดียวที่บ้านในวันที่เราจูบกันครั้งแรก แต่ฉันอายที่จะพูด อิมแทฮันขุดลึกลงไปในก้นฉันอีกนิดขณะเราประกบปากกัน นิ้วหนา ๆ ของเขาดันเข้ามาในช่องทางที่ยับย่น อื้อฮือ... เสียงฉันดังขึ้นและฉันเหลือบมองมือเขา

"ฉะ... อื้อ อ๊ะ เดี๋ยวสิ นิ้วนาย"

"เคยทำมั้ย?"

"ฉันก็ด้วย ฉันทำบ่อย ๆ"

ฉันพูดออกไปด้วยความเร่งรีบ ฉันเงยหน้าขึ้นด้วยความตกใจเมื่อนึกถึงสิ่งที่พูดออกไป อิมแทฮันทำหน้าแบบ... ต้องดูเอง เขาหรี่ตาข้างหนึ่งมองฉันแล้วแหย่นิ้วเข้ามา

"อ๊ะ!"

"งั้นทำไมเราไม่ทำตรงนี้ล่ะ?"

เขาถามขณะนิ้วหนา ๆ แหย่เข้ามาข้างล่าง อึก ฮ้า... ฉันหายใจแปลก ๆ เผยอปากที่เม้มแน่นและพ่นลมหายใจอย่างยากลำบาก แม้เขาจะใส่แค่นิ้วเดียว แต่ฉันรู้สึกแปลก ๆ เพราะมือเขาใหญ่และนิ้วหนามาก ฉันส่ายหน้า

"อะ ฉันไม่ทำ อ๊ะ ที่นี่"

"จะไปไหน?"

"...ขะ... ข้างหน้า"

ต่อให้แทฮันจะแตะต้องข้างหลังฉันเท่าไหร่ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น อย่างแรกเลย ของแทฮันใหญ่เกินรับมือ และความหนาก็เหมือนกัน แทฮันบอกว่า "อ๋อ..." เขาแกล้งทำเป็นเข้าใจ แต่ก็ยังแหย่นิ้วเข้ามาไม่หยุด ฉันหายใจสั้น ๆ เป็นพัก ๆ

"ดะ... เดี๋ยว นิ้วนาย..."

"อือ"

นิ้วอีกนิ้วเข้ามาพร้อมกับเสียงพูดฉันที่ขาดห้วง ฉันตั้งใจจะบอกให้เขาเอาออกแป๊บนึง แต่ฉันเองก็ไม่แน่ใจว่าหมายความว่าไง อิมแทฮัน นิ้ว... เขาขยายนิ้วออกข้างในตัวฉัน

"...!"

นิ้วเขากดโดนบางอย่าง ร่างกายฉันสั่นสะท้าน ฉันคว้าข้อมือเขาไว้

อิมแทฮันมองหน้าฉัน โดยไม่พูดอะไร เขาขยับนิ้วเคาะและกดจุดที่ทำให้ฉันสะดุ้ง นิ้วเขางอเป็นตะขอ กระทุ้งแรง ๆ เหมือนจะขูดผนังด้านใน

"อ๊ะ... อ๊า ตรงนั้น ฮื้อ..."

"ชอบตรงนี้เหรอ?"

"เดี๋ยว อ๊ะ แป๊บนึง... ตรงนั้นมันแปลก ๆ..."

ฉันพยายามจับข้อมือแทฮันดึงออก แต่ฉันหยุดนิ้วเขาไม่ได้ด้วยซ้ำ ฉันพยายามบิดตัวไปมาโดยซุกคางกับอกแทฮัน แต่ไม่มีผลอะไรมากนัก อิมแทฮันกางนิ้วออกและควานข้างในตามใจชอบ

"ฮ้า... อ๊ะ เดี๋ยว นี่ อ๊ะ...!"

"กียองฮยอน จูบหน่อย"

"ก็ อึก อือ อ๊ะ อย่านิ้วขยับ ตอนฉันพูด อื้ม อ๊า!"

"โอเค พูดสิ"

อิมแทฮันกดหลังคอฉันด้วยมืออีกข้าง

"งั้น อะ อือ งั้น เอาออก จูบ อือ ถ้าจะจูบ"

"ได้"

ฉันปีนขึ้นไปบนตัวแทฮันเหมือนต้นไม้และกอดท่อนล่างเขาแน่น ของฉันเลยโดนกดทับกับหน้าท้องเขา แต่ฉันไม่สน ฉันจูบมุมปากเขา เผยอปากเล็กน้อย แล้วดูดลิ้นเขาเข้ามา

"อื้ม อือ อือ..."

น้ำลายพันกันนัวเนีย มีเสียงแปลกๆ ดังขึ้นที่ไม่รู้ว่ามาจากไหน ฉันหลับตาแน่นพยายามจดจ่อกับการจูบกับแทฮัน แต่เขายังกดหลังฉันอยู่ และฉันก็กังวลเรื่องนิ้วที่กางออก

ท้องน้อยฉันป่องขึ้น ขนลุกไปทั้งตัว ฉันแลบลิ้นออกมาและถูไถกับลิ้นเขาอย่างตะกละตะกลาม ฉันพยายามผ่อนคลาย แต่ก็ยากเมื่อเขากดนิ้วเข้าหากันเสียงดังจนเกิดเสียง จ๊วบจ๊าบ

"ฮะ อือ... อะ... เอาออก อ๊า!"

ฉันอ้อนวอนทั้งที่ริมฝีปากแนบแก้มเขาหลังจากจูบเสร็จ อิมแทฮันขยับมือแรงจนเกิดเสียงเฉอะแฉะ ตาฉันพร่ามัวจนมองอะไรไม่ชัด แทฮันที่ขยับข้อมือขึ้นลงโดยที่นิ้วยังอยู่ข้างในทำให้ฉันพูดไม่เป็นภาษา

"ฮ้า อือ... อ๊า..."

นิ้วเขาดึงออกเกิดเสียงดัง บล๊วบ ฉันกอดคอแทฮันแน่น ลิ้นห้อยออกมา แล้วร่างกายก็หมดแรง ฉันสูดหายใจลึกแล้วนอนราบลงบนเตียง ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น อิมแทฮันลุกขึ้นถูไถของฉันและหน้าท้องน้อยแรง ๆ ด้วยมือ แล้วก็ถูของใหญ่โตของตัวเอง

"กียองฮยอน"

"หืม..."

"นายเสร็จเร็วเพราะโดนข้างหลังนี่เอง"

ฉันเบิกตากว้างมองแทฮันเมื่อได้ยิน ฉันรู้ตัวแหละ แต่ไม่อยากยอมรับ เป็นความจริงที่ไม่อยากบอก อิมแทฮันที่กล้าพูดความจริงอันน่าเศร้าออกมาแทรกตัวเข้ามาระหว่างขาฉัน

เขายกขาข้างหนึ่งของฉันพาดบ่า หลังฉันแทบจะพับและหัก ฉันกลืนน้ำลายแก้กระหาย

"...นายจะทำกี่รอบ?"

ฉันถามด้วยสีหน้ากังวลและเสียงสั่นเครือเมื่อรู้สึกว่าของเขาค่อย ๆ สอดเข้ามาที่สะโพก อิมแทฮันตอบช้า ๆ ขณะลดตัวลง

"เพราะนายลำบาก ฉันจะทำแค่ 3 รอบพอ"

"...นายทำมากกว่านั้นแน่"

อิมแทฮันยิ้มเจ้าเล่ห์เมื่อฉันบ่น แต่ฉันยิ้มไม่ออก ของมหึมาของแทฮันค่อย ๆ ดันเข้ามาข้างใน อา อา... ฉันพยายามผ่อนคลาย แต่พูดตรง ๆ มันเป็นไปไม่ได้ ฉันเลยกัดริมฝีปากล่าง

"เจ็บ เจ็บ..."

ของใหญ่ยักษ์ของแทฮันกดทับและทะลวงเข้ามาในผนังด้านในทั้งหมด เมื่อของเขาที่หนาพอ ๆ กับข้อมือฉันแหวกก้นฉันออก ฉันกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ฉันกัดปากและลืมตามองอย่างงอแง อิมแทฮันที่ก้มมองฉันหลับตาแน่น

"อ่า แม่งเอ้ย..."

อิมแทฮันสบถแล้วคว้าเจลหล่อลื่นที่โยนทิ้งไว้บนเตียง เขาบีบเจลใส่ของเขาที่สวมถุงยางอนามัยแล้ว ได้ยินเสียงบีบเจลออกจากหลอด ฉันเอามือปิดหน้า

เจ็บ เจ็บจริง ๆ แน่นอนว่าการได้สกินชิพกับแทฮันมันดี แต่ความเจ็บปวดเหมือนฉีกขาดจากข้างล่างมันทนยาก ฉันไม่รู้ว่าเขาจะคิดยังไงเมื่อเห็นหน้ามุ่ย ๆ ของฉัน และฉันก็อายที่เขาพยายามจะดันเข้ามาให้ลึกขึ้น

"มือ"

"อ๊ะ อือ..."

"เอามือลง"

เขาจับข้อมือทั้งสองข้างของฉันดึงลงมา หน้าฉันคงเห็นชัดเจนในสภาพหลับตาปี๋กัดปากแน่น

"ฮ้า อือ..."

อิมแทฮันจูบปากฉันเพื่อตอบสนองเสียงครางไม่หยุดของฉัน

"กียองฮยอน"

"เจ็บ อ๊า..."

"กียองฮยอน มองหน้าฉัน"

เขาเรียกชื่อฉันซ้ำ ๆ เขาจับข้อมือฉันไว้ท่ามกลางความเจ็บปวด ความอับอาย และความสับสน แต่เมื่อเขาอ้อนวอน ฉันก็ลืมตาขึ้นด้วยสีหน้าหนักใจ และในจังหวะเดียวกัน

สวบ...!

"อ๊า...!"

อิมแทฮันกดข้อมือฉันแนบกับเตียงขณะดันของเขาเข้ามาอย่างแรง ทันทีที่ผิวเนื้อกระทบกัน ของหนา ๆ ของแทฮันก็เติมเต็มข้างในฉัน ฉันเบิกตากว้างด้วยความตกใจกับสถานการณ์กะทันหัน มองแทฮันตรงหน้า

"ฮ้า..."

อิมแทฮันพ่อนลมหายใจเบา ๆ

"ฉะ อ๊า ฉันเจ็บ..."

"อีกนิดเดียว"

"ฮึก..."

แทฮันถอยออกช้า ๆ แกล้งทำเป็นปลอบใจ แล้วกดเข้ามาใหม่อีกครั้ง น้ำหนักตัวเขาทิ้งลงมา ฉันกางนิ้วออกไม่รู้จะวางไว้ไหน อยากจะจิกผ้าปูที่นอน แต่ปล่อยมือจากแทฮันไม่ได้

"ข้อมือ ข้อมือ..."

"เดี๋ยวปล่อย"

"อ๊ะ อ๊า..."

แทฮันถอยออกและกดเข้ามาอีก ฉันหลับตาแน่นทุกครั้งที่ตัวเขาโน้มลงมา ความรู้สึกจุกแน่นข้างล่างมันแปลกประหลาด รู้สึกแปลกที่โดนสัมผัสข้างในเหมือนตอนโดนนิ้ว ฉันกระตุกเกร็งเมื่อแทฮันถอยออกและกระแทกเข้ามา ฉันไม่มีทางเลือกนอกจากขยับตามจังหวะแทฮันขณะหายใจเข้า

และเขาก็จับข้อมือฉันแน่น เริ่มขยับช่วงล่างอย่างรวดเร็ว พั่บ พั่บ พั่บ... ของเขากระแทกเข้ามา เหมือนจะโจมตีไม่หยุดหย่อน ขาสองข้างที่พาดอยู่บนตักแทฮันแกว่งไปมาไร้ทิศทางตามแรงกระแทก

"อ๊ะ อือ! อึ่ก! อ๊ะ ช้า ช้าหน่อย..."

"อ่า... กียองฮยอน"

"ฮ้า อ๊ะ อ๊า!"

เสียงดังขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อของแทฮันถอนออก ข้างในฉันก็บีบรัดตัว ไม่ใช่แค่ภาพลวงตา แทฮันหายใจแรงและกระแทกเข้ามาหลายครั้งทุกครั้งที่เกิดแบบนี้

"อ๊ะ... อิม แทฮัน..."

พั่บ พั่บ พั่บ... ประสาทสัมผัสทั่วร่างถูกกระตุ้น การได้ยินและการสัมผัสตื่นตัวรับรู้ถึงแทฮัน ฉันหดตัวลงโดยไม่รู้ตัวเมื่อลมหายใจหยาบของแทฮันรดใบหู แล้วแทฮันก็จูบฉันหลายครั้ง ทิ้งน้ำหนักตัวลงมาทับ

เมื่อริมฝีปากแทฮันสัมผัสปาก แก้ม สันจมูก และต้นคอ ฉันครางเสียงขึ้นจมูก แทฮันฝังเขี้ยวลงหลังคอฉันและดูดดึงทันที เขายุ่งอยู่กับการกระแทกข้างล่างและดูดคอฉันคนเดียว ฉันเอาขาเกี่ยวเอวแทฮัน

"ฮ้า อ๊ะ อ๊ะ แท... ฮันอ่า..."

"อีกนิดเดียว อีกนิด..."

"อ๊า จับ... xวยฉันหน่อย"

อิมแทฮันดึงมือฉันที่จับไว้อยู่ขึ้นมา แล้วจับของฉันอย่างเป็นธรรมชาติ ฉันแอ่นหลังโดยไม่รู้ตัวเมื่อมือร้อน ๆ กอบกุมของฉัน อิมแทฮันไม่ลังเลที่จะแกล้งฉันข้างล่างอย่างรุนแรงและรูดของฉัน เขาจับของฉันที่แข็งและร้อนอยู่แล้ว รูดขึ้นลงอย่างรวดเร็ว

"ฮึ่ก อ๊ะ อ๊ะ อือ เฮือก..."

"กียองฮยอน ฮ้า รู้สึกดีมั้ย?"

"ดี ดี..."

ทันทีที่ฉันตอบ อิมแทฮันก็โน้มตัวลงมา ฉันกัดแก้มตัวเองเบา ๆ มือแทฮันบีบแน่นขึ้น ฉันกำหมัดและงอนิ้วเท้า เท้าฉันเหมือนจะเป็นตะคริว ทันทีที่เขากดนิ้วโป้งลงบนหัวของฉันเหมือนกดปุ่ม ฉันก็ระเบิดลมหายใจและปลดปล่อยน้ำรักใส่มือเขา

"อ๊ะ ฮ้า จะเสร็จ... "

"ฮะ อีกนิดเดียว... "

"ฮ้า... "

นอกเหนือจากความง่วงงุน แทฮันกระแทกเข้ามาอย่างรวดเร็วจากด้านล่าง ฉันเพิ่งเสร็จ เลยไวต่อความรู้สึกมากจนรับมือยาก ฉันโอบรอบไหล่แทฮันและดึงเขาเข้ามาใกล้ น้ำหนักตัวเขาเบาลงนิดหน่อยเมื่อเขาโน้มตัวลงมา