บทที่ 181 ไฉ่ผิงกับจินเอินถิงคว้าชัยชนะ! (ฟรี)

จี้อู่ฉางมองเจียงห่าวแวบหนึ่ง มุมปากเผยรอยยิ้มเยาะ

ชายผู้นี้คือเป้าหมายที่เขาเลือกไว้แทนที่เสี่ยวฟาน เขาจะไม่ฆ่าอีกฝ่าย แต่จะรีดคุณค่าจากตัวเขาให้หมดสิ้น

ตอนนี้จี้อู่ฉางไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป พลังการต่อสู้ของเขาไร้คู่แข่ง จะกลัวเจียงห่าวไปไย!

"น้องจี้ ขอแสดงความยินดีด้วย!" ไฉ่ผิงเอ่ยทักด้วยรอยยิ้ม

เขาเคยเห็นจี้อู่ฉางประลองมาแล้ว การแสดงฝีมือเช่นนี้ในสายตาเขาไม่ได้พิเศษอะไร ยังด้อยกว่าในอดีตมาก!

จี้อู่ฉางพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะกล่าว "พี่ไฉ่ ถึงตาท่านแล้ว จัดการพวกเขาให้ราบ!"

ไฉ่ผิงยิ้มบาง พยักหน้า ใบหน้าเปี่ยมด้วยความมั่นใจ!

"พี่จี้ คราวหน้ามีโอกาส เราประลองกันสักตั้งดีไหม!" หลี่กู่เป่ยกล่าวด้วยแววตาเปี่ยมด้วยความมุ่งมั่น

จี้อู่ฉางหัวเราะก้อง "ยินดียิ่ง"

ทั้งสองสบตากัน พยักหน้าให้กัน ต่างรู้สึกถึงมิตรภาพระหว่างผู้กล้า!

"หมายเลขสามสิบเจ็ด ไฉ่ผิง ปะทะ หมายเลขหนึ่งร้อยยี่สิบสี่ เจียงเสี่ยว!"

เสียงของจ้านอู่เหวียนดังขึ้น ในจังหวะนั้น

ไฉ่ผิงพยักหน้าให้จี้อู่ฉางและหลี่กู่เป่ย ก่อนจะทะยานร่างขึ้นไปยืนบนลานประลอง

เบื้องหลังเจียงห่าว ชายผู้หนึ่งก้าวออกมาอย่างช้าๆ เขามีพลังขั้นสร้างรากฐานระดับเก้าเช่นกัน นั่นคือเจียงเสี่ยวจากมณฑลหลิงไท่

สีหน้าเขาเคร่งขรึมยิ่ง ไม่มีท่าทีสงบนิ่งเหมือนเมื่อครู่อีกต่อไป

เจียงเสี่ยวเห็นแล้วว่าไฉ่ผิงอยู่กลุ่มเดียวกับดาวมรณะคนนั้น

ชาวมณฑลหลิงไท่ไม่มีใครโห่ร้องเชียร์ ทุกคนต่างหน้าเครียด

พวกเขาได้เห็นอาการบาดเจ็บของเจียงชุน ชีวิตนี้จบแล้ว ต่อให้มียาวิเศษมากมายก็ช่วยไม่ได้

เพียงเพราะปากไวจนไปล่วงเกินจี้อู่ฉาง!

การต่อสู้ที่ควรจะเป็นเพียงแพ้ชนะ กลับกลายเป็นศึกเป็นศึกตาย

พูดตามตรง มันไม่จำเป็นเลย

ที่นี่ไม่ใช่มณฑลหลิงไท่ ไม่มีใครสนใจหน้าตาของคนเบื้องหลังพวกเขา!

โลกแห่งการบำเพ็ญเพียรที่แท้จริงนั้นโหดร้ายนัก

เมื่อเจียงเสี่ยวขึ้นเวที ทั้งลานเงียบกริบ!

"หมายเลขสามสิบแปด จินเอินถิง ปะทะ หมายเลขหนึ่งร้อยยี่สิบสาม เจียงเฉียว!"

ขณะที่ไฉ่ผิงกับเจียงเสี่ยวกำลังจะประมือ อีกลานประลองหนึ่งก็ว่างลง เสียงของจ้านอู่เหวียนดังก้องไปทั่ว!

จี้อู่ฉางชะงักเล็กน้อย หันไปมองไกลๆ เห็นร่างกำยำของจินเอินถิงเดินออกมาจากฝูงชน กระโดดขึ้นลานประลอง

เบื้องหลังเจียงห่าว ชายผู้หนึ่งที่มีพลังขั้นสร้างรากฐานระดับเก้าก้าวออกมา แล้วทะยานขึ้นลานประลองเช่นกัน

แววประหลาดผุดขึ้นในดวงตาของจี้อู่ฉาง ดูเหมือนคราวนี้มณฑลป๋อหยุนจะปะทะกับตระกูลเจียงแห่งมณฑลหลิงไท่เข้าให้แล้ว!

ต่อกันถึงสามคนที่เจอกับคนของตระกูลเจียงแห่งมณฑลหลิงไท่ ละครฉากนี้น่าสนใจทีเดียว

จ้านอู่เหวียนยืนอยู่ข้างชายอีกสองคนจากสำนักหยุนชวน สีหน้าเขาก็แปลกๆ เช่นกัน

สองคนนั้นคือหลิวจินหยางกับหยางยวี่เซิง ทั้งคู่เป็นผู้แข็งแกร่งขั้นหกเทพระดับสอง

พวกเขาก็สังเกตเห็นเรื่องนี้ สบตากัน แต่ไม่ได้พูดอะไร

ตอนนี้ทั้งสองคู่เริ่มประลองแล้ว

ไฉ่ผิงถือดาบสั้นทั้งสองมือ ใบดาบเปล่งประกายเย็นเยียบ

เขาปล่อยพลังขั้นสร้างรากฐานระดับเก้าออกมาเต็มที่ ร่างพุ่งเข้าหาเจียงเสี่ยวอย่างรวดเร็ว ยกดาบขวาขึ้นฟันลง

"วิชากระบี่คลื่นมรกต!"

พร้อมเสียงตะโกนของไฉ่ผิง เสียงคลื่นดังออกมาจากดาบที่ฟันลงมา

มือซ้ายของเขาตามมาติดๆ ฟันลงอีกดาบ

แสงดาบสองสายไขว้กัน พุ่งตรงใส่เจียงเสี่ยว

เจียงเสี่ยวตวาดลั่น ยกดาบยาวขึ้นฟันลงมา

แสงดาบยาวหลายเมตรปะทะกับแสงดาบสองสายของไฉ่ผิง

"เพล้ง! เพล้ง!"

ในชั่วพริบตา ดาบปะทะกันกว่าสิบครั้ง ลมปราณอันดุดันผสานกับแรงสังหารจากดาบปะทุในอากาศไม่หยุด

ไฉ่ผิงยืนตัวตรง ไม่สั่นไหวแม้แต่น้อย แต่เจียงเสี่ยวถอยไปสองก้าว สีหน้าเคร่งเครียดยิ่ง

"ฆ่า!"

การปะทะทดสอบเมื่อครู่ทำให้ไฉ่ผิงรู้พลังของอีกฝ่าย ตอนนี้ไม่ต้องรั้งมือแล้ว

ดาบคู่ในมือไฉ่ผิงฟันลงไม่หยุด แสงดาบพุ่งไปทั่ว เสียงคลื่นดังต่อเนื่อง ราวกับคลื่นยักษ์ซัดฝั่ง ลูกแล้วลูกเล่า

นี่คือจุดเด่นของวิชากระบี่คลื่นมรกต ไม่มีที่สิ้นสุด และยิ่งต่อเนื่องนานเท่าไหร่ การโจมตีก็ยิ่งน่ากลัวขึ้นเท่านั้น อาศัยพลังที่สะสมมาตั้งแต่ต้น

เจียงเสี่ยวตะโกนไม่หยุด ยกดาบยาวขึ้นฟันซ้ำๆ พยายามทำลายจังหวะการโจมตีของไฉ่ผิง

แต่พลังรวมของเขาสู้ไฉ่ผิงไม่ได้ ความพ่ายแพ้เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้แล้ว

เจียงห่าวหน้าเขียว กำหมัดแน่น ดวงตาฉายแววอำมหิต

ก่อนมาที่นี่ เขาไม่เคยเห็นเด็กหัวดีจากมณฑลป๋อหยุน เป่ยถ่า และเจียงชวนอยู่ในสายตา

เจียงห่าวคิดว่าเทียบกับพวกเขาแล้ว พวกบ้านนอกพวกนี้ด้อยกว่ามาก ไม่งั้นสำนักหยุนชวนจะต้องไปรับศิษย์ถึงมณฑลหลิงไท่ทำไม

แต่ความจริงตบหน้าเขาอย่างจัง

เจียงชุนถูกทำลาย ชาตินี้เป็นได้แค่คนพิการ ตอนนี้เจียงเสี่ยวก็แพ้แน่แล้ว เท่ากับมณฑลหลิงไท่แพ้มาสองศึกแล้ว!

เจียงห่าวมองไปทางเจียงเฉียว สีหน้ายิ่งบึ้งตึง

ตอนนี้จินเอินถิงขึ้นเวทีปุ๊บก็ไม่รั้งมือเลย เปิดสายเลือดหมีดุทันที

เบื้องหลังจินเอินถิง ร่างหมียักษ์ปรากฏขึ้น สูงเกือบสิบจั้ง เปี่ยมด้วยพลังน่าสะพรึง

ทั่วร่าง ใบหน้า มือ และขาของเขามีขนดกดำเงาวับ

เล็บทั้งสิบนิ้วกลายเป็นกรงเล็บสีดำโค้งงอ เป็นประกายดำสนิท เห็นได้ชัดว่าคมกริบ

จินเอินถิงใช้วิชาหมัดร้อยสัตว์ แต่ละหมัดที่ออกมาจะมีเงาสัตว์ร้ายปรากฏ ปลดปล่อยพลังน่าสะพรึง ปะทะกับดาบยาวของเจียงเฉียวไม่หยุด

เจียงเฉียวต่อกรกับพลังอันน่าสะพรึงของจินเอินถิงอย่างยากลำบาก

ทุกหมัดที่จินเอินถิงปล่อยออกมา นอกจากจะทำลายแสงดาบของเจียงเฉียวแล้ว ยังทำให้แขนทั้งสองของเจียงเฉียวสั่นสะท้าน ใบหน้าเต็มไปด้วยเหงื่อ

"หมัดร้อยสัตว์ มังกรเหินเก้าชั้นฟ้า!"

จินเอินถิงตะโกนลั่น ชกหมัดขวาออกไป เงามังกรทองปรากฏ หลอมรวมกับหมัดของเขา

ตอนนี้มือขวาของจินเอินถิงกลายเป็นมังกรทอง กระโจนเข้าไปใกล้เจียงเฉียว แล้วพุ่งหมัดลง!

ด้วยระยะที่ใกล้เกินไป เจียงเฉียวไม่ทันจะฟันดาบยาว ได้แต่ยกดาบขวางอก ต้านหมัดของจินเอินถิง

"เพล้ง!" เสียงดังสนั่น หมัดใหญ่ของจินเอินถิงฟาดลงบนใบดาบ

"แกร๊ก!" ดาบยาวหักเป็นสองท่อน จากนั้นหมัดของจินเอินถิงก็ทะลุเข้าอกเจียงเฉียว

เจียงเฉียวร้องโหยหวน เสียงกระดูกแตกดังมาจากอก

เขาลอยกระเด็น กระอักเลือดพุ่ง ก่อนจะกระแทกพื้นใต้ลานประลองอย่างแรง

พื้นสั่นสะเทือน เกิดหลุมลึก ข้างในเป็นร่างอันน่าสงสารของเจียงเฉียว

พร้อมกันนั้น ไฉ่ผิงก็ตะโกนลั่น ฟันดาบทั้งสองลง แสงดาบสองสายทะลวงการป้องกันของเจียงเสี่ยว ฟาดเข้าอกอย่างจัง

เจียงเสี่ยวมีแผลยาวสองแผลบนร่าง ร้องลั่น ร่างลอยกระเด็น เลือดกระเซ็น ก่อนจะร่วงลงไม่ไกลจากเจียงเฉียว!

ศึกนี้ ไฉ่ผิงชนะ! จินเอินถิงชนะ!

(จบบท)