บทที่ 16 คุซัน ผู้ชื่นชอบการดูเรื่องวุ่นวาย

บทที่ 16 คุซัน ผู้ชื่นชอบการดูเรื่องวุ่นวาย

ศักราชไคเอ็นปี 1500 (20 ปีก่อนสงครามมารีนฟอร์ด)

ณ ทะเลนอร์ธบลู เรือรบที่ชักธงกองทัพเรือกำลังแล่นฝ่าคลื่นลม

"เรือตรีอี้เฉิน พลเรือโทคุซันเรียกพบครับ"

"เข้าใจแล้ว"

อี้เฉินลุกขึ้นจากเก้าอี้อาบแดด แล้วเก็บผลไม้ที่กำลังเล่นอยู่ในมือใส่กระเป๋าเสื้อ

[ผลเจตจำนงแห่งโลก]: ผลไม้ที่เป็นตัวแทนความปรารถนาดีของโลก การกินมันจะได้รับคำอวยพรจากโลก

ผลที่ 1: ปลุก ฮาคิราชันย์ พลังที่มีเพียงหนึ่งในล้านคนที่จะครอบครอง

ผลที่ 2: ลบล้างจุดอ่อนทั้งหมดของ ผลปีศาจ รวมถึงน้ำทะเล, หินไคโร และจุดอ่อนดั้งเดิมของผลปีศาจ (เช่น ผลทรายแพ้น้ำ)

ผลที่ 3: ทำให้ผู้ใช้สามารถกินผลปีศาจผลที่สองได้ โดยจุดอ่อนทั้งหมดจะถูกลบล้างเช่นกัน (เอฟเฟกต์นี้จะทำงานเมื่อผ่านเงื่อนไขข้อ 1 และ 2 แล้วเท่านั้น)

หมายเหตุ: โฮสต์ไม่สามารถกินเองได้ ผลเจตจำนงแห่งโลกหนึ่งผลให้ผลลัพธ์ได้หนึ่งอย่างเท่านั้น มนุษย์หนึ่งคนสามารถกินได้สูงสุดสามผลตลอดชีวิต

ติ๊ง!

ระบบตรวจพบว่าโฮสต์ได้รับผลเจตจำนงแห่งโลกผลแรก เปิดใช้งานผลไม้เฉพาะตัวของโฮสต์!

ผลเจตจำนงแห่งโลก "แบบพิเศษ"

ราคา: 5 พันล้านแต้ม

รายละเอียด: เมื่อครอบครอง ระบบจะมอบโอกาสฟรีในการรับผลปีศาจสาย โซออน พันธุ์สัตว์มายา มูลค่า 1 พันล้านแต้ม (เลือกได้ตามใจชอบ)

ผลของมันจะค่อยเป็นค่อยไปในระยะเวลา 3 ปี โดยที่โฮสต์ไม่ต้องฝึกฝนใดๆ

ปีที่ 1: โฮสต์จะควบคุมพลังของผลได้อย่างสมบูรณ์และลบจุดอ่อนทั้งหมด

ปีที่ 2: โฮสต์จะปลุกพลังตื่น (Awakening) ของผลปีศาจ

ปีที่ 3: โฮสต์จะได้รับฮาคิ 3 รูปแบบที่อยู่เหนือโลกทั้งใบ!

ครองโลก ไร้เทียมทาน!

มีเพียงฮาคิเท่านั้นที่อยู่เหนือทุกสิ่ง!

เงื่อนไข: โฮสต์สามารถกินได้เพียงครั้งเดียว

โฮสต์มีโอกาสได้รับผลเจตจำนงแห่งโลกจากการเข้าร่วมเหตุการณ์สำคัญในประวัติศาสตร์โจรสลัด

(ตัวเอกจะได้รับผลเจตจำนงแห่งโลกแบบพิเศษในการสรุปผลท้ายเล่มที่ 1~)

ไอเทมระดับซูเปอร์ก็อดนี่มันน่ากลัวจริงๆ!

แค่มีเพียง 3 ผล คนธรรมดาที่ไม่มีฮาคิราชันย์ก็สามารถกลายเป็นราชันย์ที่มีฮาคิระดับท็อปได้

ฮาคิราชันย์จะนำมาซึ่งเจตจำนงที่ไม่ย่อท้อ สู้จนตัวตายไม่ถอยหนี

ผลปีศาจที่ถูกลบจุดอ่อนจะแข็งแกร่งขึ้นอย่างมหาศาล ยิ่งเมื่อรวมกับเอฟเฟกต์ที่ 3 และผลสัตว์มายาระดับท็อปในร้านค้าระบบ... แค่คิดก็น่ากลัวแล้ว

นี่คือไอเทมที่ดีที่สุดในการปั้นลูกน้องระดับเทพ

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้มีแค่ผลเดียวในมือ

ผลเจตจำนงแห่งโลกแบบพิเศษ ไม่ต้องพูดถึงเลยว่ามันโกงขนาดไหน!

พอกินเข้าไปแล้ว แค่กบดานสัก 3 ปี นายน้อยเฉินคนนี้ก็เดินกร่างได้ทั่วทะเล~

แต่ฉันกินผลธรรมดาไม่ได้ จะปล่อยทิ้งไว้เฉยๆ ก็น่าเสียดายใช่ไหมล่ะ?

ตามแผนแล้ว บุลเล็ตน่าจะเดินทางถึงเวสต์บลูแล้ว ฉันควรใช้ผลนี้พิสูจน์ความแข็งแกร่งและศักยภาพของฉันไหมนะ?

ฉันสามารถใช้ผลเจตจำนงลบจุดอ่อนผลปีศาจของบุลเล็ตได้

ในทะเลแห่งนี้ มีแค่ฉันคนเดียวที่มีของสิ่งนี้ เชื่อว่าไม่มีใครปฏิเสธสิ่งล่อใจในการผสานร่างกับผลปีศาจผลที่สองได้หรอก

ฉันสามารถใช้สิ่งนี้สยบเขาไว้ใช้งานล่วงหน้าได้เลย

เหล่านักวิชาการแห่งโอฮาร่ามีความสำคัญต่อแผนในอนาคตของฉันมาก "ไข่มุกดำ" จะช่วยพาพวกเขาหนีออกไปได้

อี้เฉินยืนตัวตรง ห้อยดาบ ภูตตะกละ ที่วางพิงอยู่ข้างๆ ไว้ที่เอว แล้วหยิบผ้าคลุมจากพนักเก้าอี้มาสวม

[ดาบภูตตะกละ]: ระดับปัจจุบัน: ดาบชั้นยอด (Ryō Wazamono), ความอิ่มปัจจุบัน: 80/100

หลังจากกลืนกินดาบชั้นยอด 2 เล่ม คือ "ยูคิวาซาริ" และ "ชิงุเระ" ความอิ่มเพิ่มขึ้น 60 แต้ม (เฉลี่ยเล่มละ 30 แต้ม)

ส่วนอีก 20 แต้มที่เหลือมาจากการดูดซับฮาคิระหว่างการต่อสู้ตลอด 2 ปี

2 ปีผ่านไปนับตั้งแต่การประหารชีวิตโรเจอร์ ส่วนสูงของเขาพุ่งขึ้นไปแตะ 1.8 เมตรแล้ว

ใน 2 ปีนี้ เขาติดตามลูกพี่คุซันออกทำภารกิจทั่วสี่ทะเล

โจรสลัดที่ถูกดึงดูดด้วยสมบัติออกอาละวาดไปทั่วโลก เขาได้เป็นประจักษ์พยานในเหตุการณ์สะเทือนขวัญมากมาย ความนองเลือดและความรุนแรงดำรงอยู่คู่กัน

โจรสลัดส่วนใหญ่ไร้ระเบียบและป่าเถื่อน การมีอยู่ของกองทัพเรือจึงเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง

ไม่นานหลังจากโรเจอร์ถูกประหาร อดีตจอมพลคองก็ได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นไป และพลเรือเอกเซ็นโงคุก็ขึ้นรับตำแหน่งจอมพลแทน

ปีที่สองหลังเหตุการณ์โรเจอร์ เขาได้รับการเลื่อนยศรวดเดียวสามขั้น จนกลายเป็นเรือตรีแห่งมารีนฟอร์ด

เขายังจำได้ว่าตอนที่รับผ้าคลุมยศเรือตรีด้วยมือที่สั่นเทา เขาถอนหายใจและคิดว่า เรื่องแบบนี้ต้องไม่เกิดขึ้นอีก

แค่แม่คุณทวดสองคนนั้นก็รับมือยากจะแย่อยู่แล้ว

โดยเฉพาะทีน่าที่แก่แดดแก่ลม ทั้งที่เพิ่งอายุ 12 ปี

เธอมักจะบอกว่ากลัวละเมอเดินหรืออะไรทำนองนั้น

ส่วนลูกพี่คุซันกับเจ้าเด็กสโมกเกอร์ก็จะไปแอบมุมห้อง คอยแอบฟังแล้วหัวเราะคิกคัก

คิดว่าฮาคิสังเกตของฉันไม่ได้ยินหรือไง ไอ้พวกเวรเอ๊ย!

ยินดีด้วยที่โฮสต์เก็บสะสมไอเทมระดับอีปิค: ผ้าคลุมเรือตรี รางวัล: 5 ล้านแต้มสะสม

หมายเหตุ: เนื่องจากโฮสต์เป็นเรือตรีที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์กองทัพเรือ ค่าความฉาวโฉ่ +10%, ค่าเสน่ห์ +10%

แต้มสะสมแตะ 6 ล้านแล้ว แม้จะยังเทียบไม่ได้กับของในร้านค้าที่ราคาปาเข้าไปเป็นร้อยล้าน แต่หนทางยังอีกยาวไกล

ทว่าค่าเสน่ห์นี่สิที่น่าปวดหัวจริงๆ ทุกครั้งที่กลับไปเติมเสบียงที่มารีนฟอร์ด เขาจะได้รับจดหมายรักมากกว่า 10 ฉบับ ซึ่งทั้งหมดถูกทีน่าฉีกทิ้งจนไม่เหลือชิ้นดี

เฮ้อ... โชคดีที่ทีน่ากับสโมกเกอร์กลับมารีนฟอร์ดไปก่อนเพื่อร่วมพิธีมอบยศเรือตรี

ในที่สุดเขาก็มีเวลาสงบสุขสักสองสามวัน

อี้เฉินเดินลงจากดาดฟ้าเรือ พลางครุ่นคิดไปตลอดทางจนถึงหน้าประตูห้องกัปตัน

"ก๊อก ก๊อก ก๊อก"

"อี้เฉินเหรอ? เข้ามาสิ"

คุซันกำลังเอนตัวพิงเก้าอี้ทำงาน มือประสานไว้ที่ท้ายทอย เท้าพาดอยู่บนโต๊ะ ดูขี้เกียจและผ่อนคลายตามสไตล์

คุซันมองอี้เฉินที่เดินเข้ามา

ตอนที่อาจารย์เซเฟอร์ฝากฝังมา เขาบอกให้ดูแลรุ่นน้องคนนี้ให้ดี นี่คือเด็กปั้นที่เบื้องบนของกองทัพเรือต่างหมายตา และเป็นหนึ่งในความหวังของทหารเรือยุคใหม่

รุ่นน้องคนนี้เป็นที่รักใคร่ของลูกพี่การ์ปมาก ถึงขนาดที่การ์ปเคยไปขอตัวจากอาจารย์เซเฟอร์หลายรอบแต่โดนปฏิเสธ เพราะอาจารย์เซเฟอร์กลัวว่าจะพาเสียคน

พอนึกถึงนิสัยของลูกพี่การ์ป โดยเฉพาะความเงียบขรึมหลังจากโรเจอร์ตาย

อาจารย์เซเฟอร์นี่ช่างคิดรอบคอบจริงๆ เขาหัวเราะเบาๆ

หลังจากร่วมทำภารกิจด้วยกันมานาน เขาพบว่ารุ่นน้องคนนี้ดูจะมีมาตรฐานความยุติธรรมเป็นของตัวเอง

เขาเคยเห็นกับตาหลายครั้งที่อี้เฉินปล่อยตัวโจรสลัดที่คอยปกป้องชาวบ้านในระหว่างที่กลุ่มโจรสลัดตีกันเอง

แต่กลับลงโทษโจรสลัดที่ก่อความวุ่นวายและทำชั่วสารพัดอย่างรุนแรง

เขาใจดีและเป็นกันเองกับชาวเมืองที่ให้การต้อนรับ และเข้ากับลูกหลานชาวบ้านได้เป็นอย่างดี

เมื่อถามว่าทำไมถึงทำแบบนี้

เด็กหนุ่มชี้ไปที่คำว่า "ความยุติธรรม" บนแผ่นหลังแล้วย้อนถามเขา

"ลูกพี่คุซัน ความยุติธรรมคืออะไร?"

"กองทัพเรือสอนแต่คำว่า 'ความยุติธรรม' แต่ไม่เคยบอกว่ามันคืออะไร หรือต้องเป็นความยุติธรรมแบบไหน"

"ในโลกที่โกลาหลวุ่นวาย ความยุติธรรมที่แท้จริงคืออะไรกันแน่?"

เขาได้แต่ขยี้ตาแล้วยิ้มแห้งๆ "เจ้าเด็กบ้า ไม่ไว้หน้ารุ่นพี่บ้างเลยนะ"

คำถามนี้ รุ่นพี่อย่างเขาก็ไม่มีคำตอบเหมือนกัน!

แต่ถ้าถามว่าอะไรคือเรื่องที่น่าสนใจที่สุดในชีวิตภารกิจอันน่าเบื่อนี้

ก็คงเป็นการดูแม่หนูทีน่าตามจีบรุ่นน้องคนนี้นี่แหละ

แถมแม่หนูพีค็อก หลานสาวของพลเรือโทซึรุก็ได้รับอนุมัติเป็นกรณีพิเศษให้เข้าร่วมทีมสามคนแล้วด้วย

จอมพลเซ็นโงคุเซ็นอนุมัติเรียบร้อย และพวกเธอก็มารออยู่ที่ท่าเรือแล้ว

เจ้ารุ่นน้องหัวเด็ดตีนขาดก็ไม่ยอม ขู่รุ่นพี่อย่างเขาว่าจะขอย้ายเรือให้ได้

เขาไม่เข้าใจรุ่นพี่ผู้โดดเดี่ยวและน่าเบื่อคนนี้เลยจริงๆ

สถานการณ์รถไฟชนกันแบบนี้

รุ่นพี่ชอบดู ชอบมาก รีบๆ อัปเดตตอนต่อไปสักทีเถอะ

"ลูกพี่คุซัน มีธุระอะไรหรือเปล่าครับ?"

"อี้เฉิน มีเรื่องสำคัญมากที่ฉันต้องบอกนาย"

คุซันรีบนั่งตัวตรง สีหน้าเปลี่ยนเป็นจริงจัง

"เกิดอะไรขึ้นครับ ลูกพี่คุซัน?"

"ทีน่ากับสโมกเกอร์จะกลับมาเร็วขึ้น งานพิธีมอบยศถูกเลื่อนออกไป"

"ห๊ะ?! จริงดิ?!"

อี้เฉินถึงกับลนลาน

พวกนั้นเพิ่งจะไปเมื่อวานเองนะ จะกลับมาแล้วเรอะ?

"ล้อเล่นน่า ฮ่าๆๆๆ ดูทำหน้าเข้าสิ พรูดดด ฮ่าๆๆๆๆๆ!"

คุซันชี้หน้าอี้เฉิน มือข้างหนึ่งปิดปาก หัวเราะจนน้ำตาเล็ด

"ลูกพี่คุซัน!"

ดาบภูตตะกละถูกชักออกจากฝัก

"เพลงดาบอินทรี: ทะยานฟ้า!"

"เฮ้ย ไม่ๆๆๆ เดี๋ยวเรือขาดครึ่ง!"

...เรือรบที่กำลังมุ่งหน้าไปยังอาณาจักรแห่งหนึ่งในนอร์ธบลูเริ่มกลับลำ

และแล่นด้วยความเร็วสูงมุ่งหน้าสู่เวสต์บลู

"ลูกพี่คุซัน เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?"

"บัสเตอร์คอลถูกเปิดใช้งานแล้ว"