บทที่ 9 - คุณ...คุณมีลูกสี่ตัว!

บทที่ 9 - คุณ...คุณมีลูกสี่ตัว!

อวี๋จือจือขึ้นลิฟต์กลับมาที่ชั้นหนึ่งของปราสาทภายใต้การคุ้มกันของทุกคน

ลูกหมาป่าสี่ตัวที่ยังไม่ฟัก ถูกบรรจุลงในกล่องนิรภัยอย่างระมัดระวัง

ซาร่าที่กำลังเข้าเวรอยู่เห็นเธอเข้าก็ตกใจมาก

เมื่อกี้เธอเพิ่งได้ยินข่าวลือว่า มีคนรับใช้คลอดลูกสัตว์สายเลือดบริสุทธิ์ที่สุดของตระกูล K!

ไม่นึกเลยว่าจะเป็นจือจือ!

อวี๋จือจือถูกพาไปที่ชั้นสามของปราสาท ในห้องชุดที่หรูหราและสว่างไสว

เหล่าองครักษ์เฝ้าอยู่ที่หน้าประตู

พ่อบ้านเฉียวแนะนำ "ที่นี่จะเป็นห้องพักผ่อนของคุณหนูจือจือ จะมีสาวใช้ส่วนตัวคอยดูแลอย่างใกล้ชิด"

"ไม่ว่าจะต้องการอะไร ขอคุณหนูจือจืออย่าได้เกรงใจ บอกมาได้เลยครับ"

"ฉันอยากรู้ว่า ไข่อสูรพวกนั้นจะถูกพาไปที่ไหนคะ?" อวี๋จือจือเห็นไข่ทั้งสี่ฟองถูกอุ้มไป ก็อดห่วงไม่ได้

พ่อบ้านเฉียวยิ้มตอบ "คุณหนูจือจือวางใจได้ครับ เราพานายน้อยไปที่ที่เหมาะแก่การฟักตัวมากกว่า"

"อาจจะสามวัน หรือครึ่งเดือน นายน้อยก็จะเจาะเปลือกออกมา"

"ถึงตอนนั้น ตามธรรมเนียมเผ่าอสูร ยังต้องเชิญคุณหนูจือจือมาร่วมงานเลี้ยงวันเกิด เพื่ออวยพรให้พวกเขาด้วยครับ!"

ไข่อสูรของตระกูลใหญ่ จะได้รับการดูแลอย่างดีด้วยกำลังคนทั้งตระกูล

วันที่ไข่แตกออกมา ทั้งตระกูลจะต้องเฉลิมฉลอง

ที่สำคัญที่สุดคือวันที่ลูกสัตว์เกิด จะสามารถตรวจสอบความสามารถได้ทันที

นี่เป็นเรื่องสำคัญมากสำหรับตระกูลใหญ่!

ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง

พอรู้ว่าพวกเด็กๆ ปลอดภัย อวี๋จือจือก็วางใจ

"มีอีกเรื่องค่ะ..."

อวี๋จือจือพูดเสียงเบา "พ่อบ้านเฉียว ฉันอยากเจอลิซ่าค่ะ"

"ลิซ่า?"

"คนที่พักอยู่ห้องเดียวกับฉันน่ะค่ะ"

พ่อบ้านเฉียวมองไปด้านหลัง คนรับใช้หญิงที่มีอายุหน่อยขยับเข้ามา กระซิบข้างหูเขา "คนรับใช้ชั้น B1 ครับ"

"เข้าใจแล้ว รีบไปพาตัวลิซ่ามา"

"ค่ะ"

ไม่นาน ลิซ่ากวางตัวเมียก็ถูกพาตัวมา

พ่อบ้านเฉียวยิ้มลา ตอนออกไปก็ปิดประตูห้องให้

นี่เป็นครั้งแรกที่ลิซ่าขึ้นมาบนปราสาทชั้นสาม โซนที่พักของเจ้านาย

"ใหญ่จัง สวยจังเลย"

กวางน้อยลิซ่าตื่นตาตื่นใจ

"คุณหนูจือจือ ตอนฉันมาทุกคนลือกันให้แซ่ด ว่าคุณคลอดลูกที่แข็งแกร่งที่สุดของตระกูล K ตั้งสี่ตัว สุดยอดไปเลย!"

"นี่เป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในตระกูล K เลยนะ!"

"พ่อบ้านเฉียวบอกว่า ฉันออกจากชั้น B1 ได้แล้ว ต่อไปให้ดูแลคุณแค่คนเดียว เรื่องจริงเหรอคะคุณหนูจือจือ?"

อวี๋จือจือยิ้ม "เรื่องจริงจ้ะ"

เธอก็เพิ่งเคยขึ้นมาบนปราสาทชั้นบนเหมือนกัน ทุกคนที่นี่ดูแปลกหน้าไปหมด

ตอนอยู่ชั้น B1 เธอเข้ากับลิซ่าได้ดีมาก

ลิซ่าเป็นกวางตัวเมียที่ร่าเริงช่างพูด

พวกเธอชอบกินมังสวิรัติเหมือนกัน

ชอบสลัดผักสารพัดชนิด

หลายวันมานี้ลิซ่าดูแลอวี๋จือจือไม่ขาดตกบกพร่อง กลับมาจากทำงานทีไรก็มีคุกกี้ติดมือมาฝากตลอด

"เป็นเกียรติของฉันจริงๆ ค่ะ!"

ลิซ่าดีใจจนแทบกระโดดตัวลอย

เธอรู้สึกว่าตัวเองเป็นกวางที่โชคดีที่สุดในจักรวรรดิเลย ที่ได้เจอกับเจ้านายที่ใจดีขนาดนี้!

"ลิซ่า เรื่องวันทดสอบ เธอรู้อะไรบ้าง?"

อวี๋จือจือผลักประตูกระจกสไตล์วินเทจในห้อง ออกไปสู่ระเบียงภายนอกได้โดยตรง

ที่นี่ปลูกไม้ประดับและดอกกุหลาบไว้เต็มไปหมด

ยืนอยู่บนระเบียงรูปครึ่งวงกลมมองออกไป เห็นทิวทัศน์ของปราสาทได้ทั้งหมด

ลิซ่าตอบ "นั่นเป็นวันที่สำคัญที่สุดของจักรวรรดิ มีปีละครั้ง ตัวเมียทุกคนต้องเข้าร่วม"

"ตัวเมียที่กำหนดระดับไปแล้ว ก็เข้าร่วมได้เหรอ?"

"ได้ค่ะ หินวิญญาณทดสอบอาจเกิดความผิดพลาดได้ ถ้าพบว่าสถานะปัจจุบันไม่ตรงกับระดับ ก็สามารถทดสอบใหม่ได้"

"คนเยอะไหม?"

"คนทดสอบไม่เยอะเท่าไหร่ แต่เพราะเป็นเรื่องสำคัญที่สุดของจักรวรรดิ ตระกูลใหญ่ๆ จะเปิดให้คนภายนอกเข้าชม จะมีชาวอสูรมามุงดูเพียบเลยค่ะ"

อวี๋จือจือปลุกระบบกำเนิดทายาทตื่นแล้ว เธอรู้ตัวดีว่าเธอคือระดับ S!

พรุ่งนี้เรื่องนี้จะถูกประกาศให้โลกรู้

ลิซ่า: "คุณหนูจือจือ ได้ยินว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลเสือดาวก็มาเมื่อสองวันก่อน เธอพยายามจะชิงตำแหน่งนายหญิงตระกูล K มาตลอด"

"พอได้ยินเรื่องของคุณ เธอโกรธจนปาแจกันในห้องแตกหมดเลย!"

"...เอ่อ" อวี๋จือจืออึ้งไปนิดหน่อย

...

ชั้น B13

ตั้งแต่วันที่อวี๋จือจือหายตัวไป ถัง ล็อค เค ก็ออกตามหาสัตว์กลายพันธุ์ที่ถูกขังไว้อย่างบ้าคลั่งไม่หลับไม่นอน

เขาไล่ฆ่าไปตลอดทาง

ชั้น B13 ทั้งชั้นกลายเป็นสีแดงฉาน

ตัวเมียตัวน้อยนั่น หรือว่าจะถูกไอ้ตัวไม่รักดีที่ไหนจับกินไปแล้ว?

ด้วยความสับสนและตื่นตระหนกแบบนี้...

เขาไล่ฆ่าพวกมันทีละตัว

ทุกครั้งต้องผ่าท้องพวกมันออกมา เพื่อตรวจสอบอาหารที่พวกมันกลืนลงไป

...เขาหาอวี๋จือจือไม่เจอ

ถัง ล็อค เค ไม่รู้ว่าควรจะดีใจดีไหม

อย่างน้อยนี่ก็พิสูจน์ได้ว่า

【ตัวเมียตัวน้อยยังไม่ถูกสัตว์กลายพันธุ์กิน】

แต่ว่า เธอไปไหนล่ะ?

ผ่านไปเจ็ดวันแล้ว กลับไร้ข่าวคราว!

ถัง ล็อค เค ไม่ได้นอนติดต่อกันเจ็ดวัน พลังจิตถูกใช้ไปมหาศาล ตอนนี้หูหมาป่าสีดำบนหัวเลยโผล่ออกมา

ตัวผู้ที่มีพลังจิตแข็งแกร่ง สามารถคงรูปลักษณ์มนุษย์ได้อย่างสมบูรณ์ ลบเลือนลักษณะของเผ่าอสูรได้

แต่ถ้าใช้พลังจิตไปมากเกินไป ก็อาจควบคุมไม่อยู่ จนเผลอเผยร่างอสูรออกมา

ถัง ล็อค เค ยืนอยู่ที่สุดทางเดิน ดวงตาอำมหิตจ้องมองเส้นทางที่เดินผ่านมา

รอยเท้าเลือดที่เขาเหยียบย่ำนั้นเด่นชัดเหลือเกิน

มีเสียงดังมาจากทางลิฟต์

ถัง ล็อค เค ค่อยๆ หันไปมอง

ประตูลิฟต์เปิดออก

พ่อบ้านเฉียวที่ไม่ได้เจอกันนานเดินออกมา

"ท่านล็อค" เขาคุกเข่าลงข้างหนึ่ง

พ่อบ้านเฉียวแทบจะไม่ลงมาที่ชั้น B13 เลย ยกเว้นจะมีเรื่องใหญ่จริงๆ

เขาพบว่า ที่นี่เละเทะไปหมด

มีแต่กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง

ดวงตาสีแดงของท่านล็อคลึกล้ำและร้อนแรง เขากำลังจ้องเขม็งมาที่ตน เหมือนกำลังโกรธแค้นเรื่องอะไรบางอย่าง

พ่อบ้านเฉียวลองเชิงพูดขึ้น "ท่านล็อค มีข่าวดีครับ"

"ว่ามา"

"ท่าน...ท่านมีลูกสี่ตัวครับ!"

"..." ถัง ล็อค เค สมองประมวลผลไม่ทันชั่วขณะ

อะไรนะ?

เขามีอะไรนะ?

พ่อบ้านเฉียวดีใจ "คุณหนูจือจือคลอดแล้วครับ! คลอดมาตั้งสี่ตัว!"

"เธอ" ถัง ล็อค เค ได้ยินชื่อนี้ หัวใจก็กระตุกวูบ "เธอคลอดแล้ว...? เธออยู่ที่ไหน?!"

"พักอยู่บนปราสาทครับ จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ท่านล็อคไม่ต้องเป็นห่วง"

"เธอไปที่ปราสาทแล้ว..."

ถัง ล็อค เค พึมพำ

เธอยังไม่ตาย เธอยังไม่ตาย...

ทันใดนั้นเขาก็ตระหนักได้ว่า อวี๋จือจือขึ้นลิฟต์หนีออกไปเอง!

เธอทิ้งเขา แล้วหนีไป!!

"ชะ...ใช่ครับ ท่านล็อค ใครจะไปคิดล่ะครับ ว่าเธอจะตั้งครรภ์?"

ถัง ล็อค เค ยิ่งคิดยิ่งโมโห

ตอนนี้เขาโกรธจนกัดฟันกรอด "บอกให้ฉันรอหนึ่งอาทิตย์ ที่แท้ก็แอบหนีไปเอง กระต่ายเจ้าเล่ห์!"

พ่อบ้านเฉียวชะงัก เหมือนจะมีเบื้องลึกเบื้องหลัง?

ถัง ล็อค เค นึกถึงตัวเองเจ็ดวันมานี้ ที่ไม่กินไม่นอน ไล่ฆ่าจนแขนชา ขาแข็งเกร็ง พลังจิตลดฮวบ จนหูโผล่

หนอยแน่!

ยัยคนขี้โกหก!

เสียแรงที่เขาเป็นห่วงแทบตาย!

ถัง ล็อค เค โกรธจนเลือดขึ้นหน้า ในดวงตาสีแดงเต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง

"พ่อบ้านเฉียว! ไปบอก ถัง นาร์ด ว่าสิ้นเดือนนี้ฉันจะออกไป!"

"จริงเหรอครับ?!" พ่อบ้านเฉียวที่คุกเข่าอยู่ ตื่นเต้นจนน้ำตาคลอเบ้า "ท่านล็อค ในที่สุดท่านก็ยอมออกมาแล้ว!"

ข้างนอกพูดกันผิดหมด ตระกูล K ไม่ได้ขังท่านล็อคไว้

แต่เขาไม่อยากออกไปเองต่างหาก!

"ก่อนจะถึงตอนนั้น"

ถัง ล็อค เค ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน "จับตาดูยัยคนขี้โกหกนั่นให้ดี อย่าให้หนีไปได้ล่ะ!"

เขาเริ่มจินตนาการภาพตอนที่ได้เจอกับเธออีกครั้งอย่างควบคุมไม่อยู่แล้ว!

[จบแล้ว]