บทที่ 7 - คลอดลูกหมาป่าสี่ตัว!

บทที่ 7 - คลอดลูกหมาป่าสี่ตัว!

ข้างประตูลิฟต์ มีช่องเว้าเข้าไปช่องหนึ่ง

อวี๋จือจือเดินเข้าไปดูใกล้ๆ รูปร่างของมันเกือบจะเหมือนกับกุญแจในมือเธอเป๊ะ

"น่าจะใส่ตรงนี้..."

เธอพึมพำ พลางยัดกุญแจที่ได้จากการทำภารกิจเข้าไป

กริ๊ก

เสียงดังกรุบ

กุญแจสีเขียวมรกตจู่ๆ ก็เปล่งแสง

ตัวเลขบอกชั้นลิฟต์ด้านบนเริ่มกะพริบและขยับเปลี่ยน...

บริเวณนี้ค่อนข้างกว้างขวางเมื่อเทียบกับทางเดิน แต่เพราะอยู่ใต้ดิน จึงไม่มีหน้าต่างหรือช่องระบายอากาศเลย มีเพียงโคมไฟผนังมัวๆ ส่องแสงสีแดงกระดำกระด่าง

อวี๋จือจือถือตะเกียงน้ำมัน ขยับเข้าไปใกล้อีกก้าว

ลิฟต์หยุดที่ชั้น B13

ประตูเปิดออก ด้านในแปะโปสเตอร์รูปโบสถ์เอาไว้

อวี๋จือจือเดินเข้าไป หันกลับมามองประตูลิฟต์ที่ค่อยๆ ปิดลง

หัวใจของเธอเต้นรัวจนแทบจะหลุดออกมา

จนกระทั่งเห็นตัวเลขขยับขึ้นไปเรื่อยๆ และสุดท้ายหยุดที่ชั้น B1...

ยังเป็นชั้นใต้ดินอยู่อีกเหรอ?

จะเหมือนชั้น B13 ไหมนะ ที่เต็มไปด้วยอันตราย?

อวี๋จือจือเริ่มกังวล ประตูลิฟต์ค่อยๆ เปิดออก ภาพความมืดมิดที่จินตนาการไว้ไม่ปรากฏ กลับกลายเป็นโถงทางเดินที่ดูเรียบง่ายและเงียบสงบ

พื้นปูด้วยพรมสีเขียวลายวินเทจ ข้างๆ มีเก้าอี้นวมตัวหนึ่งวางเสื้อผ้าที่พับไว้อย่างเรียบร้อย

กรุ๊งกริ๊ง...

พร้อมกับเสียงกระดิ่งทองแดงที่สั่นไหว อวี๋จือจือเห็นเด็กสาววัยแรกรุ่นเดินเข้ามา

"เธอมาแล้วเหรอ รีบหยิบเสื้อผ้าแล้วตามฉันมาสิ"

เด็กสาวทักทายอวี๋จือจืออย่างเป็นกันเอง เครื่องหน้าของเธอดูหมดจด ที่แก้มมีกระเล็กๆ น่ารักเต็มไปหมด

"สะ...สวัสดี"

อวี๋จือจือไม่ได้ถามอะไรมาก เธอก้มลงหยิบชุดที่พับไว้ แล้วเดินตามไป

เด็กสาวพาเธอเลี้ยวเข้าไปในห้องห้องหนึ่ง

ในห้องไม่มีหน้าต่าง การตกแต่งเรียบง่าย มีเตียงสองชั้น บนผนังแขวนภาพสีน้ำมันไม่กี่ภาพ พื้นปูพรมคล้ายกับหน้าลิฟต์ ดูเหมือนจะเป็นหอพัก

"นี่คือที่พักของพวกเรา จริงสิ ยังไม่ได้ถามชื่อเธอเลย ฉันชื่อลิซ่า แล้วเธอล่ะ?"

"ฉันชื่ออวี๋จือจือ"

"จือจือ เธอเปลี่ยนชุดก่อนนะ งานเลี้ยงคืนนี้ พวกเราต้องไปช่วยงานที่ครัวหลัง"

"ได้..."

อวี๋จือจือเปลี่ยนเป็นชุดสาวใช้ ขนาดพอดีตัวเป๊ะ

ร่างเดิมของลิซ่าคือกวาง ด้านหลังของเธอมีหางสีน้ำตาลปุกปุย กวางเขาสองข้างโผล่ออกมาจากที่คาดผมสีขาว ดูร่าเริงและขี้เล่น

"ดีจังเลยที่เธอมา ฉันต้องอยู่คนเดียวมาครึ่งเดือนแล้ว!"

ลิซ่าพูดอย่างดีใจ

"เพื่อนร่วมห้องคนก่อน ย้ายออกไปเพราะตั้งครรภ์ เดิมทีผลตรวจบอกว่าความสามารถในการเจริญพันธุ์ของเธอเป็นศูนย์ ไม่คิดเลยว่าจะท้องได้ ครอบครัวของเธอรีบส่งคนมารับกลับไปทันทีเลย"

"ครอบครัวของเธอ?"

"ใช่สิ เธอน่ะเป็นคุณหนูตระกูลดังเชียวนะ ไม่งั้นคงถูกส่งไปซ่องตัวเมียแล้ว จะมีโอกาสมาเป็นคนรับใช้ได้ยังไง?"

อวี๋จือจือพยักหน้าเบาๆ

เธอพอจะเข้าใจแล้ว

เพื่อนของแม่กวางน้อยคนนี้ท้องเลยถูกที่บ้านรับกลับไป ทำให้มีที่ว่างเหลือหนึ่งที่

แม้จะไม่รู้ว่าคนใหม่ตัวจริงที่จะมาเป็นใคร แต่ในเมื่อลิซ่าเข้าใจผิด เธอก็ขอสวมรอยเป็นคนใหม่ชั่วคราวไปก่อนแล้วกัน

ขอแค่อยู่ให้ครบสามวัน ตรวจเจอว่าท้องก็พอ...

ขืนผลีผลามออกไปตอนนี้ เกิดโดนจับส่งกลับไปชั้น B13 จะทำยังไง?

"จริงสิ สุดสัปดาห์นี้ดยุกโบลันจะมาเป็นแขกที่ปราสาท เธอจำไว้ว่าต้องอยู่ห่างๆ เขาไว้นะ"

อวี๋จือจือสงสัย "ทำไมล่ะ?"

ลิซ่า: "บางทีท่านนาร์ดจะคัดเลือกสาวใช้ส่งไปให้เขา หรือบางทีดยุกโบลันก็เป็นคนขอเอง... ตัวเมียที่ถูกส่งไปที่อาณาเขตของเขา ไม่มีใครรอดชีวิตกลับมาสักราย"

ทั้งสองคุยกันไปพลางเดินไปที่ครัวหลัง

อวี๋จือจือได้รู้จากลิซ่าว่า ที่นี่คืออาณาเขตปราสาทของตระกูล K พื้นที่กว้างขวางมาก พอๆ กับเมืองเมืองหนึ่งเลยทีเดียว

ส่วนท่านนาร์ดที่ลิซ่าพูดถึง คือผู้กุมอำนาจของตระกูล K ในปัจจุบัน

ลิซ่าคุยเก่งมาก ยังเล่าเรื่องราวต่างๆ ในจักรวรรดิให้อวี๋จือจือฟังอีกเพียบ

เธอคิดว่าอวี๋จือจือมาจากประเทศเล็กๆ ที่ห่างไกล เลยเล่าทุกอย่างละเอียดยิบ

ทั้งข่าวลือลับๆ ในราชวงศ์เอย...

รสนิยมแปลกประหลาดของดยุกโบลันเอย...

อาวุธสัตว์ประหลาดที่ตระกูล K เพาะพันธุ์ขึ้นมาเอย...

เดี๋ยวนะ

พอพูดถึงสัตว์ประหลาดตัวนี้ ลิซ่าก็พูดไปพลางแกะข้าวโพดไปพลาง "สัตว์ประหลาดตัวนี้ มีพลังจิตแข็งแกร่งที่สุดในจักรวรรดิ ไร้คู่ต่อสู้ในสนามรบ"

"แต่น่าเสียดาย เพราะพลังจิตของเขาแข็งแกร่งเกินไป เวลาจิตหลุดเลยหาตัวเมียมาสงบสติอารมณ์ไม่ได้"

"หลังจบสงครามอันโหดร้ายเมื่อสองปีก่อน เขาก็ถูกคนของตระกูล K ขังเอาไว้"

"ขังไว้ในปราสาทนี้นี่แหละ..."

พอพูดถึงเรื่องนี้ อวี๋จือจือก็นึกถึงหมาป่าที่ชั้น B13 ตัวนั้น

เขาก็ถูกขังไว้เหมือนกัน

ไม่รู้ว่าป่านนี้จะรู้ตัวหรือยังว่าเธอหนีออกมาแล้ว?

เขาต้องโกรธมากแน่ๆ ถ้าเจอกันอีก เขาต้องอยากกัดคอเธอให้ขาดแน่นอน

อวี๋จือจือไม่กล้ากลับไปหรอก

เธอก้มหน้าล้างผัก

คนในครัวหลังมีเยอะมาก เธอกับลิซ่าช่วยกันเด็ดผักล้างผักอยู่ที่มุมห้อง ยุ่งจนดึกดื่น ถึงได้ยกอาหารกลับมาที่หอพักคู่

วันเวลาที่ "สงบสุข" แบบนี้ ผ่านไปอย่างปลอดภัยสามวัน

จนกระทั่งช่วงเย็นของวันที่สาม ในที่สุดอวี๋จือจือก็ได้รับข่าวจากระบบ

"ติ๊ง! ยินดีด้วย ตรวจพบว่าโฮสต์ตั้งครรภ์! การตั้งครรภ์ครั้งแรกเร่งเวลาฟักตัวฟรี เตรียมคลอดในอีกสามวัน!"

ท้องแล้ว?!

อวี๋จือจืออดไม่ได้ที่จะลูบท้องตัวเอง

เธอเพิ่งรูดม่านเตียงบนเตียงเดี่ยวปิดลง

【ฉัน... ถ้าคลอดลูกออกมาแล้ว จะเลี้ยงยังไงเนี่ย?】 ตอนนี้เธอเป็นแค่สาวใช้

ได้ยินว่ากระต่ายครอกหนึ่งจะออกลูกตั้งหลายตัว ถ้าเธอคลอดออกมาเยอะ ดูแลไม่ไหว จะต้องส่งลูกๆ ไปที่ชั้น B13 ไหมนะ?

ระบบ: "ลูกสัตว์อสูรในจักรวรรดิ ทันทีที่เกิดจะแผ่กลิ่นอายเฉพาะตัวออกมา เผ่าพันธุ์ที่มีสายเลือดเดียวกันจะตามหาจนเจอในไม่ช้า โฮสต์ไม่ต้องกังวลเรื่องการเลี้ยงดู"

ระบบ: "ลูกสัตว์ที่ตัวเมียคลอดออกมา จะสืบทอดพลังและสายเลือดอันแข็งแกร่งของตระกูลได้อย่างสมบูรณ์แบบ ไม่ว่าเผ่าไหนก็ให้ความสำคัญมาก"

【งั้นก็ดี...】 อวี๋จือจือตั้งใจบำรุงครรภ์เตรียมคลอด ปกติกระต่ายจะตั้งท้องหนึ่งเดือนถึงจะคลอด แต่เพราะเธออยู่ในช่วงโปรมือใหม่ เวลาคลอดลูกท้องแรกเลยรวดเร็วแค่เจ็ดวัน (เฉพาะครั้งนี้)

วันนี้ เธอแลกวันหยุดเป็นกรณีพิเศษ

ในห้องพักมีแค่เธอคนเดียว

ค่อยๆ รูดม่านเตียงปิด ตรวจดูจนแน่ใจว่ามิดชิด แล้วเอาหมอนมารองหลัง นั่งพิงหัวเตียงรออย่างตื่นเต้น

อวี๋จือจือนึกขึ้นได้ว่าของขวัญมือใหม่ของเธอมี 【ยาคลอดปุ๊บปั๊บไร้ความเจ็บปวด】

เธอหยิบออกมาโดยไม่ลังเล

ยาเม็ดนั้นดูเหมือนช็อกโกแลตบอล เธอกลืนลงท้อง รู้สึกขมคอเล็กน้อย

ไม่นาน ท้องก็เริ่มมีปฏิกิริยา

อวี๋จือจือหลับตาลง สองมือกำผ้าห่มแน่น...

หนึ่งนาทีต่อมา

ระบบ: "ติ๊ง! ยินดีด้วย โฮสต์คลอดลูกสำเร็จ! ได้รับรางวัล 300 แต้ม! เนื่องจากคลอดลูกหมาป่าสี่ตัว รับรางวัลพิเศษเพิ่ม 400 แต้ม!"

ระบบ: "ร้านค้าคุณแม่เปิดใช้งานแล้ว โฮสต์สามารถใช้แต้มแลกสินค้าได้ตลอดเวลา"

ระบบ: "คำเตือนด้วยความหวังดี ขาดอีก 500 แต้มจะสามารถอัปเกรดระดับถัดไป!"

แค่นี้...

คลอดเสร็จแล้วเหรอ?

อวี๋จือจือแทบไม่รู้สึกอะไรเลย

เธอมองดูไข่หมาป่าที่สวยงามแวววาวสี่ฟองใต้ผ้าห่ม ผ่านเปลือกไข่พอมองเห็นเค้าโครงหูหมาป่าลางๆ...

ลูกหมาป่าจริงๆ ด้วย!

เธอคลอดลูกหมาป่าออกมาตั้งสี่ตัว!

[จบแล้ว]