บทที่ 365 ตำแหน่งจ้าวดินแดน
บทที่ 365 ตำแหน่งจ้าวดินแดน
ภายในตำหนักเต็มไปด้วยบรรยากาศเคร่งขรึมและสง่างาม ขุมอำนาจที่ถูกขานชื่อย่อมมีใบหน้าแดงก่ำ ในดวงตาเต็มไปด้วยความปิติยินดี
แม้ว่านอกจากสามอันดับแรกแล้ว ขุมอำนาจที่เหลืออีกเจ็ดแห่งล้วนเป็นตำแหน่งปรมาจารย์เซียน
แต่ปรมาจารย์เซียนในสรวงสวรรค์หมื่นโลกาก็นับเป็นยอดฝีมือระดับแนวหน้าแล้ว เมื่อเทียบกับราชันย์เซียนระดับสูงสุดก็ห่างกันเพียงขอบเขตเดียวเท่านั้น
หากราชันย์เซียนไม่ปรากฏกาย ปรมาจารย์เซียนก็ถือเป็นยอดฝีมือสูงสุดในดินแดนหนึ่งเขตแล้ว สามารถท่องไปในสรวงสวรรค์หมื่นโลกาได้อย่างอิสระ และก่อตั้งสำนักได้!
เมื่อจูฟู่ซานอ่านรายชื่อจบ ในดวงตาของหลินจ้านเทียนและซูมู่ซานก็เต็มไปด้วยความเสียดาย
แม้ว่าด้วยความช่วยเหลือของหลินเหยียนและซูโม่หยู ตระกูลหลินและตระกูลซู่จะเป็นขุมอำนาจระดับจักรพรรดิแล้ว แต่ในการศึกครั้งนี้ก็ยังดูด้อยไปบ้าง
หากช้ากว่านี้อีกหน่อย บางทีในรายชื่ออาจมีที่สำหรับพวกเขา
แต่ก็ช่วยไม่ได้ ศาลสวรรค์พัฒนาไปเร็วเกินไปจริงๆ เร็วเสียจนขุมอำนาจระดับจักรพรรดิที่พวกเขาสร้างมาตลอด 20 ปีก็ยังไม่สามารถติดหนึ่งในสิบอันดับแรกได้
จูฟู่ซานโค้งคำนับ กล่าวด้วยความเคารพ: "ทูลนายหญิง ผู้ที่มีผลงานดีเด่นสิบอันดับแรกล้วนอยู่ในรายชื่อนี้ โปรดนายหญิงทรงพิจารณา"
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลี่ชิงจุนก็พยักหน้าเล็กน้อย เขายังมีการ์ดบัลลังก์จักรพรรดิเซียนอยู่อีกหนึ่งใบ
ส่วนการ์ดราชันย์เซียนสองใบ เขาสามารถแลกเปลี่ยนจากระบบได้ สำหรับคะแนนของเขาในตอนนี้ เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น
แต่ทว่า ศาลสวรรค์ติดอันดับหนึ่ง ทำให้หลี่ชิงจุนปวดหัวเล็กน้อย การให้เขาแลกการ์ดสุริยันเต๋าเจ็ดใบนั้นไม่สมจริงนัก อีกทั้งด้วยพรสวรรค์ของคนอย่างหลินเหยียน การบรรลุเป็นจักรพรรดิเซียนก็เป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น
การเลือกคนครั้งนี้ช่างยากลำบากเสียจริง ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง หลี่ชิงจุนกวาดสายตามองไปรอบๆ กล่าวเสียงเบา: "ศาลสวรรค์ติดอันดับหนึ่ง พวกท่านทุกคนล้วนมีคุณงามความดี"
"เพื่อความเป็นธรรม อีกไม่นานจักรพรรดิผู้นี้จะเปิดให้ลงคะแนน ผู้ที่ได้คะแนนมากที่สุด จักรพรรดิผู้นี้จะช่วยให้เขาบรรลุเป็นจักรพรรดิเซียน"
หยุดไปครู่หนึ่ง หลี่ชิงจุนมองไปยังกู่เย่ชูหมิงที่ดูเกียจคร้านเล็กน้อย กล่าวว่า: "จักรพรรดิเซียนกว่างหานสามารถเสนอชื่อคนหนึ่งคนได้ จักรพรรดิผู้นี้จะช่วยให้เขาบรรลุเป็นราชันย์เซียน"
กู่เย่ชูหมิงรอคำพูดนี้ของหลี่ชิงจุนอยู่แล้ว นางย่อกายคารวะแล้วกล่าวว่า
"รบกวนจักรพรรดิแล้ว หม่อมฉันเลือกไว้แล้ว หลังจากพิธีใหญ่สิ้นสุดลง หม่อมฉันจะให้เขามาเข้าเฝ้าจักรพรรดิ"
"หากมีสิ่งใดล่วงเกิน หวังว่าจักรพรรดิจะโปรดอภัย"
คนที่กู่เย่ชูหมิงเลือกให้เป็นราชันย์เซียน ย่อมเป็นน้องชายที่ไม่ได้เรื่องของนาง
แม้ว่าด้วยความช่วยเหลือของนาง กู่เย่ชูเฉินจะทะลวงสู่ปรมาจารย์เซียนแล้ว แต่ก็เพิ่งจะทะลวงผ่าน หากต้องการทะลวงสู่ราชันย์เซียน ยังต้องใช้เวลาอีกสักพัก
เดิมทีนางก็ไม่มีห่วงใดๆ ญาติสนิทก็มีเพียงจักรพรรดินีหลิงเย่และกู่เย่ชูเฉินสองคน จักรพรรดินีหลิงเย่ไม่ต้องพูดถึง เป็นราชันย์เซียนอยู่แล้ว
เมื่อได้ยินดังนั้น หลี่ชิงจุนก็พยักหน้าเล็กน้อย มองไปยังกู้หมิงเฉาที่มีใบหน้าแดงก่ำ ริมฝีปากขยับเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า
"ขุนนางที่รักกู้ก็นำคนมาที่เมืองหลวงจักรวรรดิหลังพิธีใหญ่เถิด"
หากไม่ใช่เพราะสถานการณ์ไม่เหมาะสม กู้หมิงเฉาเกือบจะหลั่งน้ำตาออกมาแล้ว ความปรารถนามาหลายปีของเขาสำเร็จได้อย่างง่ายดายเช่นนี้
"ผู้น้อยขอน้อมรับราชโองการสวรรค์ของจักรพรรดิ!"
สำหรับผู้ที่จะเป็นปรมาจารย์เซียนที่เหลือ หลี่ชิงจุนไม่ได้กล่าวอะไรมาก เพราะด้วยทรัพยากรของศาลสวรรค์ในปัจจุบัน ก็สามารถสร้างขึ้นมาได้ ไม่จำเป็นต้องให้เขากังวล
อีกทั้ง การปูนบำเหน็จยังไม่สิ้นสุด สองโลกเพิ่งจะสงบลง รวมกันเป็นแดนสวรรค์ อาณาเขตกว้างใหญ่ไพศาลเพียงใดก็มิอาจทราบ จ้าวดินแดนที่แต่งตั้งในอดีต ในสายตาของหลี่ชิงจุนนั้นอ่อนแอเกินไป
ตระกูลหลินนอกจากหลินเหยียนแล้ว กลับมีเพียงผู้สำเร็จมรรคผลขั้นต้นคนเดียว หากอยู่ในดินแดนหนึ่งเขตอาจจะติดสิบอันดับแรกได้ แต่หากอยู่ในสรวงสวรรค์หมื่นโลกา ก็ดูจะด้อยไปหน่อย
"วันนี้แดนสวรรค์เพิ่งจะสงบลง แบ่งออกเป็นเก้าดินแดน ดินแดนจักรพรรดิเป็นหนึ่งดินแดนโดยเอกเทศ ตำแหน่งจะมีการเปลี่ยนแปลง ขุนนางที่รักทั้งหลายมีความเห็นเป็นอื่นหรือไม่?"
หลี่ชิงจุนกวาดสายตาอันสงบนิ่งไปรอบๆ ในใจของทุกคนก็พลันตึงเครียดขึ้นมา
จ้าวดินแดนที่มีฝีมือธรรมดาอย่างตระกูลหลินล้วนถอนหายใจเบาๆ ในใจ แต่ก็ไม่ได้มีความคับข้องใจใดๆ กลับเต็มไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้
พวกเขารู้ ขอเพียงในตระกูลของตนมีราชันย์เซียนถือกำเนิดขึ้นมาสักคน ตำแหน่งจ้าวดินแดนก็ยังคงเป็นของพวกเขา
"ทูลจักรพรรดิ พวกข้าไม่มีความเห็นเป็นอื่น!"