บทที่ 235 ตัวเลือกจ้าวดินแดน

หลี่ชิงจุนนั่งอยู่บนบัลลังก์จ้าวสวรรค์สูงตระหง่าน ด้านขวามือคือมู่หรงชิงเหยาที่ยืนกอดกระบี่ แม้นางจะไม่มีกลิ่นอายใดๆ เล็ดลอดออกมา ทว่าดวงตาอันเย็นชาคู่นั้นกลับราวกับสามารถสะท้อนภาพวัฏสงสารร้อยชาติได้ เพียงแค่สบตาครั้งเดียวก็ทำให้ผู้คนลุ่มหลงได้แล้ว

อีกทั้งผู้คนที่อยู่ในที่นี้ล้วนเป็นบุคคลระดับสูงสุดของหมื่นโลกา ข่าวสารบางอย่างย่อมเข้าใจกันดีอยู่แล้ว พวกเขารู้ว่ามู่หรงชิงเหยาคือจักรพรรดิเซียน เพียงแต่ขอบเขตตกต่ำลงชั่วคราว อีกไม่นานก็จะฟื้นฟูได้!

เหล่าผู้ฝึกตนยืนอยู่ในห้องโถงใหญ่ สายตาจับจ้องไปยังหลี่ชิงจุนที่อยู่เบื้องบน แม้จะห่างกันเพียงบันไดเก้าสิบเก้าขั้น แต่ไม่รู้ด้วยเหตุใด ทุกคนกลับรู้สึกว่าระหว่างตนกับหลี่ชิงจุนนั้นมีหุบเหวสวรรค์ที่มองไม่เห็นคั่นกลางอยู่

“ราชวงศ์จักรพรรดิเริ่มต้นจากความอ่อนแอ วันนี้สามารถปกครองหมื่นโลกาได้ ขุนนางที่รักทุกท่านล้วนมีความดีความชอบ”

เสียงอันทรงอำนาจของหลี่ชิงจุนดังก้องไปทั่วฟ้า แม้แต่เหล่าผู้ฝึกตนที่อยู่นอกห้องโถงใหญ่ก็ได้ยิน ทำให้ในใจของทุกคนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาเล็กน้อย

หากพวกเขาเดาไม่ผิด ต่อไปก็คือเวลาแห่งการปูนบำเหน็จรางวัล

เป็นไปตามคาด ได้ยินเพียงหลี่ชิงจุนกล่าวต่อว่า "คำพูดที่ไม่จำเป็น จักรพรรดิผู้นี้จะไม่กล่าวอีก สิ่งที่ขุนนางที่รักทุกท่านได้กระทำ ราชวงศ์จักรพรรดิล้วนมีบันทึกไว้"

กล่าวจบ หลี่ชิงจุนก็โบกมือเบาๆ ราชโองการสวรรค์ที่เกิดจากการรวมตัวของกฎเกณฑ์มหาวิถีก็ตกลงในมือของเหวยจงเสียน

“ในอดีตเมื่อหมื่นโลกาเพิ่งรวมเป็นหนึ่ง ความขัดแย้งไม่สิ้นสุด การสังหารไม่หยุดหย่อน จักรพรรดิทนไม่ได้ที่สรรพชีวิตต้องทนทุกข์ทรมานจากภัยพิบัติที่ไม่คาดคิด...”

ชั่วครู่หนึ่ง ล้วนเป็นคำนำที่ยืดยาว แต่สีหน้าของทุกคนกลับไม่มีความเบื่อหน่ายแม้แต่น้อย ต่างตั้งใจฟังอย่างจริงจัง ไม่กล้าพลาดแม้แต่คำเดียว

“ผ่านไปไม่ถึงหลายเดือน วันนี้หมื่นโลการวมเป็นหนึ่ง สรรพชีวิตอยู่อย่างสงบสุข จักรพรรดิพอใจยิ่งนัก จึงเรียกขุนนางทั้งหลายมาที่นี่เพื่อทำการปูนบำเหน็จ!”

เหวยจงเสียนเปลี่ยนจากน้ำเสียงแหลมสูงในอดีตเป็นเคร่งขรึม กล่าวว่า "ชุยชิวหว่านก้าวออกมาข้างหน้ารับราชโองการ"

"ผู้น้อยอยู่นี่"

สิ้นเสียง ชุยชิวหว่านก็ยืนไปด้านข้าง ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม โค้งคำนับ

"ชุยชิวหว่านมีคุณูปการในการเผยแพร่วิถีและถ่ายทอดวิชา อีกทั้งยังต่อต้านความวุ่นวายจากภายนอก จึงพระราชทานกฎเกณฑ์ราชันย์เซียนหนึ่งสาย และใบเซียนแห่งการรู้แจ้งเก้าใบ"

‘บึ้ม——’

สิ้นเสียง ในราชโองการสวรรค์ที่เกิดจากการรวมตัวของกฎเกณฑ์มหาวิถีก็ปรากฏแสงเรืองรองสายหนึ่งขึ้นทันที และหลอมรวมเข้ากับร่างของชุยชิวหว่านในชั่วพริบตา

"นี่คือ...กฎเกณฑ์วิถีปราชญ์ที่สมบูรณ์!?"

เมื่อสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงในร่างกายของชุยชิวหว่าน ในดวงตาของหลินชิงหยุนก็อดไม่ได้ที่จะฉายแววตกตะลึง

นี่ไม่ใช่การมอบให้ แต่เป็นการยกระดับกฎเกณฑ์วิถีปราชญ์ของชุยชิวหว่านให้สมบูรณ์โดยตรง แม้ว่าเขาจะยังเป็นปรมาจารย์เซียน แต่เพียงแค่ปิดด่านสักระยะหนึ่ง ก็จะสามารถทะลวงสู่ขอบเขตราชันย์ได้อย่างแน่นอน!

แม้แต่มู่หรงชิงเหยา เมื่อสัมผัสได้ว่าหลี่ชิงจุนได้ยกระดับกฎเกณฑ์วิถีปราชญ์ในร่างกายของชุยชิวหว่านให้สมบูรณ์โดยตรง ในดวงตาของนางก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจ

หลี่ชิงจุนพยักหน้าเล็กน้อย ตอนที่ทำภารกิจรวบรวมสามพันดินแดนเต๋าสำเร็จ ระบบได้มอบบัตรยกระดับกฎเกณฑ์ให้เขาหนึ่งใบ ตอนนี้จึงได้นำมาใช้กับชุยชิวหว่าน

และหลี่ชิงจุนก็พบว่า บัตรยกระดับกฎเกณฑ์นี้ได้ยกระดับความเข้าใจในกฎเกณฑ์วิถีปราชญ์ของชุยชิวหว่านสู่ระดับสมบูรณ์โดยตรง ข้อบกพร่องทั้งหมดถูกเติมเต็ม ราวกับว่าเขาได้ฝึกฝนจนถึงขอบเขตสมบูรณ์ด้วยตนเอง ช่างน่าอัศจรรย์อย่างยิ่ง

"ผู้น้อยขอขอบพระทัยจักรพรรดิ จะไม่ทำให้พระองค์ผิดหวังอย่างแน่นอน!"

แววตาของชุยชิวหว่านฉายแววเหม่อลอยแวบหนึ่ง ก่อนจะเต็มไปด้วยความยินดีและโค้งคำนับหลี่ชิงจุน

ไม่คาดคิดว่าขอบเขตราชันย์ที่เขาปรารถนามานาน จะสามารถบรรลุได้อย่างง่ายดายเช่นนี้ เขามีความรู้สึกว่า เพียงแค่กลับไปปิดด่านสักสองสามวัน ก็จะสามารถหลอมรวมกฎเกณฑ์เข้ากับร่างกายได้อย่างสมบูรณ์ และทะลวงสู่ขอบเขตราชันย์ได้!

"หลัวจิ่วเกอมีคุณูปการในการบุกเบิกดินแดนและปราบปรามกบฏ พระราชทานกฎเกณฑ์ราชันย์เซียนหนึ่งสาย และใบเซียนแห่งการรู้แจ้งเก้าใบ"

‘บึ้ม——’

แตกต่างจากชุยชิวหว่าน ครั้งนี้สิ่งที่ปรากฏออกมาจากราชโองการสวรรค์ไม่ใช่แสงเรืองรอง แต่เป็นกฎเกณฑ์ที่สมบูรณ์สายหนึ่ง ซึ่งหลอมรวมเข้ากับร่างของหลัวจิ่วเกอในชั่วพริบตา

ร่างของหลัวจิ่วเกอสั่นสะท้าน ด้านหลังปรากฏดอกบัวดำเก้ากลีบขึ้นทันที กลีบบัวหนึ่งกลีบดูเหมือนจะแข็งตัวแล้ว แผ่กลิ่นอายแห่งการทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวออกมาเป็นระลอก ส่วนอีกแปดกลีบกลับดูหม่นหมองลงไป

“บัวอสูรเก้าสีทำลายล้างสมกับที่เป็นเทพเจ้าโดยกำเนิด น่ากลัวหาที่เปรียบมิได้”

ก่อนหน้านี้ มู่หรงชิงเหยาก็พบว่าหลัวจิ่วเกอคือบัวอสูรเก้าสีทำลายล้าง ของในตำนานเช่นนี้ แม้แต่นางก็ไม่เคยเห็น เพียงแต่เคยได้ยินมาเท่านั้น

บัดนี้เมื่อได้เห็น ก็ไม่เสียชื่อเสียงแห่งการทำลายล้าง ดอกบัวเก้ากลีบนั้น แต่ละกลีบล้วนเป็นวิถีที่แยกจากกัน และแต่ละวิถีล้วนฝืนลิขิตสวรรค์อย่างยิ่ง ทั้งการทำลายล้าง มิติ การสังหาร...

"ผู้น้อยขอขอบพระทัยจักรพรรดิ จะไม่ทำให้พระองค์ผิดหวังอย่างแน่นอน!"

ม่านตาของหลัวจิ่วเกอหดเล็กลง โค้งคำนับ กลิ่นอายแห่งการทำลายล้างแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ทุกคนไม่กล้าเข้าใกล้เลย

ในที่สุด หลี่ชิงจุนก็โบกมือเบาๆ กดข่มกลิ่นอายของเขาลง

สองคนติดต่อกันได้รับกฎเกณฑ์ราชันย์เซียน ทำให้ทุกคนอิจฉาอย่างยิ่ง ในใจอดไม่ได้ที่จะคาดหวังรางวัลของตนเอง

"กู้หมิงเฉามีคุณูปการในการบุกเบิกดินแดนและปราบปรามกบฏ พระราชทานกฎเกณฑ์ราชันย์เซียนหนึ่งสาย และใบเซียนแห่งการรู้แจ้งเก้าใบ"

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ กู้หมิงเฉาก็ตกใจอย่างยิ่ง เขาไม่คาดคิดว่าตนเองจะยังได้รับกฎเกณฑ์ราชันย์เซียน จึงรีบก้าวออกมาข้างหน้าและโค้งคำนับทันที

"ผู้น้อยขอขอบพระทัยจักรพรรดิ จะไม่ทำให้พระองค์ผิดหวังอย่างแน่นอน!"

กู้หมิงเฉารู้สึกได้ว่ากฎเกณฑ์ของตนเองสมบูรณ์ในชั่วพริบตา ในดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง

แต่เขาสัมผัสได้ว่า นี่ไม่เหมือนกับของชุยชิวหว่าน แต่เป็นกฎเกณฑ์เดียวกันที่เข้ามาแทนที่กฎเกณฑ์ของเขาโดยตรง

บนบัลลังก์จ้าวสวรรค์ สีหน้าของหลี่ชิงจุนสงบนิ่ง เดิมที กฎเกณฑ์สายนี้จะมอบให้โม่ซิงหาน แต่โม่ซิงหานกลับมุ่งมั่นในวิถีค่ายกล ไม่สนใจกฎเกณฑ์อื่น

อีกทั้งกฎเกณฑ์สายนี้ยังมีต้นกำเนิดเดียวกับกฎเกณฑ์ที่กู้หมิงเฉาฝึกฝน ล้วนเป็นกฎเกณฑ์เปลวไฟปีศาจ ถือเป็นวาสนาของเขาแล้วกัน

บัดนี้การแบ่งกฎเกณฑ์ทั้งสามสายเสร็จสิ้นแล้ว ต่อไปคือการคัดเลือกจ้าวดินแดนทั้งเก้า

แต่ตัวเลือกจ้าวดินแดนกลับแตกต่างจากที่ทุกคนคาดเดาไว้เล็กน้อย

"นิกายจักรพรรดิอู๋เหวยมีคุณูปการในการบุกเบิกดินแดนและปราบปรามกบฏ พระราชทานอาภรณ์มังกรเจียวทองคำทมิฬ และแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งจ้าวแห่งดินแดนตะวันออก"

คำพูดนี้ราวกับก้อนหินที่ก่อให้เกิดคลื่นนับพันชั้น ทำให้ศีรษะของทุกคนระเบิด 'ตูม' ขึ้นมา พวกเขาคิดว่าตำแหน่งจ้าวดินแดนต้องเป็นของพวกฉู่ซิ่นอย่างแน่นอน!

เช่นนั้นแล้ว พวกเขาก็มีหวังที่จะได้ปกครองดินแดนหนึ่งด้วยหรือ!?

ไม่รอให้ทุกคนได้ทันตั้งตัว เหวยจงเสียนก็ประกาศรายชื่อจ้าวแห่งดินแดนอื่นๆ ต่อทันที

"นิกายศักดิ์สิทธิ์จิ่วเซียนมีคุณูปการในการบุกเบิกดินแดนและปราบปรามกบฏ พระราชทานอาภรณ์มังกรเจียวทองคำทมิฬ และแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งจ้าวแห่งดินแดนปีศาจ"

"ตระกูลหลินมีคุณูปการในการบุกเบิกดินแดนและปราบปรามกบฏ พระราชทานอาภรณ์มังกรเจียวทองคำทมิฬ และแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งจ้าวแห่งดินแดนมนุษย์ชั่วคราว เพื่อรอการประเมิน"

"ตระกูลซู่มีคุณูปการในการบุกเบิกดินแดนและปราบปรามกบฏ พระราชทานอาภรณ์มังกรเจียวทองคำทมิฬ และแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งจ้าวแห่งดินแดนเหนือชั่วคราว เพื่อรอการประเมิน"

"นิกายมารอู๋จี๋แก้ไขความวุ่นวาย ยอมจำนนอย่างทันท่วงที มีคุณูปการในการบุกเบิกดินแดน พระราชทานอาภรณ์มังกรเจียวทองคำทมิฬ และแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งจ้าวแห่งแดนเซียน"

"เผ่ากระเรียนเซียนเก้าเมฆามีคุณูปการในการบุกเบิกดินแดนและปราบปรามกบฏ พระราชทานอาภรณ์มังกรเจียวทองคำทมิฬ และแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งจ้าวแห่งแดนอสูร"

ในชั่วพริบตา ร่างคนหกคนก็ก้าวไปข้างหน้าพร้อมกัน ตบะของพวกเขาไม่เท่ากัน คนที่ต่ำที่สุดเป็นเพียงอริยะศักดิ์สิทธิ์ ส่วนคนที่สูงที่สุดคือเฮ่อจ้งหยุนภายใต้การบังคับบัญชาของเสวียนชิง ซึ่งเป็นปรมาจารย์เซียนวิถีแห่งเต๋าแล้ว!

"พวกข้าขอขอบพระทัยจักรพรรดิ จะไม่ทำให้พระองค์ผิดหวังอย่างแน่นอน!"

โม่ชิงเฉิน ประมุขแห่งนิกายมารอู๋จี๋มีสีหน้าดีใจอย่างยิ่ง เขารู้อยู่แล้วว่าการยอมจำนนแต่เนิ่นๆ ย่อมมีข้อดี ดูสิ อาณาเขตใหญ่กว่าเดิมไม่รู้กี่เท่า!

ประมุขของขุมอำนาจอื่นๆ ต่างมองด้วยความอิจฉา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมองไปที่ซูมู่ซานและหลินจ้านเทียน ขอบตาของพวกเขาก็แดงก่ำด้วยความอิจฉา