บทที่ 136 หนังกำลังฉายอยู่

### บทที่ 136 หนังกำลังฉายอยู่

“มองเห็นไกล มองเห็นผ่านพันลี้ ทะลุทะลวง?”

ชาวเน็ตพูดคุยกันอย่างจอแจ ต่อจากนั้นก็พูดคุยถึงความฝันล่วงหน้า

“ความฝันล่วงหน้า? ฉันเคยฝันด้วยนะ?”

“ฉันก็เคยฝัน ตอนเด็กๆ ยังบ่อย”

“ในทางวิทยาศาสตร์ นี่ไม่ใช่เพราะความทรงจำสับสน แล้วก็ปรากฏความรู้สึกเดจาวูเหรอ?”

“ผีของวิทยาศาสตร์ สมองของมนุษย์ยังวิจัยไม่เข้าใจเลยนะ เอาเถอะฉันก็ไม่เชื่อในคำอธิบายของวิทยาศาสตร์อยู่แล้ว บางฉากในความฝันล่วงหน้าฉันก็ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย จะมีความทรงจำมาปรากฏความรู้สึกเดจาวูได้อย่างไร?”

คนจำนวนมากก็แสดงความเห็นว่า ในชีวิตเคยปรากฏความรู้สึกเดจาวูที่แปลกประหลาดนี้ ซึ่งดูเหมือนจะเป็นปรากฏการณ์ที่แปลกประหลาดที่มนุษย์ทุกคนเคยเจอ

เพราะดวงตาที่สามเกี่ยวข้องกับมนุษย์รุ่นที่หนึ่ง ในใจทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะมีคำถามหนึ่งขึ้นมา

หลายแสนปีก่อน ก็มีอารยธรรมมนุษย์รุ่นที่หนึ่งจริงๆ เหรอ?

หลังจากนั้นอารยธรรมอื่นที่พิธีกรพูดถึง ก็มีเพียงแอตแลนติสเท่านั้นที่ทำให้พวกเขาพูดคุยกันอยู่พักใหญ่

เพราะนี่เป็นเพียงอารยธรรมเดียวที่พวกเขาเคยเห็นจากในหนังมาแล้ว ก็ถือว่ามีความเข้าใจอยู่บ้าง

เมื่อพิธีกรพูดถึงอารยธรรมมนุษย์รุ่นที่ห้า บอกว่าพวกเขาเชี่ยวชาญในด้านอารมณ์ความรู้สึกอะไรพวกนั้น ชาวเน็ตก็มีใบหน้าที่แปลกประหลาด

“ทำไมถึงรู้สึกว่า คนรุ่นเราไม่มีประโยชน์ที่สุด?”

“เชี่ยวชาญในการใช้อารมณ์ความรู้สึก...เมื่อเทียบกับรุ่นก่อนๆ แล้ว ก็ดูจะไร้ประโยชน์มากจริงๆ?”

เอาเถอะคนส่วนใหญ่ก็ไม่เข้าใจว่าอารมณ์ความรู้สึกมีอะไรพิเศษ นี่มันก็ไม่ใช่สิ่งธรรมดาที่ไม่สามารถธรรมดาไปกว่านี้แล้วเหรอ?

เมื่อได้ยินว่าอารยธรรมมนุษย์รุ่นที่ห้าถูกอุกกาบาตทำลาย อารมณ์ของผู้ชมก็ซับซ้อนขึ้นมา

หนังก็ฉายต่อไปเรื่อยๆ เมื่อฉายถึงโบราณสถานของสหรัฐอเมริกา มองดูคนเหล่านั้นล้อมรถเก่าผุพังอยู่คันหนึ่งอย่างประทับใจ ไม่รู้ว่ามีกี่คนที่สายตาเปลี่ยนเป็นแปลกประหลาด

คนอนาคตประทับใจ

“คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าในยุคโบราณเมื่อหมื่นกว่าปีก่อน จะมียานพาหนะที่เต็มไปด้วยเทคโนโลยีล้ำสมัยแบบนี้?”

“เป็นไปได้อย่างไร ในยุคโบราณเมื่อหมื่นกว่าปีก่อน จะมีสิ่งนี้ได้อย่างไร?”

ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ในใจชาวเน็ตก็อดไม่ได้ที่จะเกิดความรู้สึกดูถูก ดูถูกคนอนาคตเหล่านี้ และก็มีความภาคภูมิใจอยู่บ้าง

ภาพในหนังก็กะพริบผ่านไปอย่างต่อเนื่อง ในไม่ช้าก็มาถึงอีกหลายวันต่อมา

ในหนังคนอนาคตเหล่านั้นก็กำลังขุดโบราณสถานอยู่ ภาพแกะสลักบนหินทีละภาพก็ถูกทำความสะอาดออกมาอย่างต่อเนื่อง

เมื่อมองดูคนอนาคตดูภาพแกะสลักบนหินไปพลางประทับใจไปพลาง ชาวเน็ตก็ยิ่งดูถูกมากขึ้นไปอีก

พวกมองของไม่เป็น!

“คนสหรัฐอเมริกาทำเรื่องดีสักเรื่องได้สักที อย่างน้อยในอนาคตก็ยังทิ้งโบราณสถานไว้ ให้คนจำพวกเราได้”

“เฮ้อ ใช่ พูดถึงแล้วจะไม่ให้เราสร้างสักอันเหรอ?”

ต่อจากนั้นคนอนาคตเหล่านั้น กลับสงสัยว่าเทคโนโลยีในสมัยก่อนสูงมาก นี่ก็ทำให้ใบหน้าของพวกเขาแปลกประหลาดไปอีกรอบ

เมื่อเรื่องโบราณสถานสิ้นสุดลง เสียงแจ้งเตือนที่ไม่ได้ยินมานานก็ปรากฏขึ้น

[เวลาผ่านไป เก้าปีก็ผ่านไป...]

สภาพแวดล้อมของโลกในอนาคตก็ถูกทำลายไปอย่างต่อเนื่องภายใต้เทคโนโลยีของคนอนาคต

มองดูไปเรื่อยๆ เสียงแจ้งเตือนที่ทำให้พวกเขาตกใจก็ปรากฏขึ้น

[ผู้มาเยือนบางคนมาเยือนระบบสุริยะ...]

กล้องในหนังก็ถูกเปลี่ยนไปยังระบบสุริยะ ในสภาพแวดล้อมที่มืดสนิทและลึกลับ ยานรบสามลำก็เข้าใกล้มาอย่างรวดเร็ว

“มนุษย์ต่างดาวอีกแล้วเหรอ?”

“ทำไมที่ไหนก็มีพวกมัน!”

ชาวเน็ตใจสั่น โดยไม่รู้ตัวในใจก็เกิดลางสังหรณ์ที่ไม่ดีขึ้นมาแล้ว สำหรับมนุษย์ต่างดาว พวกเขาไม่เคยมีความรู้สึกที่ดีเลย

ผลลัพธ์ สถานการณ์ที่คาดไม่ถึงก็ปรากฏขึ้น พวกเขาก็ประหลาดใจที่พบว่า มนุษย์ต่างดาวเหล่านี้กลับมาด้วยเจตนาที่ดีเหรอ?

การมาของพวกเขา ยังเป็นเพราะสัญญาณขอความช่วยเหลือที่เคยส่งไปเหรอ?

หนังก็ฉายต่อไปเรื่อยๆ ฉายถึงช่วงที่มนุษย์ต่างดาวและมนุษย์ติดต่อกัน

“มันสมบูรณ์แบบมาก” คาร์ทีลประทับใจกล่าวว่า “ถ้าหากมันไม่ใช่ความมหัศจรรย์ที่งดงามของธรรมชาติ นั่นก็ต้องถูกออกแบบมาอย่างประณีต”

คำพูดของมนุษย์ต่างดาวคนนี้ ก็ทำให้ผู้กล้าหนิวหนิวและชาวเน็ตคนอื่นๆ งุนงงไปเลย

ถูกออกแบบมาอย่างประณีตเหรอ?

เมื่อคิดตามอย่างนั้น คิดอย่างละเอียดก็จริงด้วย!

โครงสร้างของระบบสุริยะ สภาพแวดล้อมของโลก ก็ต้องการความบังเอิญมากเกินไป!

บังเอิญจนคนต้องคิดมาก!

และใครเป็นคนออกแบบล่ะ？

ความคิดชุดหนึ่งก็ปรากฏขึ้นมา ยิ่งคิดก็ยิ่งละเอียดจนน่ากลัว

ในตอนนี้ พวกเขาก็ได้ยินการแสดงความคิดเห็นของฉางเหอและคนอื่นๆ

“นี่คือความเชื่อทางศาสนาของมนุษย์รุ่นที่แล้ว มีคำพูดที่เกินจริงมากมาย พวกคุณไม่ต้องเชื่อก็ได้”

“ใช่ ความเชื่อทางศาสนาไง ก็ต้องพูดให้เกินจริงอยู่แล้ว ไม่ต้องเชื่อก็ได้”

“ผมก็คิดอย่างนั้น การบรรยายเกี่ยวกับเทพของมนุษย์รุ่นที่แล้ว เกินจริงเกินไปจริงๆ”

สุดท้าย ฉางเหอก็พยักหน้าว่า “ดูไปเรื่อยๆ ก็พอ พวกคุณไม่ต้องใส่ใจมาก”

ผู้กล้าหนิวหนิวและคนอื่นๆ ก็มีใบหน้าที่แปลกประหลาด

คนคนนี้พูดอย่างเด็ดขาดอย่างนี้จริงๆ เลยเหรอ?

ไม่กลัวถูกตบหน้าอย่างน่าสังเวชเหรอ?

พร้อมกับหนังที่ฉายอย่างต่อเนื่อง มนุษย์ต่างดาวเหล่านั้นก็ขับยานอวกาศออกจากโลก

เสียงแจ้งเตือนดังขึ้น

[เวลาผ่านไป ร้อยปีก็ผ่านไป...]

ภาพก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างต่อเนื่อง

ในร้อยปีนี้ พวกเขาก็เห็นว่าคนอนาคตเหล่านั้นกลับพัฒนาเกมความเป็นจริงเสมือนออกมาแล้ว ก็ทำให้พวกเขาตกใจไปเลย แล้วก็อิจฉา

โดยเฉพาะกลุ่มเกมเมอร์ระดับเทพ ยิ่งน้ำลายไหล

เพียงแต่น่าเสียดาย พวกเขาก็ทำได้แค่ดูในหนังแก้เบื่อเท่านั้น เทคโนโลยีความเป็นจริงเสมือนนี้ ในระยะสั้นความเป็นจริงก็ไม่ต้องคิดเลย ไม่มีทางเกิดขึ้นได้อย่างแน่นอน

หลังจากนั้น พวกเขาก็เห็นผลร้ายของคนอนาคต ภายใต้เทคโนโลยีที่พัฒนาอย่างต่อเนื่อง สภาพแวดล้อมก็ถูกทำลายอย่างรุนแรง

พร้อมกับสภาพแวดล้อมที่แย่ลง ประชากรก็ลดลงเรื่อยๆ...

[หนึ่งพันปีผ่านไป ประชากรลดลงอย่างมาก สภาพแวดล้อมของโลกก็ยิ่งแย่ลงเรื่อยๆ มนุษย์ก็พยายามที่จะหนีออกจากโลก]

ภาพในหนังก็พร่ามัวไปเลย

เมื่อมองดูโลกที่ถูกทำลายอย่างรุนแรง ไม่เหมาะที่จะอยู่แล้ว และคนอนาคตที่กำลังย้ายไปยังยานรบอย่างต่อเนื่อง ชาวเน็ตหลายพันล้านคนก็งุนงงไปเลย

“แค่ชั่วพริบตาเดียว คนอนาคตพวกนี้ก็ต้องหนีออกจากโลกแล้วเหรอ?”

“โลกของพวกเราถูกทำลายจนขนาดนี้แล้วเหรอ? ให้ตายสิ!”

พวกเขาตกตะลึงจนอ้าปากค้าง ขณะเดียวกันในใจก็ไม่พอใจ

พวกเขาเองก็ยังไม่ได้ทำลายจนหมดสิ้น คนอนาคตเหล่านี้ก็ดีจริงนะ นี่มันจังหวะที่กินเสร็จแล้วก็จากไปไม่ใช่เหรอ?

“และเทคโนโลยีนี้ก็พัฒนาเร็วดีจริงๆ ยานรบขนาดเท่ากับเมืองยังสร้างได้ 666...”

ในตอนนี้ ภาพของระบบสุริยะก็ปรากฏขึ้นมาในสายตาของพวกเขาอีกครั้ง

ยานรบที่คุ้นเคยสามลำก็ปรากฏขึ้นมาในสายตาของทุกคน

“คือมนุษย์ต่างดาวพวกนั้น!”

ท่ามกลางการจ้องมองของชาวเน็ต คนอนาคตก็ขับยานรบทีละลำบินออกจากชั้นบรรยากาศ มุ่งหน้าไปยังตำแหน่งของยานรบสามลำนั้นในอวกาศ

กล้องก็ถูกเปลี่ยนไปยังภายในยานรบ

แล้วพวกเขาก็เห็นคนคุ้นเคยสองคน

เมื่อมองดูจูน่าและฉางเหอที่กำลังพูดคุยกัน พวกเขาก็ประหลาดใจขึ้นมา

สองคนนี้ยังรอดเหรอ?

อนาคตประดิษฐ์เทคโนโลยีที่มีอายุพันกว่าปีได้แล้วเหรอ?

ในขณะที่สงสัย พวกเขาก็ได้ยินคนในยานรบพูดคุยกัน ถึงได้รู้ว่าไม่ใช่เพราะอายุยืนขนาดนั้น แต่เป็นเทคโนโลยีแช่แข็งด้วยความเย็น

หนังก็ฉายต่อไปเรื่อยๆ สุดท้ายก็มาถึงตอนที่คนอนาคตอำลาโลก

“ลาก่อนโลก!”

“ขอโทษ พวกเราไม่ได้ปกป้องเธอ... ลาก่อน...”

…..

..