บทที่ 18 การเปลี่ยนแปลงของผลไม้แห่งชีวิต

### บทที่ 18 การเปลี่ยนแปลงของผลไม้แห่งชีวิต

จะว่าไปแล้ว ก่อนหน้านี้ระบบอนุมานได้แจกจ่ายสิ่งของมาแล้ว แต่เขากลับไม่เห็นเงาของผลไม้แห่งชีวิตและผลไม้แห่งปัญญาเลย

ซูฉีสงสัยว่าของสองอย่างนี้น่าจะถูกเก็บไว้ชั่วคราว

เพื่อเป็นการพิสูจน์ความคิด เขาจึงลองพูดว่า “นำผลไม้แห่งชีวิตและผลไม้แห่งปัญญาทั้งหมดออกมา!”

วินาทีต่อมาหลังจากพูดจบ บนพื้นก็ปรากฏกองผลไม้แห่งชีวิตและผลไม้แห่งปัญญากองเป็นภูเขาเล็กๆ อย่างกะทันหัน

เมื่อมองดูผลไม้แห่งชีวิตสีทองส้ม และผลไม้แห่งปัญญาสีชมพู ดวงตาของซูฉีก็เป็นประกาย

เขาเก็บพวกมันขึ้นมาจากพื้น แล้วก็ล้างอีกรอบหนึ่ง หลังจากมองดูกองผลไม้เทพที่วางอยู่บนโต๊ะ เขาก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็ยื่นมือไปยังผลไม้แห่งชีวิต

“ลองผลไม้แห่งชีวิตก่อน!”

เมื่อสูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆ ของผลไม้แห่งชีวิตที่ใหญ่กว่ากำปั้นของผู้ใหญ่เล็กน้อย ดวงตาของซูฉีก็แสดงความอยากรู้

การกินสิ่งนี้จะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอะไร?

เมื่อกัดเข้าไป รสชาติคล้ายมะม่วง แต่หวานอร่อยอย่างยิ่ง ดีกว่ามะม่วงไม่รู้กี่เท่า

ในพริบตา ซูฉีก็กินมันจนหมด

หลังจากกินเข้าไปได้ไม่นาน กระแสความอบอุ่นก็ไหลเวียนไปทั่วร่างกาย สบายเหมือนแช่น้ำพุร้อน

ซูฉีนอกจากจะรู้สึกคันเล็กน้อยตามร่างกาย และรู้สึกสดชื่นขึ้นเล็กน้อยแล้ว ที่เหลือก็ไม่รู้สึกอะไร

“จบแล้วเหรอ?

เมื่อรู้สึกถึงร่างกายที่แทบไม่มีการเปลี่ยนแปลง เขาก็อดไม่ได้ที่จะตะลึงงัน

แต่เมื่อคิดอีกที เขาก็พลันเข้าใจขึ้นมาบ้าง

บางทีอาจจะเกี่ยวข้องกับสภาพร่างกายของมนุษย์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่ได้รับมาครั้งที่แล้ว ผลไม้นี้ตอนนี้จึงมีผลต่อเขาไม่มากนัก ก็เป็นเรื่องปกติ

“ถ้าหากกินเพิ่มอีกหลายๆ ผลล่ะ?”

คิดพลาง ซูฉีก็อดไม่ได้ที่จะอยากรู้ ยื่นมืออันชั่วร้ายไปยังผลไม้แห่งชีวิตที่เหลืออีกเก้าผล

หนึ่งผล สองผล สามผล...

ใช้เวลาไปพักหนึ่ง เมื่อผลไม้แห่งชีวิตที่เหมือนดวงอาทิตย์ผลสุดท้ายลงท้องไป ซูฉีก็รู้สึกเพียงว่าทั้งตัวร้อนขึ้นเรื่อยๆ เหมือนกับอบซาวน่า

เหงื่อจำนวนมากไหลออกมาไม่หยุด ในไม่ช้าทั้งตัวเขาก็เปียกโชก

รออยู่ครู่หนึ่ง เมื่ออาการแบบนี้ไม่ปรากฏขึ้นอีกแล้ว ซูฉีก็ลูบตัวที่เปียกของตัวเอง รีบนำเสื้อผ้าไปเปลี่ยนในห้องน้ำ เปิดน้ำอาบน้ำทันที

ซ่า ซ่า ซ่า～

ฝักบัวฉีดน้ำลงมาไม่หยุด เหงื่อและสิ่งสกปรกถูกชะล้างออกไปไม่หยุด

เพิ่งจะเช็ดแขนซ้าย เขาก็ถูกดึงดูดโดยความผิดปกติของแขน

“แขนของฉัน!”

ผิวที่เดิมทีออกเหลือง ในตอนนี้กลับขาวอมชมพู ราวกับผิวของทารก

ซูฉีตกใจ

“ร่างกายของฉันเกิดอะไรขึ้น?”

ด้วยความตกใจ เขารีบทำความสะอาดร่างกายทั้งหมดไม่เว้นแม้แต่เคด่วยอีกรอบหนึ่ง

หลังจากทำความสะอาดเสร็จแล้ว เขาก็รีบเอาหน้าเข้าไปใกล้กระจก เตรียมจะดูสถานการณ์

แล้ววินาทีต่อมา เขาก็ตกตะลึง

ผมสีดำสนิทที่ไม่ยาวไม่สั้น ผิวขาวอมชมพู สันจมูกโด่งกับริมฝีปากที่พอดี โครงหน้าก็ดูสมบูรณ์แบบมาก

ใต้คิ้วดกดำสองข้าง คือดวงตาสีดำสนิทคู่หนึ่ง ส่องประกายเล็กน้อย ข้างในดูเหมือนจะซ่อนความลึกลับและปัญญาไว้

ทั้งคนดูสะอาดสะอ้าน อ่อนเยาว์ สดใสหล่อเหลา

ซูฉีตกตะลึง

เขาพบว่าไม่เพียงแต่สีผิวจะขาวขึ้นเท่านั้น ตำหนิต่างๆ เช่นไฝ ก็หายไปหมด

แม้แต่โครงหน้า ก็ยังมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย!

การเปลี่ยนแปลงทั้งหมดนี้ เหมือนกับไปทำศัลยกรรม และทำสวยงามต่างๆ มาเลย!

แม้กระทั่งดีกว่านั้นมาก!

พูดง่ายๆ ก็คือ ซูฉีพบว่าตัวเองดูเหมือนจะ...หล่อขึ้นมาก?

“นี่มันเกินไปแล้วใช่ไหม? คนที่ไม่รู้คงจะคิดว่าฉันไปเที่ยวเกาหลีมา”

ซูฉีเผลอตบแก้มตัวเองหน้ากระจก

แก้มเด้งดึ๋ง ในตอนนี้ในหัวของเขาเหลือเพียงประโยคเดียว

เด้ง เด้ง เด้ง เด้งไล่ตีนกา...

ซูฉีรู้สึกว่าตัวเองคงจะออกไปเจอคนไม่ได้แล้ว การเปลี่ยนแปลงใบหน้าครั้งใหญ่นี้สามารถเป็นพระเอกในละครต้มตุ๋นได้เลย แบบที่นักต้มตุ๋นจะต้องยุ่งจนทำไม่ทัน

“สายตาก็...”

ในขณะเดียวกันเขาก็พบว่า ดวงตาที่เดิมทีสายตาสั้นเพราะดูโทรศัพท์กับคอมพิวเตอร์มากเกินไป ในตอนนี้ก็กลับมาเป็นปกติแล้ว!

แต่เขากำลังจะดีใจ กระแสความอบอุ่นในร่างกายก็หายไป ความเจ็บปวดก็กลับมาเหมือนเดิม

“แค่กๆๆ...”

ทันใดนั้น ซูฉีก็เอามือปิดปากไอออกมาสองสามครั้ง เมื่อกางมือออกก็เห็นว่ามีเลือดติดอยู่เล็กน้อย

มะเร็งยังไม่หาย!

เมื่อความเจ็บปวดมาเยือน เขาก็รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่ามะเร็งยังไม่หายไป ยังคงกัดกินร่างกายอยู่ตลอดเวลา

แม้กระทั่ง ความเจ็บปวดในร่างกายก็รุนแรงกว่าเดิม!

แต่ว่า จุดที่แปลกก็คือ ถึงแม้ร่างกายจะทรมานมากขึ้น แต่ซูฉีกลับมีความรู้สึกว่าสามารถทนได้นานขึ้น

เหมือนกับว่าพลังต้านทานของร่างกายเพิ่มขึ้นอย่างมาก กำลังต่อสู้กับเซลล์มะเร็งอย่างดุเดือด

“ถึงแม้จะยังไม่หาย แต่จุดประสงค์ในการยืดเวลาในตอนแรก ดูเหมือนจะพอจะบรรลุได้แล้ว?”

ซูฉีหัวเราะอย่างจนปัญญา

ช่างเถอะ ไม่ใช่ว่าเจ็บมากขึ้นหน่อยเหรอ ขอแค่ทนได้นานขึ้นอีกหน่อย ทุกอย่างก็จะมีทางออก!

ซูฉีคิดอย่างใจเย็น

“ต่อไปลองผลของผลไม้แห่งปัญญาดู”

เขาอยากรู้มากว่า ผลไม้แห่งปัญญานั้นจะทำให้เขาเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร

หลังจากแต่งตัวเรียบร้อยกลับมาที่ห้องแล้ว ซูฉีก็มองไปยังผลไม้สีชมพูสิบสามผลนั้น

หยิบขึ้นมาหนึ่งผล เขาก็กัดเข้าไปคำหนึ่ง

รสชาติอร่อยเช่นกัน แทบจะไม่แพ้ผลไม้แห่งชีวิต

เพิ่งจะกินเข้าไปได้ไม่นาน ในหัวของเขาก็เกิดความรู้สึกเย็นสบายขึ้นมา

เมื่อความรู้สึกนี้ปรากฏขึ้น สมาธิของเขาก็ดีขึ้นอย่างมาก

ความรู้สึกนี้แปลกมาก เหมือนกับคนที่ง่วงนอน ทันใดนั้นก็ตื่นขึ้นมา

ดวงตาของเขายิ่งลึกล้ำ สว่างไสวและน่าดึงดูด

แต่นอกจากนี้แล้ว ดูเหมือนจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไรอีก?

“ทำไมถึงเป็นแบบนี้?”

ซูฉีตกตะลึง

ผลไม้แห่งปัญญาที่สามารถช่วยอาตานพวกเขาเพิ่มพูนปัญญาได้ ผลต่อตัวเองกลับเป็นแบบนี้?

ต้องบอกว่า เขารู้สึกผิดหวัง

“เดี๋ยวก่อน คงไม่ใช่ว่าฉันมีปัญญาอยู่แล้ว เลยดูเหมือนจะเปลี่ยนแปลงไม่มาก?”

ซูฉีตกตะลึง

คงจะมีแค่คำอธิบายนี้เท่านั้น มิฉะนั้นแล้วจะอธิบายไม่ได้ว่าผลไม้ที่ดูจะวิเศษอย่างเห็นได้ชัด มาถึงเขาแล้วทำไมถึงได้ไร้ประโยชน์ขนาดนี้

เพียงแต่ เขาก็ยังไม่ยอมแพ้ ไม่เชื่อว่าผลไม้แห่งปัญญาจะมีผลแค่นี้!

ไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาก็กินผลไม้แห่งปัญญาเข้าไปอีกผลหนึ่ง!

แล้วครั้งนี้ เขาก็สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงที่แปลกประหลาด

สมาธิของเขายิ่งดีขึ้นและเข้มข้นขึ้น ในขณะเดียวกันสายตาก็ดีขึ้นอย่างมาก

เขาเปิดม่านมองออกไปนอกหน้าต่าง ม่านตาหดเล็กลงเล็กน้อย แมลงตัวเล็กๆ ที่อยู่บนพื้นห่างออกไปสิบเมตรเขาก็เห็นได้อย่างชัดเจน

เขาประหลาดใจเล็กน้อย ต่อมาก็ดีใจ

ผลไม้แห่งปัญญาสองผลก็มีผลขนาดนี้แล้ว ถ้าหากกินเพิ่มอีกล่ะ?

เขาดึงม่านกลับมา ไม่พูดพร่ำทำเพลงก็เดินไปที่โต๊ะที่วางผลไม้แห่งปัญญา หยิบผลไม้ขึ้นมาอีกครั้ง

เมื่อเวลาผ่านไป ผลที่สาม สี่ ห้า...

จนกระทั่งผลที่สิบสาม!

ซูฉีนั่งอยู่บนเก้าอี้ ตาปิดสนิท ความเจ็บปวดเล็กน้อยแผ่ซ่านออกมาจากในหัวไม่หยุด ทำให้เขาขมวดคิ้ว

ในตอนนี้ในหัวของเขากำลังเกิดการเปลี่ยนแปลงหลายอย่าง ปัญหาที่เกิดขึ้นอย่างแรกคือความทรงจำ!

…

…